คนที่พาซูเยว่เข้ามาคือคังเวยซวี่
ก่อนหน้านี้ตอนเสิ่นม่านเสวี่ยแจ้งว่าเบื้องหลังของซูเยว่มีปัญหา คังเวยซวี่ก็เป็นคนพาคนไปที่โรงพยาบาล
ต่อมาก็รู้จากวิทยุถึงเรื่องที่ซูเยว่บริจาคสูตรยาทำคุณประโยชน์แก่กองทัพ
ในใจเขาจึงมองว่าซูเยว่เป็นเสมือนผู้มีพระคุณโดยธรรมชาติ
พอได้ยินคำพูดของเถียนกั๋วอัน คิ้วของเขาก็ขมวด กำลังจะเอ่ยปาก
ก็ได้ยินเสียงซูเยว่ข้างๆ เอ่ยขึ้น "คำพูดของรองผู้อำนวยการเถียนนี่ทำให้ฉันค่อนข้างงงนะคะ คุณบอกว่าฉันใส่ร้ายเถียนจิงจิง มีหลักฐานไหมคะ?"
ไม่ให้โอกาสเถียนกั๋วอันได้โต้แย้ง เธอก็ส่งเสียงเยาะเย้ยออกมาโดยตรง น้ำเสียงเสียดสี
"หลิวชุ่ยชุ่ยสารภาพแล้วว่าเถียนจิงจิงเจ็บแค้นฉัน เลยไปหาเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันโชคดี ตอนนี้ฉันคงไม่ได้ยืนอยู่ที่นี่คุยกับคุณอย่างปลอดภัยแล้ว"
"พอมาถึงปากคุณ กลับกลายเป็นว่าฉันใส่ร้ายเธอ พ่อลูกพวกคุณนี่ตลกจริงๆ"
เถียนกั๋วอันสีหน้าคล้ำ "หลิวชุ่ยชุ่ยถูกแกข่มขู่แน่ๆ..."
พูดยังไม่ทันจบก็ถูกซูเยว่ขัดจังหวะ "ผลสอบสวนของแผนกป้องกันยังไม่ออกสักหน่อย คุณจะว่าอะไรก็ว่าหมดเลยหรือ? ฉันว่าคุณอย่าเป็นหมอเลยดีกว่า ไปยื่นขอเป็นหัวหน้าแผนกป้องกันเลยก็แล้วกัน"
เถียนกั๋วอันไม่คิดว่าซูเยว่จะกล้าพูดกับตนเช่นนี้
เดือดดาลขึ้นมาทันที "แก..."
ซูเยว่ไม่สนใจเขาโดยตรง หันไปทางคังเวยซวี่ที่อยู่ข้างๆ บอกว่า "เราไปกันเถอะ!"
คังเวยซวี่ยืนอยู่ข้างซูเยว่อย่างเต็มที่ ไม่เชื่อแม้แต่คำเดียวของคำพูดของพ่อลูกเถียนกั๋วอัน
ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า แล้วก็เหมือนกับซูเยว่ ไม่สนใจเถียนกั๋วอัน เดินไปยังห้องทำงานของหลิวชิวหมิงด้านข้าง