เพียงแค่นั้น ทีมงานรายการก็เดินเข้ามาในห้อง
คนที่เดินนำมาเป็นชายวัยกลางคน สวมหมวกแคป ดูมีชีวิตชีวาเต็มเปี่ยม
“สวัสดีครับเกสต์ทุกคน! ยินดีต้อนรับสู่บ้านหัวใจสั่น ฤดูกาลที่ 3! ผมเป็นผู้กำกับของทีมงาน เรียกผมว่าผู้กำกับหวังก็ได้ครับ”
ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน
หลินเย่ในตอนนี้ก็เพิ่งสตัจากภวังค์ แหงนตาขึ้นเล็กน้อย
มาแล้วสิ วันแรกของการทำงาน ชั่วโมงอ่านกฎ
ผู้กำกับหวังเคาะคอเบา ๆ แล้วเริ่มประกาศกฎ
“อย่างแรกเลย ขอแจ้งกฎพื้นฐานของรายการเราก่อนนะครับ”
“หนึ่ง การพักรวมที่บ้านหัวใจสั่นใช้เวลา 30 วัน วันจันทร์ของทุกสัปดาห์เป็นวันพัก ใครอยากกลับบ้านก็กลับได้ นอกจากนั้นให้อยู่ร่วมกัน และถ่ายทอดสดหลายมุมกล้องตลอดเวลา ยกเว้นห้องน้ำ ทุกพื้นที่เป็นพื้นที่ถ่ายทอดสดสาธารณะ รวมถึงห้องนอนด้วย”
“สอง ทุกค่ำคืนสามารถส่งข้อความหัวใจเต้นไปยังคนต่างเพศได้หนึ่งคน เป็นการส่งแบบนิรนาม อีกฝ่ายจะไม่รู้ว่าใครส่ง”
“สาม ทุกวันอังคารจะมีเดทหัวใจเต้นหนึ่งครั้ง โดยผู้ชมจะโหวตจับคู่จากเนื้อหาถ่ายทอดสดของสัปดาห์ก่อน แล้วให้คู่นั้นออกเดทกันแบบสองต่อสอง”
“สี่ ช่วงพักรวมห้ามแลกเปลี่ยนช่องทางติดต่อกันเองในบ้าน ห้ามสารภาพรักกันตรง ๆ การมีปฏิสัมพันธ์ทุกอย่างต้องอยู่ต่อหน้ากล้อง”
“และสุดท้าย วันจบรายการวันที่ 30 ทุกคนจะสารภาพรักครั้งสุดท้าย คู่ที่จับคู่กันสำเร็จจะกลายเป็นคู่หัวใจเต้นของรายการ”
ผู้กำกับหวังพูดจบก็ยิ้ม
“กฎก็มีเท่านี้ครับ ทุกคนฟังแล้วเข้าใจไหม?”
ทุกคนพยักหน้ากันพรึ่บ
หลินเย่ก็พยักหน้าตาม
โอเค กฎไม่ซับซ้อน
ส่งข้อความ? ส่งมั่ว ๆ หนึ่งฉบับเอาความละกัน
เดท? ขอให้อย่าเลือกก็แล้วกัน
สารภาพรัก? เป็นไปไม่ได้ จะมาแล้วยังจะไปสารภาพกับใคร
พอครบ 30 วันเมื่อไหร่ เดินออกทันที
ในแชทสดเริ่มบุ๋มปุ๋มกันแล้ว
“30 วัน ยาวเว้ย”
“ข้อความหัวใจเต้นแบบนิรนาม? งั้นเดาผิดง่ายแย่เลยสิ”
“มีเดททุกสัปดาห์ด้วย? มันส์แล้ว”
“สีหน้าหลินเย่: ทำไมกฎเยอะแบบนี้วะ……”
“ฮ่าฮ่าฮ่าหน้าคุณชายหลินหุบลงเลย เขาเสียใจที่มาหรือเปล่านะ”
ผู้กำกับหวังมองไปรอบ ๆ แล้วพูดต่อ
“เอาล่ะ ต่อไปขอให้ทุกคนแนะนำตัวกันหน่อย รู้จักกันก่อน จะเริ่มจากใครดีล่ะ?”
โจวจื่อหยางยกมือขึ้นทันที
“ผมก่อน ผมก่อน!”
