ไม่นาน เฉินเหมยเหลียนก็เดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำ กลิ่นหอมสดชื่นของดอกพุดลอยมาแตะจมูก
เธอมองจ้าวเทียนหมิง ก่อนเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“ตอนฉันอาบน้ำ มีใครส่งข้อความหรือโทรศัพท์มาหรือเปล่า?” เฉินเหมยเหลียนถามอย่างไม่ใส่ใจ
“เหมือนไม่นะครับ... ผมรอพี่สาวอยู่ตรงนี้ เลยไม่ได้สังเกต”
ผู้หญิงคนนี้กำลังลองเชิงเขาอีกแล้ว ช่างระแวดระวังจริง ๆ!
“อืม ต่อไปถ้าอยู่กับฉัน แล้วได้ยินเสียงโทรศัพท์หรือข้อความเข้า อย่าแตะมือถือฉัน แค่บอกฉันก็พอ”
พูดจบ เฉินเหมยเหลียนก็เดินฉับ ๆ เข้าไป หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างช้า ๆ
ไม่มีอะไรผิดปกติ!
หลังจ้าวเทียนหมิงอ่านข้อความและถ่ายรูปแล้ว เขาก็จัดโทรศัพท์ของเฉินเหมยเหลียนกลับเข้าที่เดิม แม้แต่ตำแหน่งวางก็เหมือนเดิมทุกอย่าง
เพิ่งได้เจอกันไม่นาน เขาก็รู้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เธอระแวงคนมาก
“เอาโทรศัพท์มา ฉันจะบันทึกเบอร์ของฉันไว้ให้!”
จ้าวเทียนหมิงแสร้งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่งโทรศัพท์ให้เฉินเหมยเหลียน
เขารู้ว่าตัวเองแสดงออกตรงเกินไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะดูเหมือนเตรียมการไว้ก่อน และเฉินเหมยเหลียนอาจจับพิรุธได้
เป็นไปตามคาด
เฉินเหมยเหลียนเปิดโทรศัพท์ แล้วตรวจดูรูปถ่ายของจ้าวเทียนหมิงกับแอปสื่อสารทันที เมื่อไม่พบอะไร เธอจึงวางใจลงได้อย่างสนิท
“คราวหน้าพี่สาวมาหาอีกนะ!”
จ้าวเทียนหมิงยิ้มแล้วพยักหน้า
รอดตัวไปได้อย่างหวุดหวิด!
เขาเก็บรูปที่ถ่ายไว้ในบัญชีส่วนตัวตั้งแต่แรกแล้ว
ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเฉินเหมยเหลียนก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“พอแล้ว โทรมาตามกันซะดึกดื่นอย่างกับจะเอาชีวิต ฉันรู้แล้ว!”
“ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ พวกคุณจับตาดูคนไว้ให้ดี!”
เฉินเหมยเหลียนทำหน้าเบื่อหน่าย ก่อนวางสายทันที
พอเงยหน้าขึ้น เธอก็เห็นจ้าวเทียนหมิงเดินออกไปแล้ว
“จะไปไหน?” เฉินเหมยเหลียนถามเสียงดัง
จ้าวเทียนหมิงหันกลับมาตอบว่า “เห็นพี่สาวกำลังคุยโทรศัพท์ เหมือนมีธุระด่วน ผมเลยออกไปรอข้างนอกก่อนครับ!”
“สถานอาบอบนวดของเรามีกฎ พนักงานห้ามฟังลูกค้าคุยโทรศัพท์”
เมื่อได้ยินจ้าวเทียนหมิงพูดเช่นนั้น เฉินเหมยเหลียนก็ยิ่งพอใจเขา
“มานี่หน่อย!”
จ้าวเทียนหมิงเดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย เฉินเหมยเหลียนก็หยิบเงินปึกหนึ่งยื่นให้เขาอีกครั้ง
“ผมรับไว้ไม่ได้จริง ๆ ครับ... ไม่ได้จริง ๆ”
“บอกให้รับก็รับไปเถอะ เรื่องทางพี่หงอวี้ฉันจะพูดให้เอง”
จ้าวเทียนหมิงไม่ปฏิเสธอีก รับเงินเก็บไว้
“ขอบคุณครับพี่สาว!”
เฉินเหมยเหลียนเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว แล้วลุกเดินออกไป
จ้าวเทียนหมิงเดินตามหลังไปอย่างไม่เร่งรีบ ส่งเธอออกจากประตูและลงไปจนถึงชั้นล่าง
“แหม พี่สาวอยากอยู่กับเธอต่ออีกหน่อยจริง ๆ! แต่ว่าคืนนี้ไม่มีเวลาแล้ว”
แววตาของเฉินเหมยเหลียนพลันหม่นเศร้าลง ราวกับนึกถึงเรื่องราวเจ็บปวดในอดีต
จ้าวเทียนหมิงคล้ายอาเหลียงมาก ไม่ว่าจะนิสัยใจคอหรือวิธีพูด ยิ่งมองก็ยิ่งเหมือน
เธออยากพาจ้าวเทียนหมิงไปอยู่ข้างกาย ให้คอยอยู่เป็นเพื่อนทุกเวลา
แต่เฉินเหมยเหลียนรู้ดีว่า ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา เธอยังต้องทดสอบจ้าวเทียนหมิงให้มากกว่านี้
เธอไม่ใช่ดอกบัวที่ผุดพ้นโคลนตมโดยไม่แปดเปื้อนเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว หลายปีมานี้ที่ทำงานให้เสือดำ จิตใจก็แข็งกระด้างและเย็นชาไปด้วย
จ้าวเทียนหมิงรีบพูดอย่างเอาใจใส่ว่า “ผมจะรอพี่สาวอยู่ที่มู่ซินหยวนตลอดครับ!”
