สุดท้ายหน้าเถารุ่ยซีถูกตบจนบวมเหมือนหัวหมู แต่งหน้าก็เลอะ ดูไม่ได้เลย
เถารุ่ยซีสบถด้วยสภาพอนาถ
"ซูซิงอ้าย! แกจำไว้เลยนะ สักวันฉันจะกลับมาแก้แค้น ให้แกตายไปซะ!"
ซูซิงอ้ายส่ายหน้าไม่ยี่หระ
"แกมันหมูโง่จริง ๆ สถานการณ์แบบนี้ยังกล้ามาหาเรื่องฉันอีก ช่างเถอะ ไม่อยากลดตัวลงไปคิดเล็กคิดน้อยกับคนปัญญาอ่อน"
ซูซิงอ้ายส่งสัญญาณให้รปภ.ที่หน้าประตูเข้ามา
"พาคุณเถาไปสถานีตำรวจ ฟ้องบุกรุกแล้วก็พยายามทำร้ายฉัน"
"นี่..."
ทั้งรปภ.และถังตั่วงงไปตาม ๆ กัน
เถารุ่ยซีถูกตบจนไม่เหลือสภาพคน ส่วนซูซิงอ้ายหน้าตาผ่องใส สวยสง่าเหมือนเดิม
ตกลงใครทำร้ายใครกันแน่...
แต่ซูซิงอ้ายเป็นหัวหน้าโดยตรงของพวกเขา ต่อให้เถารุ่ยซีเก่งแค่ไหน ถังตั่วก็ไม่เห็นหัวเธออยู่ดี
รปภ.ร่างสูงเมตรเก้าสองสามคนจับแขนเถารุ่ยซีที่สบถไม่หยุดออกจากห้องทำงานไป
"ตั่วเอ้อร์ มีเรื่องจะบอก ฉันว่าจะเปิดบริษัทเอเจนซี่บันเทิงของตัวเอง นายจะมาด้วยกันไหม"
ถังตั่วพยักหน้าหงึก ๆ ๆ
ซูซิงอ้ายบอกความจริงที่ว่าตัวเองเป็นยอดฝีมือตัวจริงในวงการบันเทิงให้เธอฟัง
ถังตั่วทั้งตกใจและเลื่อมใสสุดขีด
"พี่ซิงอ้าย สมกับเป็นคุณ! เก่งเกินไปแล้ว!"
ซูซิงอ้ายยิ้ม "ตามฉันมา รับรองได้กินเนื้อ"
ก่อนหน้านี้เธอไม่กล้าเปิดบริษัทสุ่มสี่สุ่มห้า
แต่ตอนนี้มีหลีโจวกับตระกูลหลีหนุนหลัง
อยากทำอะไรก็ได้!
ความรู้สึกที่ได้มีคนคอยหนุนหลังนี่
สะใจ!
โคตรสะใจ!
กลับมาถึงบ้านตระกูลเถาตอนค่ำ
เถารุ่ยซีเข้ามาก็ฟ้องร้องไห้สบถสาปส่ง
"พ่อ! ฝีมือของอีซูซิงอ้ายนังแพศยาคนนี้ทั้งนั้น!"
เถาซงเดินเข้ามาจะสั่งสอน เธอก็หลบง่าย ๆ
น่าตลก
เถาซงไม่เคยเห็นเธอเป็นคน
ยังจะมาตีเธออีก มันสมควรหรือ?
เถาซงควบคุมแรงไม่อยู่เลยล้มลงกับพื้น
ซูซิงอ้ายยิ้มเจ้าเล่ห์
"ก็อายุปูนนี้แล้ว รักษาสุขภาพหน่อย ถ้าล้มตายจะนับเป็นความผิดใคร"
เถาซงสาปแช่ง "ไอ้เด็กเวร! แกอยากตายหรือไง!"
"ตายก็แก่นั่นแหละที่แก่จะตายก่อน"
คนที่รังแกเธอมาตั้งแต่เด็กจนโต มันไม่ใช่คน
มีแต่แม่ของเธอที่ชอบวิ่งตามเอาอกเอาใจไม่เลิกถึงได้ชอบ
หยวนเหม่ยหลิงเห็นเข้าพอดีก็เข้ามาสั่งสอนซูซิงอ้าย
"ขอโทษคุณอาเถากับพี่สาวแกเดี๋ยวนี้!"
"หนูไม่ขอโทษ อยากขอโทษก็ไปขอเองสิ!"
หยวนเหม่ยหลิง "ฉันสั่งสอนแกไม่ได้แล้วใช่ไหม!"
"ใช่ สั่งสอนไม่ได้แล้ว ยังอยากจะกดฉันเพื่อเอาใจพวกบ้านเถาอีกละก็ เลิกฝันไปได้เลย!"
พูดแล้วแม่ของเธอหยวนเหม่ยหลิงก็ไม่ใช่คนกินผักเหมือนกัน
พ่อของเธอเพิ่งเสีย หยวนเหม่ยหลิงก็พาเธอแต่งงานใหม่
บอกว่าเธอกับเถาซงไม่ได้คบชู้กัน ใครจะเชื่อ?
บางทีพ่ออาจจะถูกทั้งคู่ฆ่าตายก็ได้
ให้ก้มหัวให้กับศัตรู?
ฝันไปเถอะ!
หยวนเหม่ยหลิงเลิกเสแสร้ง
"ไม่ขอโทษก็ได้! ยกแฟนของแกให้กับพี่สาวแก!"
"อะไรนะ?"
ซูซิงอ้ายหัวเราะเย็น
นี่มันเรื่องที่คนเขาพูดกันหรือ?
เถารุ่ยซีก็ลุกขึ้น "หูหนวกหรือไง? ให้ยกพี่ฉือให้กับฉัน! เข้าใจไหม!"
ให้เธอยกผู้ชายให้กับมือที่สาม?
คิดได้ยังไง
จวงฉือไอ้คนเลวทรามนี่ เดิมทีเธอก็ไม่ต้องการอยู่แล้ว
เธอไม่มีรสนิยมเก็บขยะ
แต่จะมาดูถูกให้เธอยกให้
ขอโทษ ฝันไป!
นึกว่าเธอเป็นมะม่วงที่ใครจะบีบขยี้ก็ได้หรือ?
เหอะ ๆ!
"อยากได้เขา ก็แย่งเองสิ มารังแกฉัน? ฉันก็ไม่ยกให้ โกรธไหมล่ะ?"
เถารุ่ยซีกับหยวนเหม่ยหลิงแทบระเบิดความโกรธ
ซูซิงอ้ายเห็นพวกเธอสติแตก ในใจก็สบายอกสบายใจ
สะใจ ๆ ๆ!
ออกจากตระกูลเถา พอดีจวงฉือก็ส่งข้อความมา
"เบบี๋ อย่าไม่สบายใจเลย ผมจัดงานปาร์ตี้ริมสระของเหิงอี้มีเดียไว้อาทิตย์หน้า คุณมาก็ได้"
"เบบี๋ ตอนนั้นพี่สาวคุณก็จะมาด้วย ดีใจไหม?"
ปาร์ตี้ คนก็ต้องเยอะแน่
เถารุ่ยซีกับจวงฉืออยู่ด้วย?
ได้จังหวะ ต่อหน้าคนทั้งหลาย
เธอจะปราบคู่ชั่วให้ราบคาบ!