เขาลุกขึ้นยืน ยิ้มกว้าง ทั้งคนดูมั่นใจและเปิดเผย
“สวัสดีครับทุกคน ผมโจวจื่อหยาง อายุ 26 ทำงานสายการเงินลงทุน ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน! หวังว่า 30 วันข้างหน้าจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขนะครับ”
บทเปิดตัวสายโซเชียลมาตรฐาน พูดไม่มากไม่น้อย พอดิบพอดี
เสียงปรบมือดังขึ้น
ต่อไปคือลู่เจ๋อ เขายิ้มอย่างร่าเริงสดใส แยกเขี้ยวขาวสะอาด
“สวัสดีครับ ผมลู่เจ๋อ อายุ 25 เป็นเทรนเนอร์ฟิตเนส ชอบออกกำลังกายกับท่องเที่ยวตอนว่าง นิสัยค่อนข้างเปิด ใครมีปัญหาเรื่องฟิตเนสถามผมได้เลย!”
ซูม่าน์รับช่วงต่อทันที
“เทรนเนอร์ฟิตเนส? เจ๋งเลย! เรากำลังอยากลดน้ำหนักอยู่พอดี ขอคำปรึกษาได้ไหมเนี่ย?”
ลู่เจ๋อยิ้มแล้วพยักหน้า
“ได้แน่นอน!”
สองคนนั่งคุยกันต่อทันที บรรยากาศกระตือรือร้นขึ้นมาทันตา
ต่อไปคือเชิ่นอี้เชิน เขาลุกขึ้นเงียบ ๆ เสียงเรียบ ๆ
“สวัสดีครับ ผมเชิ่นอี้เชิน อายุ 27 เป็นนักดนตรีอิสระ”
สั้น กระชับ เหมือนตัวตนของเขาทุกประการ
สุดท้ายถึงคิวหลินเย่
สายตาทุกความมุ่งไปที่เขา
ทายาทตระกูลใหญ่คนนี้ จะแนะนำตัวแบบไหน?
หลินเย่ลุกขึ้นยืน เอ่ยเรียบ ๆ
“หลินเย่ อายุ 23”
เงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังคิดว่าจะพูดอะไรอีก
คิดสองวินาที คิดไม่ออกจริง ๆ
“เท่านั้นเอง”
แล้วก็นั่งลง
ทั้งห้องเงียบไปหนึ่งวินาที
แชทสดขำกันสั่น
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เท่านั้นเอง??? เอายังไง”
“หลินเย่: หลินเย่ อายุ 23 เท่านั้นเอง เรา: ???”
“คนอื่นแนะนำอาชีพงานอดิเรกกันหมด นี่พูดแค่ชื่อกับอายุ??”
“ขำตาย แนะนำตัวเลวร้ายเกินไปแล้ว!”
“สายเกร็งตัวจริง พูดเพิ่มสักคำยังเหนื่อย”
“แต่เขาหล่อมากเลยนะ……เราไหว!”
“หล่อไปทำไม มาอยู่รายการความรักแล้วไม่พูด จะมาเป็นของประดับหรือไง?”
ผู้กำกับหวังก็อึ้งไปแวบหนึ่งแล้วรีบเก็บสถานการณ์
“ฮ่า ๆ คุณชายหลินประหยัดคำจริง ๆ งั้นฝั่งผู้หญิงขอแนะนำตัวกันบ้างนะ?”
ฝั่งผู้หญิงแนะนำตัวตามลำดับ
คนแรกคือสฺวีเมิงเหยา ยิ้มหวานซึม เสียงนุ่มฟู
“สวัสดีค่าทุกคน เราสฺวีเมิงเหยา อายุ 22 เป็นบล็อกเกอร์สายบิวตี้ ชอบแต่งหน้า ถ่ายรูป กับช้อปปิ้ง ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ”
พูดจบยังแอบหันไปแลมองทางหลินเย่อีกรอบ
เสียดายที่หลินเย่กำลังเพ้อเจ้อ ไม่เห็นสักหน่อย
แชทสด
“สฺวีเมิงเหยามองหลินเย่! เธอสนใจหลินเย่หรือเปล่า?”
“เห่อไร ทายาทตระกูลใหญ่ ใครไม่สน”
“รู้สึกว่าสฺวีเมิงเหยามันตั้งใจเกิน……”
“คนมาอยู่รายการความรักก็เพื่อหาคู่นี่นา กระตือรือร้นก็ปกติแหละ”
ต่อไปคือซูม่าน์ โบกมือร่าเริง ยิ้มกว้าง
“สวัสดีค่าทุกคน เราซูม่าน์ อายุ 24 เป็นครูสอนเต้น! ปกติชอบเต้น ดูซีรีส์ กับกินของอร่อย ๆ นิสัยเป็นสายป่วน ๆ หน่อย ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ!”
