ย้อนกลับไปเมื่อสองวันก่อน
“พี่ฉือเอ้อ พวกเรามาทำกันบนเตียงน้องสาวฉัน น้องจะไม่รู้ตัวใช่ไหม?”
“ไม่หรอก น้องเธอไปทำงานต่างจังหวัดแล้ว”
ซูซิงอ้ายเพิ่งเปิดกล้องวงจรปิดในบ้าน
ก็ได้ยินบทสนทนานี้
จากนั้น ก็เปิดกล้องในห้องนอน
เห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังพลอดรักกันอย่างเอาเป็นเอาตายบนเตียงเจ้าหญิงของเธอ
ผู้ชายคือแฟนเธอ จวงฉือ
ส่วนผู้หญิงคือพี่สาวต่างมารดา เถารุ่ยซี
“พี่ฉือเอ้อ คุณรักฉันหรือน้องฉัน?”
“ก็ต้องเป็นคุณอยู่แล้ว”
“เหอะ แล้วทำไมคุณถึงขอเธอแต่งงานล่ะ?”
“แต่งกลับมา เป็นแม่บ้านฟรีๆไว้รับใช้คนในบ้านฉันไง”
“คุณนี่มันเลวจริงๆ… อ๊ะ! พี่ฉือ… เบาหน่อย…”
ซูซิงอ้ายมองดูภาพจากกล้อง
แล้วหัวเราะเยาะชื่มๆ
ปากผู้ชายเหมือนผีหลอกคน
เมื่อวานก่อนออกเดินทาง จวงฉือยังมาขอเธอแต่งงาน บอกว่าขาดเธอไม่ได้ รักเธอที่สุดตลอดชีวิต
แต่พอเธอเพิ่งไป เขาก็พาผู้หญิงมากิ๊กกันบนเตียงเธอ
แล้วผู้หญิงคนนี้ยังเป็นพี่สาวต่างมารดาของเธออีก
ตั้งแต่เธอตามแม่มาแต่งเข้าตระกูลเถา พี่สาวคนนี้ก็ไม่เคยเป็นคนใจดี
ไม่คิดเลยว่า ครั้งนี้จะมาหมายตาแฟนเธอด้วย
ดี
ร่วมมือกันจะสวมเขาให้เธอใช่ไหม?
รอดู
สองคนที่ทรยศเธอนี้ เธอจะไม่ปล่อยให้หลุดรอดไปสักคน!
กลับจากทำงานต่างจังหวัด ซูซิงอ้ายก็กลับมาที่บ้านตระกูลเถาทันที
“พี่ฉือเอ้อ คืนนี้มาที่โรงแรมนะ ฉันจะใส่ชุดกะลาสีให้ดู—”
เถารุ่ยซีกำลังส่งข้อความเสียง พลันแสงไฟก็มืดลง
เงยหน้ามอง ก็เห็นซูซิงอ้ายมายืนตรงหน้า
“ซิงอ้ายกลับมาแล้วเหรอ ฉัน—”
“อ๊ายยย! เธอสาดน้ำใส่ฉันทำไม!”
ซูซิงอ้ายหัวเราะเยาะ แล้วทิ้งแก้วน้ำ
ไม่รอให้เถารุ่ยซีได้สติ
เธอก็ตบหน้าไปฉาดหนึ่ง
แรงตบครั้งนี้ทำให้คนสลึมสลือได้เลย
“อ๊ายยยย! เธอตบฉันทำไม?” เถารุ่ยซีตะโกนอย่างเจ็บแค้น
ซูซิงอ้ายไม่ตอบ แต่ตบซ้ำไปอีกฉาดอย่างแรงกว่า
รับมือพวกสารเลว ก็ต้องสั่งสอนก่อนเลย!
