พวกเขาขับรถคันหนึ่งที่ค่อนข้างธรรมดา พ่อแม่ของถานอวิ๋นเป็นครูมัธยมทั้งคู่ บ้านก็อยู่ในย่านที่พักอาศัยทั่วไป เสิ่นเหยาไม่อยากให้ใครมามุงดู
รถจอดอยู่ห่างจากบ้านหลายกิโลเมตรกว่ายี่สิบนาที เสิ่นเหยากับถานอวิ๋นจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เรียบร้อย พอรถมาถึงใต้ตึกที่บ้านถานอวิ๋น ทุกอย่างก็กลับเป็นปกติแล้ว
พ่อแม่ของถานอวิ๋นรู้ว่าวันนี้ลูกชายจะพาแฟนสาวกลับบ้าน จึงมารออยู่ใต้ตึกแต่เช้า
ลูกชายบอกว่าแฟนของเขาเป็นเจ้านาย
วินาทีแรกที่พ่อกับแม่ถานเห็นเสิ่นเหยา ทั้งคู่ก็ตะลึงจนแทบลืมหายใจ ให้ตายเถอะ ผู้หญิงคนนี้สวยเหลือเกิน แถมหน้าที่การงานก็ก้าวหน้า แล้วทำไมถึงมาสนใจลูกชายของพวกเขาได้ล่ะ?
แต่แม่ถานคิดไปไกลกว่านั้น ลูกชายของเธอจะยังมีที่ยืนในครอบครัวหลังแต่งงานไหมนะ?
ต้องบอกว่าแม่ถานคิดไม่ผิดเลย
ถานอวิ๋นประคองเสิ่นเหยาลงจากรถ ทั้งยังเอามือบังศีรษะเธอไว้อย่างใส่ใจไม่ให้กระแทก ดูก็รู้ว่าทำจนชำนาญแล้ว
เสิ่นเหยามองพ่อกับแม่ถาน ก่อนจะกระตุกแขนเสื้อถานอวิ๋นเบา ๆ แล้วไปหยิบของฝากที่เตรียมไว้ให้ทั้งคู่จากท้ายรถด้วยกัน จะได้ใช้ชีวิตหลังจากนี้อย่างราบรื่นขึ้น
ถานอวิ๋นมองเธออย่างประหลาดใจ ก่อนรอยยิ้มในดวงตาจะยิ่งลึกซึ้งขึ้น
ที่แท้เธอก็กังวลเรื่องแม่ผัวลูกสะใภ้เหมือนกันเหรอ?
ดูท่าภรรยาจะรักเขามากจริง ๆ
พ่อกับแม่ถานไม่ใช่คนเข้ากับยาก แม้จะทั้งพอใจทั้งกังวล แต่ก็ยังเอาใจใส่แฟนสาวของลูกชายเป็นอย่างดี คอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ
เรื่องที่ถามออกมาตรง ๆ ไม่ค่อยสะดวก ก็ถามลูกชายตัวเองแทนได้
ถานอวิ๋นไม่ทำให้ผิดหวัง เขาตอบทุกคำถามของพ่อในครัว และคลายข้อกังวลของพ่อแม่ได้ด้วยตัวเอง
พอได้คำตอบแล้ว พ่อถานก็รีบถ่ายทอดข้อมูลให้แม่ถานอย่างครบถ้วน