ต่อมาคือเจียงหว่าน์ พยักหน้าเย็น ๆ เสียงเรียบนิ่ง
“เจียงหว่าน์ อายุ 26 เป็นนักออกแบบ”
สั้นเหมือนเชิ่นอี้เชินเลย สองคนนี่เหมือนกันจริง ๆ
สุดท้ายถึงคิวเหวินจือหยวน
เธอลุกขึ้นยืน ยิ้มบางเบา
“สวัสดีค่ะทุกคน เราเหวินจือหยวน อายุ 24 เป็นนักแสดง ยินดีที่ได้มาอยู่บ้านหัวใจสั่น หวังว่าวันข้างหน้าทุกคนจะผ่อนคลายและมีความสุขกันนะคะ”
อ่อนโยน สุภาพ และมีระยะห่างพอดี ๆ ที่ควรจะเป็น
เสียงปรบมือดังขึ้น
หลินเย่แหงนตามองเธอแวบหนึ่ง
อายุ 24 ใหญ่กว่าเขาปีนึง
พี่สาวชะโงก
แล้วก็ถอนสายตากลับ
แชทสด
“เหวินจือหยวนอ่อนหวานมากเลย……”
“อายุ 24 ดังขนาดนี้แล้ว เก่งจริง”
“หลินเย่มองแป๊บเดียวก็เอาตากลับแล้ว เขาภูมิคุ้มกันสาวสวยหรือไง?”
“ขำตาย ในหัวคุณชายหลินมีแต่คิดอะไรวะ”
ผู้กำกับหวังพยักหน้า
“เอาล่ะ ทุกคนรู้จักกันแล้ว ต่อไปแบ่งห้องกันเถอะ”
“บ้านหัวใจสั่นมีห้องนอนทั้งหมด 4 ห้อง ผู้ชาย 2 ห้อง ผู้หญิง 2 ห้อง ห้องละ 2 คน จะเลือกเพื่อนร่วมห้องเองก็ได้”
ฝั่งผู้ชายแบ่งกันเสร็จเร็วมาก
โจวจื่อหยางกับลู่เจ๋อเป็นสายเปิดทั้งคู่ คุยกันรู้ใจ ก็เลยอยู่ห้องกันตามธรรมชาติ
เชิ่นอี้เชินนิสัยเงียบ ๆ มองไปที่หลินเย่ แล้วเปิดป้ายถาม
“อยู่ห้องกันไหม?”
หลินเย่พยักหน้า
“ได้”
เขาไม่แคร์ อยู่ห้องไหนก็ได้ ขอแค่ได้นอน
แชทสด
“สองคนเงียบทั้งคู่อยู่ห้องเดียวกัน จะไม่คุยกันเลยทั้งไหม?”
“ฮ่าฮ่าฮ่าคิดแล้วขำ สองคนหันหน้าเข้าหากันแต่ไม่พูดอะไร”
“เดิมพันห้าสิบแดง ว่าสองคนนี้วันนึงคุยกันไม่ถึงสิบประโยค”
“เชิ่นอี้เชินเปิดป้ายถามเองเลยนะ ถือว่าเยอะแล้ว!”
ฝั่งผู้หญิงลังเลกันอยู่แป๊บหนึ่ง
สฺวีเมิงเหยาตั้งใจจะอยู่ห้องกับเหวินจือหยวนเพื่อเกาะกระแส เพิ่งจะเปิดปาก เหวินจือหยวนก็หันไปมองเจียงหว่าน์
“เจียงหว่าน์ อยู่ห้องกันไหม?”
เจียงหว่าน์อึ้งแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า
“ได้”
สฺวีเมิงเหยาคำพูดถึงปากก็ต้องกลืนกลับ รอยยิ้มบนใบหน้าตึงไปเล็กน้อย
ซูม่าน์ไม่แยแสอะไร ยิ้ม ๆ ดึงแขนสฺวีเมิงเหยา
“เมิงเหยา งั้นเราอยู่ด้วยกันเนอะ!”
