"เจ้าค่ะ เจ้าค่ะ ฮ่าๆ!" เซี่ยเหลียนซินตบมือพลางหัวเราะ "ข้าจำได้ว่าเจ้าเคยพูดไว้ว่า ใครก็ตามที่เอาชนะเจ้าได้ เจ้าจะตอบแทนเงื่อนไขหนึ่งข้อโดยไม่มีข้อแม้ ตอนนี้ยังใช้ได้อยู่หรือไม่?"
ฉือหยานเคยพูดเช่นนั้นจริง เขาถือพัด ดวงตารูปหงส์จ้องมองเซี่ยเหลียนซิน สีหน้าจากความตกตะลึงกลับคืนสู่สภาวะปกติแล้ว เขากล่าว "ที่ข้าพูดไว้ ย่อมใช้ได้เสมอ แต่นั่นเป็นคำพูดต่อเหล่าสิ่งมีชีวิตในอาณาเขตอสูร สายลับของสหพันธ์เซียนไม่นับอยู่ในขอบเขตนี้"
สายลับสหพันธ์เซียน?
ผู้คนทั้งหมดเปลี่ยนสีหน้า
เด็กสาวผู้นี้เป็นคนของสหพันธ์เซียนงั้นหรือ?
สองคนที่พามาด้วยก็คงเป็นสายลับสหพันธ์เซียนเช่นกัน
"สายลับสหพันธ์เซียน?"
"พวกมันแทรกซึมเข้ามาได้ยังไง?"
"ช่างกล้าหาญนักนะ!"
ตวนมู่ฉีก็ประหลาดใจไม่น้อย เขามองเซี่ยเหลียนซินและซวงเทียนซือเหลย แล้วหันไปทางฉือหยาน ถ้อยคำของท่านแม่ทัพฉือหยานต้องไม่พูดไปเรื่อยเปื่อยแน่นอน หากเขาพูดเช่นนั้น ก็ต้องเป็นสายลับสหพันธ์เซียนจริง ๆ
เผ่าปีศาจถือว่าคนของสหพันธ์เซียนเป็นศัตรูที่ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน เนื่องจากฉือหยานซึ่งมีตำแหน่งสูงสุดและแข็งแกร่งที่สุดยังไม่เอ่ยปาก ทุกคนจึงไม่มีใครลงมือ มิเช่นนั้นคงได้ต่อสู้กันไปแล้ว
"เด็กสาว เจ้ากล้าหาญนักนะ ลอบเข้ามาในอาณาเขตอสูร ยังกล้าเดินไปเดินมาอยู่ต่อหน้าต่อตาข้า ไม่กลัวตายเลยหรือ?" ฉือหยานยิ้มพลางกล่าว
เซี่ยเหลียนซินมองเขาโดยไม่มีความเกรงกลัว "อย่างไร? เจ้าอยากจับข้าไว้งั้นหรือ?"