หมายเหตุ: มีแฟน ๆ อยากอ่านนิยายไลฟ์สด ฉันเลยเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา แต่รู้สึกว่าตัวเองวางพล็อตได้ไม่ค่อยดี เขียนไปเขียนมาก็ออกทะเลไปไกล ให้ความรู้สึกเหมือนเขียนเรียงความตามหัวข้อสมัยมัธยมแล้วหลุดประเด็น ไม่ค่อยพอใจเท่าไร เรื่องนี้เลยขอจบอย่างรวบรัดนะ
แฟน ๆ ที่อยากอ่านนิยายไลฟ์สด รอฉันอีกหน่อยนะ
——
ตอนเซวียจิ่งหานกับเสิ่นเหยาเดินทางไปถึงรีสอร์ตบนภูเขา ทุกคนก็มาถึงก่อนหน้าพวกเขาเต็มหนึ่งวันแล้ว คนที่มาก่อนต่างลองเล่นกิจกรรมในรีสอร์ตกันครบถ้วน เหลือเพียงสองคนที่มาถึงล่าช้า
พอเข้ามาถึงก็วางสัมภาระลง เซวียจิ่งหานไม่มีอารมณ์จะทักทายใคร เขายกมือโบกไปทางกลุ่มคนที่กำลังหยอกล้อหัวเราะกันอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างลวก ๆ “ฉันกับเหยาเหยาไปแช่น้ำพุร้อนก่อนนะ พวกคุณกินกันไปเลย ไม่ต้องรอ”
อวี่เฮ่อเห็นดังนั้นก็ยิ้มพลางโบกมือทันที แววตาเต็มไปด้วยความขบขัน เขาหยอกว่า “จิ่งหาน คราวนี้ฉันเข้าใจเหตุผลที่ก่อนหน้านี้นายไม่ยอมมาเร็ว ๆ แล้วล่ะ!”
“ที่แท้ก็ไม่อยากมาอยู่รวมกับพวกเราเลยสักนิด อยากใช้เวลาอยู่กับแฟนสองต่อสองหวานชื่นอย่างเดียวสินะ ได้ ๆ รีบไปเถอะ พวกเราไม่ว่าอะไร ไม่รบกวนแน่นอน”
ใครในที่นี้จะกล้าไม่เห็นด้วยกันล่ะ?
อวี่เฮ่อกับเซวียจิ่งหานเป็นสองคนที่พื้นเพครอบครัวโดดเด่นและมีรากฐานมั่นคงที่สุดในกลุ่ม สถานะของทั้งคู่ก็วางอยู่ตรงนั้น ใครจะกล้าวิจารณ์ ทุกคนจึงรู้กาลเทศะ พากันหัวเราะหยอกเซวียจิ่งหานอย่างสนุกสนาน
บ่อน้ำพุร้อนของวิลล่าซ่อนอยู่ลึกเข้าไปในป่าไผ่บนไหล่เขา สายลมยามค่ำพัดผ่านกิ่งใบจนเกิดเสียงเสียดสีกันเบา ๆ ไอน้ำสีขาวลอยกรุ่นเหนือผิวน้ำ ความอบอุ่นซึมซาบผ่านผิวเข้าสู่ร่างกายทีละน้อย
ทันทีที่เสิ่นเหยาก้าวลงไป เซวียจิ่งหานก็โอบเธอเข้ามาในอ้อมแขนอย่างแผ่วเบา