สฺวีเมิงเหยาจำใจพยักหน้า
“ก็ได้ค่า”
แต่ในใจกลับรู้สึกไม่พอใจนิด ๆ
เหวินจือหยวนเลือกเจียงหว่าน์ ไม่เลือกเธอ……
แชทสด
“หน้าสฺวีเมิงเหยาตึงเลยฮ่าฮ่าฮ่า เธออยากอยู่กับเหวินจือหยวนแท้ ๆ เลย”
“ทำไมเหวินจือหยวนถึงเลือกเจียงหว่าน์ล่ะ? สองคนเงียบทั้งคู่ อยู่ด้วยกันไม่อึดอัดหรอ?”
“อาจเพราะเงียบทั้งคู่แหละ ถึงรู้สึกสบายดีไง”
“จริง อยู่กับคนจอพอดีตามันเหนื่อยกว่า”
“สฺวีเมิงเหยาชัดเกินไปแล้ว ก็แค่อยากเกาะกระแส”
“คนมาอยู่รายการความรัก อยากอยู่ห้องกับซุปตาร์ก็ปกตินี่”
แบ่งห้องเสร็จ ทุกคนต่างลากกระเป๋าขึ้นชั้นสอง
หลินเย่ลากกระเป๋าเดินตามหลังเชิ่นอี้เชินไปเงียบ ๆ ไม่พูดอะไร
แชทสด
“คุณชายหลินขยับสักที แถวนั้นนั่งนิ่งเหมือนรูปปั้นมาตลอด”
“ขึ้นห้องแล้วขึ้นห้องแล้ว ดูซิห้องผู้ชายเป็นยังไง”
“เราสนใจห้องผู้หญิงกว่า”
เข้าห้องมา หลินเย่วางกระเป๋าไว้ข้างเตียง แล้วล้มตัวลงนอนแบบเปะ ๆ
ในที่สุดก็ได้พักสักที
เพิ่งนั่งอยู่ชั้นล่างมาเกือบชั่วโมง เหนื่อยตาย
ทำงานคนอื่นมันไม่ง่ายเลยจริง ๆ
เชิ่นอี้เชินวางของเสร็จก็มองหลินเย่แวบหนึ่ง ลังเลอยู่ครู่ สุดท้ายก็เปิดปาก
“เอ่อ……จะไม่จัดของก่อนหน่อยหรอ?”
หลินเย่หลับตาสนิท เสียงหย่อน ๆ
“ไม่รีบ”
เชิ่นอี้เชิน: “……”
ก็เชิญ
เขาเองก็ไม่ใช่สายช่างพูด เห็นหลินเย่ไม่อยากคุยก็ไม่พูดอะไรต่อ หันไปจัดของของตัวเองต่อ
ในห้องเงียบสงัด มีแต่เสียงจัดของเบา ๆ
แชทสด
“ฮ่าฮ่าฮ่าเดาถูกแล้ว สองคนเงียบอยู่ห้องเดียวกัน เงียบจนน่าขนลุก”
“หลินเย่ล้มตัวนอนเลย เขามาเที่ยวจริง ๆ สินะ”
“คนอื่นคิดว่าจะมีปฏิสัมพันธ์กับคนต่างเพศยังไง เขาคิดว่าจะนอนเนียนยังไง”
“พี่แกเข้าขั้นนิพพานานจริง ๆ ตอนนี้เราอยากรู้ยิ่งกว่าเดิมแล้วว่าเขามาอยู่รายการความรักทำไม”
“โดนบ้านบังคับมาแหละ เมื่อกี๊ไม่ได้พูดไว้หรอ ท่านปู่สั่งมา”
“ขำตาย ทายาทตระกูลใหญ่ก็มีวันโดนบังคับจนขัดใจเหมือนกัน”
หลินเย่นอนอยู่ซักพัก ท้องก็ร้องกอรก
หิวแล้ว
เขาลุกขึ้นนั่ง หันไปมองเชิ่นอี้เชิน
“ชั้นล่างมีของกินไหม?”
เชิ่นอี้เชินอึ้งแวบหนึ่ง ส่ายหัว
“ไม่รู้สิ ไม่ได้สังเกต”
หลินเย่คิดตรึม แล้วลุกขึ้น
“งั้นไปดูหน่อย”
พูดจบก็เดินออกจากห้องไป
แชทสด
“???”
“เขาลงไป?? ลงเองเนี่ยนะ??”
“ตาไม่เห็นพิการนะ หลินเย่ออกจากห้องเองเนี่ยนะ?”
“เดี๋ยว เขาเพิ่งพูดว่าอะไรนะ? มีของกินไหม?”
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าเขาลงไปเพราะหิวนี่แหละ!”
“สายกินกินของแท้ ทายาทหนุ่มตระกูลใหญ่ก็ไม่เว้น!”