K“ท่านอาจารย์……”
ลู่เสวียนยิ้มจาง ๆ มองไปยังจีฝูเหยา หยิบโอสถรักษาแผลขวดหนึ่งออกมา “กินโอสถนี้ก่อน จิตวิญญาณของเจ้าบาดเจ็บสาหัส อย่าเพิ่งเร่งปราณวิญญาณ”
จีฝูเหยารับโอสถมา กลืนลงไปหนึ่งเม็ดทันที พยักหน้า “เจ้าค่ะ ท่านอาจารย์”
ลู่เสวียนยื่นมือใหญ่ออกไป พลังอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งปกคลุมฟ้าดินแถบนี้โดยตรง เพียงแค่จิตหนึ่ง แหวนเก็บของบนซากศพทั่วทั้งเมืองหลิวเฉิงก็ลอยขึ้น กลายเป็นลำแสงนับไม่ถ้วน ไหลบ่ามายังตรงหน้าเขา
ชั่วขณะต่อมา ในดวงตาทั้งคู่ของลู่เสวียน ฉายลำแสงเจิดจ้ายิ่งนักสองสาย กระแสจิตกวาดตรวจทั่วเขตเมืองหลิวเฉิง ไม่นานก็พบคลังสมบัติของหอเซียนจุ่ย
ลู่เสวียนหัวเราะเย็นชา ชี้นิ้วหนึ่งออกไป
“ตูม!”
นิ้วนี้ทะลวงฟ้า ใหญ่ยักษ์ราวกับขุนเขา ถึงขั้นเห็นลายนิ้วได้ชัด ปลายนิ้วกดบดไปยังที่ลับตาสถานหนึ่งในเมืองหลิวเฉิง
เพียงพริบตา ลายค่ายกลของที่ลับตาก็ถูกทำลายสิ้น ค่ายกลผนึกต้องห้ามนับไม่ถ้วนเปราะบางเยี่ยงแผ่นกระดาษ ภายใต้ฤทธิ์หนึ่งนิ้วของลู่เสวียน แตกกระจายป่นปี้ ดับสูญไม่หยุด ดุจธุลีท่ามกลางดอกไม้ไฟ โปรยปรายในคืนฝนกระหน่ำ
ลู่เสวียนจิตหนึ่ง ขุมทรัพย์ทั้งหมดในคลังสมบัติลอยมาหมด
ศิลาวิญญาณสูงสุดหลายล้าน!
ศิลาวิญญาณระดับสูงหลายสิบล้าน!
แถมยังมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์อีกมากมาย!
อาวุธกึ่งจักรพรรดิ์หลายชิ้น!
โอสถ สมุนไพรวิญญาณ ยันต์เวท แผ่นค่ายกล นับไม่ถ้วน ตระการตายิ่งนัก
อัดแน่นอยู่เหนือฟากฟ้า ดั่งมหาสมุทร
เห็นดังนี้ จีฝูเหยาชะงักน้อยหนึ่ง
เหล่าราชองครักษ์มังกรแห่งราชวงศ์ฝูเหยาและคนตระกูลเย่ล้วนตกตะลึงยิ่ง
นี่คือรากฐานของสาขาเมืองหลิวเฉิงแห่งหอเซียนจุ่ยรึ?
น่าสะพรึงถึงปานนี้!
ควรรู้ว่านี่เป็นเพียงสาขาหนึ่งที่แสนจะไม่เด่น!
ทั้งแคว้นชางโจว หอเซียนจุ่ยมีสาขาเกือบสิบแห่ง!
ลู่เสวียนยิ้มมองจีฝูเหยา “ฝูเหยา พวกของพวกนี้ เจ้าเก็บไปเถิด”
เพียงจิตหนึ่ง แหวนเก็บของนับหมื่นวงลอยอยู่ตรงหน้าจีฝูเหยา
ร่างงามของจีฝูเหยาสั่นสะท้าน ลมหายใจถี่กระชั้น “ท่านอาจารย์ มันมากเกินไปแล้ว……”