เฉินเหมยเหลียนตบแก้มเขาเบา ๆ ยิ้มให้โดยไม่พูดอะไร แล้วขับรถเบนซ์สีดำจากไป
จ้าวเทียนหมิงมองตามรถของเฉินเหมยเหลียนจนลับสายตา ก่อนหันกลับขึ้นไปชั้นบน
พอกลับถึงสถานอาบอบนวด เขาก็เห็นโหยวหงอวี้เดินเข้ามาหา
“เป็นยังไงบ้าง?”
“ทุกอย่างราบรื่นครับ!”
จ้าวเทียนหมิงคิดว่าการพบกันครั้งนี้สมบูรณ์แบบแทบไร้ที่ติ เฉินเหมยเหลียนไม่มีทางจับพิรุธได้แน่
“อืม ผู้กำกับฟางรอคุณอยู่แล้ว!”
ที่แท้ฟางเสี่ยวอวิ๋นเป็นห่วงว่า จ้าวเทียนหมิงเพิ่งแฝงตัวเป็นครั้งแรก อาจมีสภาพจิตใจไม่มั่นคงพอ จนถูกเฉินเหมยเหลียนหลอกจับพิรุธได้ เธอจึงกลับมารอเขาอีกครั้ง
“ได้ครับ!”
จ้าวเทียนหมิงเองก็กำลังจะไปรายงานสถานการณ์ให้ฟางเสี่ยวอวิ๋นฟังพอดี รายชื่อชุดนั้นต้องรีบส่งให้เธอตรวจสอบบุคคลที่อยู่ในรายชื่อ
สองนาทีต่อมา
จ้าวเทียนหมิงมาปรากฏตัวตรงหน้าฟางเสี่ยวอวิ๋น เธอมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“เฉินเหมยเหลียนไม่ได้สงสัยตัวตนของคุณใช่ไหม?”
ฟางเสี่ยวอวิ๋นไม่ได้คาดหวังอะไรจากการพบกันครั้งแรกเลยสักนิด
แค่เชื่อมต่อกับเฉินเหมยเหลียนได้ และไม่ทำให้เธอสงสัยจ้าวเทียนหมิง ก็ถือว่างานสำเร็จไปมากแล้ว
“ไม่ครับ เธอระแวดระวังมากจริง ๆ แต่ผมเตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว แถมยังได้ข้อมูลมาด้วย”
พูดจบ จ้าวเทียนหมิงก็เปิดโทรศัพท์ ส่งรายชื่อชุดนั้นให้ฟางเสี่ยวอวิ๋น
สิบกว่าวินาทีต่อมา
ฟางเสี่ยวอวิ๋นเงยหน้ามองจ้าวเทียนหมิง แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ก่อนรอยยิ้มพึงพอใจจะปรากฏบนใบหน้า
เธอรู้ดีว่ารายชื่อชุดนี้มีความสำคัญมาก!
“รอฉันแป๊บหนึ่ง ฉันจะส่งกลับไปให้คนของเราตรวจสอบทันทีว่า รายชื่อพวกนี้ตรงกับผู้หญิงที่หายตัวไปในเมืองหนิงโจวช่วงหลายเดือนมานี้หรือเปล่า” ฟางเสี่ยวอวิ๋นพูดอย่างตื่นเต้น
ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา มีหญิงสาวในเมืองหนิงโจวหายตัวไปมากกว่าสิบคน ส่วนใหญ่มีอายุราว 24-25 ปี และยังมีเด็กสาวอีกหลายคนที่เพิ่งอายุครบ 18 ปี
“ดูเหมือนเฉินเหมยเหลียนจะไปพบผู้หญิงที่อยู่ในรายชื่อพวกนี้ครับ ตอนแรกผมคิดจะสะกดรอยตาม แต่เธอระแวงมาก ผมเลยยอมเลิกไปก่อน” จ้าวเทียนหมิงกล่าว
ฟางเสี่ยวอวิ๋นพยักหน้าเบา ๆ เห็นด้วยกับการตัดสินใจของจ้าวเทียนหมิง
คราวนี้พวกเขาต้องวางเหยื่อล่อปลาใหญ่ เป้าหมายคือทำลายแก๊งอาชญากรรมของเสือดำให้หมดสิ้น หากหาเครือข่ายอาชญากรรมที่เชื่อมโยงทั้งต้นน้ำและปลายน้ำเจอ แล้วกวาดล้างไปพร้อมกันได้ก็ยิ่งดี
“เฉินเหมยเหลียนบอกใช่ไหมว่าคราวหน้าจะมาหาคุณอีก?”
จ้าวเทียนหมิงตอบว่า “ครับ เธอให้เบอร์ผมไว้ บอกว่าจะติดต่อมาทีหลัง”
“ดี ตอนนี้อย่าเพิ่งคิดเรื่องอื่น ต้องทำให้เฉินเหมยเหลียนไว้ใจไว้ก่อน ขอแค่ได้อยู่ข้างกายเธอ การแทรกซึมเข้าไปในแก๊งอาชญากรรมของเสือดำก็เป็นแค่เรื่องของเวลา!”
ฟางเสี่ยวอวิ๋นรู้ดีว่าภารกิจแฝงตัวครั้งนี้ยังอีกยาวไกล จะใจร้อนไม่ได้
ทันใดนั้น โทรศัพท์ของจ้าวเทียนหมิงก็ดังขึ้น
“เฉินเหมยเหลียนโทรมาครับ!”
……