“ทำไมตบ ก็แกน่ะรู้แก่ใจ”
ซูซิงอ้ายเปิดคลิปฉากเสียวบนเตียงออกมาให้ดู
“ตบเมียน้อย ถูกฟ้าดิน”
เถารุ่ยซีเห็นก็หมดท่าแกล้งสวมหน้ากากต่อไป ดีร้ายก็เลยฉีกหน้ากากซะเลย
“เป็นเมียน้อยแล้วไง? คนที่ไม่ได้รับความรักต่างหากคือเมียน้อย”
“พี่ฉือเอ้อบอกว่ารักฉัน งั้นเธอก็คือเมียน้อย!”
“รู้แล้วก็ดีเลย ยังอยากแต่งเข้าตระกูลจวงเป็นคุณนายรวยๆ ฝันไปเถอะ!”
สารเลวนี่ยังหยิ่งนัก
น่าเสียดาย หยิ่งผิดคน
ซูซิงอ้ายจิกผมเถารุ่ยซี ลากไปจนถึงริมสระว่ายน้ำ
จากนั้นก็ยกเท้าถีบอย่างแรง ส่งเถารุ่ยซีกระเด็นลงสระว่ายน้ำ
“ตระกูลจวงมันหมาอะไร ก็แค่แกนั่นแหละที่เห็นเป็นสมบัติ”
เถารุ่ยซีตะโกนในน้ำอย่างน่าอนาถ
“นอกจากตระกูลจวงแล้ว เธอจะแต่งกับผู้ชายดีๆ ได้อีกไหม? เธอมาหยิ่งทำไม?”
ซูซิงอ้ายหัวเราะเยาะ
“ก็เพราะฉันไม่ใช่คนสารเลวแบบแก”
ตระกูลจวงเป็นอะไร
ก็แค่มีเงินนิดหน่อยเท่านั้น
แล้วจวงฉือเป็นอะไร
ก็แค่ผู้ชายเลวสุดกู่
ใครอยากแต่งก็แต่งไป เธอไม่แต่งแล้ว!
ในโลกนี้ ตัวอะไรก็ตาม จะขาดอะไร ก็ไม่ขาดผู้ชายที่มีสองขาหรอก
ของอย่างเธอ เป็นคนสวยระดับสุดยอด หาผู้ชาย ก็แค่ชั่วอึดใจเดียว
ซูซิงอ้ายโทรหาเพื่อนซี้ต่อหน้าเถารุ่ยซี
“ซีซี หาผู้ชายหล่อรวยๆ ให้หน่อย ต้องดีกว่าจวงฉือนะ”
“ซิงอ้าย ในที่สุดเธอก็คิดได้ รอแป๊บ เดี๋ยวจัดการให้”
เถารุ่ยซี: “ฉันไม่เชื่อหรอก เธอต้องไปอ้อนวอนพี่ฉือเอ้อให้รักเธอแน่!”
“เหอะ งั้นแกก็รอดู”
ให้เธอย้อนกลับไปแต่งกับผู้ชายเลว?
อย่าแม้แต่จะคิด
วันนี้
ซูซิงอ้ายขับรถไปที่ร้านอาหารในโรงแรมตามที่อยู่ที่เพื่อนซี้เย่ซีส่งมา
ได้พบกับนายแบบหนุ่มสุดเจ๋ง
ของเก่าเสียแล้ว ก็เปลี่ยนของใหม่
ผู้ชายมีให้เลือกตั้งมากมาย
ตอนนั้นเอง จู่ๆ มือถือก็ดังติ๊ง
เป็นข้อความจากนายแบบหนุ่มคนนั้น
คงจะให้เธอโอนเงินสินะ
ซูซิงอ้ายเปิดข้อความดู อยากดูว่าเลขบัญชีอะไร
แต่กลับต้องสะดุ้งเมื่อเห็นชื่อของอีกฝ่าย
หลีโจว
หลีโจว?
หลีโจว ทายาทของตระกูลหลี มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งอย่างงั้นเหรอ?!