หูย่าเจี๋ยดูจะสนใจเรื่องส่งอาหารมาก วันแรกที่มาทำงาน สิ่งแรกที่เขาทำคือไปสั่งพิมพ์นามบัตร
ส่วนซ่งเชียนยิ่งกระตือรือร้นกว่า เธอตั้งใจมาถึงสำนักงานก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง พอเพื่อนร่วมงานมากันเกือบครบ ก็เปิดเสียงประกาศโฆษณาทันที
“หนุ่มหล่อสาวสวยทั้งหลาย เที่ยงนี้มีใครจะสั่งอาหารไหมคะ? ร้านอาหารบ้านฉันเริ่มรับสั่งอาหารตั้งแต่วันนี้ สำหรับพนักงานอาคารหงไห่โดยเฉพาะ รับรองว่าอาหารดี ราคาถูก สะอาดถูกสุขลักษณะ คุ้มค่าแน่นอนค่ะ”
ซ่งเชียนมีความสัมพันธ์กับซูจิ่นเหยียน ทำให้เป็นที่ชื่นชอบของเพื่อนร่วมงานในสำนักงาน อย่างน้อยทุกคนก็ให้เกียรติเธอในระดับหนึ่ง จึงมีคนเอ่ยตอบรับทันที
“พี่เชียน บ้านพี่เปิดร้านอาหารด้วยเหรอ มีเมนูเด็ดอะไรบ้าง?”
“เสี่ยวซ่ง ราคาเป็นยังไงบ้าง อย่าแพงกว่าร้านส่งอาหารกับร้านข้างล่างก็แล้วกันนะ”
ซ่งเชียนเตรียมตัวมาอย่างดี “ทุกคนคะ ร้านอาหารบ้านฉันเปิดมาได้ยี่สิบปีแล้ว มีชื่อเสียงอยู่บ้างแถวถนนคนเดิน อีกอย่าง ร้านเป็นของครอบครัว ไม่ต้องเสียค่าเช่า พ่อสามีกับน้องเขยฉันเป็นพ่อครัว อยู่ห่างจากที่นี่ไม่ถึงสิบนาที สรุปแล้ว ข้อแรก คุณภาพอาหารของร้านบ้านฉันรับประกันได้แน่นอน ข้อสอง ต้นทุนอาหารต่ำ ราคาย่อมถูกกว่าร้านส่งอาหารกับร้านชั้นล่างมากค่ะ”
ถ้าอู๋เอ้อโกวอยู่ที่นี่ คงต้องชื่นชมฝีปากของซ่งเชียนแน่นอน แม้ผู้หญิงคนนี้จะค่อนข้างปากคม แต่มีวิธีกระตุ้นอารมณ์คนเก่ง เพื่อนร่วมงานต่างพากันล้อมวงซักถามเธอ
“มีเรื่องอะไรกัน ถึงได้คึกคักขนาดนี้?”
เจ้าหน้าที่ฝ่ายวิศวกรรมเจาเหลยกับหวังซิน หัวหน้าฝ่ายสนับสนุน เดินเข้ามาในสำนักงานพร้อมกัน