เฉินอิงอิงเก็บสีหน้า พูดอย่างเคร่งขรึม "งั้นเธอก็อย่าเข้าวงการวรรณกรรมเลย ฉันชอบเป็นหนึ่งเหนือใคร ไม่ชอบให้ดอกไม้บานสะพรั่งทั้งสวน"
ซูเยว่หัวเราะเบา ๆ เธอก็รู้อยู่ว่า แค่นี้ก็เอาอยู่กับเฉินอิงอิงได้
เฉินเจี้ยนกงยืนอยู่ข้าง ๆ หันมาพูดกับซูเยว่ "วันหยุดคราวหน้า ฉันจะไปเยี่ยมอาจารย์กับพวกท่านด้วย"
ซูเยว่พยักหน้า "ตกลง"
ส่งเฉินเจี้ยนกงกับเฉินอิงอิงกลับแล้ว เธอกับลู่เหยี่ยก็พากันเดินเข้าไปข้างใน
เข้าไปแล้ว สองคนช่วยกันเก็บถ้วยชามบนโต๊ะ
ตอนบ่าย ทั้งสองซื้อของไปที่ฟาร์มดาราแดง
ตอนไปถึงเป็นเวลาหกโมงกว่า
ช่วงนี้เป็นฤดูทำนา เวลานี้คนอื่น ๆ ลงแปลงกันยังไม่กลับ
ที่บ้านมีแต่ซูรุ่ยหมิง ตอนนี้เขาช่วยงานที่สถานีอนามัย เลิกงานหกโมงเย็นก็กลับมา
สองคนเข้าไป ตอนนั้นซูรุ่ยหมิงกำลังทำกับข้าว
มื้อเย็นมีขนมปังโฮลวีตผสมกับโจ๊กข้าวโพด
ซูเยว่รีบเข้าไป รับตะหลิวจากมือเขา
"ท่านปู่ หนูทำเอง"
ลู่เหยี่ยก็เข้ามา ล้างมือแล้วเริ่มหั่นผัก
ผักคือผักป่าที่ซูเซี่ยงเป่ยไปเก็บกับเด็ก ๆ ในฟาร์มตามท้องนา
ลู่เหยี่ยมองกับข้าวแวบหนึ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อย หยิบเนื้อออกมาจากของที่เอามาด้วย พูดกับซูเยว่ "เยว่เยว่ ตอนนี้อากาศร้อน เนื้อพวกนี้ทำให้หมดเลยนะ"