เถียนจิงจิงมองซูเยว่ น้ำเสียงชัดเจน แววตาตำหนิ
“ประธานเหมาก็บอกว่าผู้หญิงกุมครึ่งฟ้า แต่คุณกลับยังจมอยู่กับพิษภัยความคิดเก่าที่กดขี่ผู้หญิง เห็นคุณเป็นแบบนี้ ฉันผิดหวังจริง ๆ”
ตรงปากบันไดเดิมทีก็คนเดินพลุกพล่าน พอพูดจบ สายตาคนรอบข้างก็จับจ้อง พร้อมเสียงซุบซิบ
กวาดตามองฝูงชนที่มุงดู เถียนจิงจิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยจนแทบไม่มีใครสังเกต
ในหัวผุดความคิดดี ๆ ขึ้นมา
ก่อนหน้านี้ เธอคิดเสมอว่าจะเข้าใกล้ซูเยว่ แล้วต่อหน้าซูเยว่จงใจแสดงความสนิทสนมกับลู่เหยี่ย
ให้ซูเยว่รับรู้ฐานะของตัวเองกับลู่เหยี่ย แล้วยอมหย่าเอง
แต่ตอนนี้ เธอเปลี่ยนใจแล้ว
ในเมื่อซูเยว่ติดกับ ก็สู้ใช้ฐานะ "ญาติทหารดีเด่น" ของซูเยว่ จับอีกฝ่ายยัดบนตะแกรงไฟศีลธรรมดีกว่า
คิดได้ดังนั้น เธอก็เร่งเสียงให้ดัง ให้ทุกคนตรงนี้ได้ยิน
“ถ้าเป็นฉัน มีตำรายาที่ช่วยชีวิตได้ ฉันไม่มีทางจมอยู่กับความรักส่วนตัว ฉันจะเอาตำราทั้งหมดออกมา บริจาคให้ประเทศชาติโดยไม่คิดมูลค่า”
“เพราะฉันรู้ว่า มีชาติจึงมีบ้าน ชีวิตสงบสุขทุกวันนี้ แลกมาด้วยเลือดและชีวิตของทหารนับไม่ถ้วน”
“จนทุกวันนี้ ก็ยังมีคนอีกมาก เพราะรักษาไม่ทันเวลา เพราะวิทยาการแพทย์ล้าหลัง จึงได้แต่รอความตาย ทั้งที่พวกเขาไม่จำเป็นต้องตาย”