เย่เฉินตะลึงไปชั่วขณะ
ร่างของหนานกงไป๋เสวี่ยตรงหน้าได้อันตรธานหายไปแล้ว!
ในเวลานี้ โอสถศักดิ์สิทธิ์หยุนหยางในคราบผ้าเทาทะมึนพลิ้วสะบัด ใบหน้าเผยเจตนาสังหารอย่างชัดเจน ในมือของเขามีเคล็ดวิชาวิญญาณสุกสกาวแปรเปลี่ยน
เคล็ดวิชาลับสูงสุด พลิกฟ้าดับดาว!
พลังแห่งมิติปั่นป่วน ร่างของหนานกงไป๋เสวี่ยปรากฏในอ้อมกอดของโอสถศักดิ์สิทธิ์หยุนหยางทันที
หนานกงไป๋เสวี่ยเลือดดำไหลซึมจากมุมปาก ดวงตา จมูก และหูของนางล้วนหลั่งเลือดดำ ชุดกระโปรงยาวเรียบหรูที่สามถูกโลหิตย้อมเป็นสีแดง
"อาจารย์... อาจารย์ ฆ่าเย่เฉิน แก้แค้นให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องคนอื่น..."
หนานกงไป๋เสวี่ยกล่าวพลางหมดสติไปทันที
มือของโอสถศักดิ์สิทธิ์หยุนหยางแตะที่หน้าผากของหนานกงไป๋เสวี่ย ปล่อยญาณทิพย์สำรวจ
สีหน้าของเขาแย่ลงอย่างมาก วิญญาณของหนานกงไป๋เสวี่ยบาดเจ็บหนัก ลมหายใจรวยริน ใกล้ดับเพียงปลายนิ้ว
โอสถศักดิ์สิทธิ์หยุนหยางรีบหยิบยาจักรพรรดิราชันออกมา ส่งเข้าร่างหนานกงไป๋เสวี่ย ปิดผนึกวิญญาณและกายหยาบของนาง
วินาทีต่อมา
โอสถศักดิ์สิทธิ์หยุนหยางโจมตีเย่เฉินโดยตรง
"เย่เฉิน เจ้าใจอำมหิต จงชดใช้ด้วยชีวิต!"
ดังกึกก้อง บนร่างของโอสถศักดิ์สิทธิ์หยุนหยางระเบิดกลิ่นอายน่าสะพรึงสุดพรรณนา ดุจพายุรวมศูนย์ ดุจทะเลล่มสลาย อำนาจแห่งจักรพรรดิราชันสว่างโรจน์มิอาจต้านทาน ฟ้าดินแปรเปลี่ยน พลังวิญญาณพลุ่งพล่าน แสงเทพเจิดจ้าไร้ขอบเขตแปรเป็นพลังสังหารอันสูงสุด
กดทับเข้าใส่เย่เฉินโดยตรง
เมื่อเห็นดังนั้น ลู่เสวียนที่มีสีหน้าดุร้ายก็ลุกขึ้น
โอสถศักดิ์สิทธิ์หยุนหยางเพียงขอบเขตจักรพรรดิราชัน กล้าลงมือกับเย่เฉิน?
รนหาที่ตาย!
เขานำแผ่นหยกโจมตีนั้นออกมาโดยตรง และกระตุ้นทันที
ต่ำกว่ากึ่งจักรพรรดิ์ สังหารได้ในพริบตา!
"หึ่ง!"
พลังสังหารสุดพรรณนาระเบิดออก!
ในมือของลู่เสวียน พลังร้อนแรงเหลือคณาพุ่งเสียดฟ้า พลังลี้ลับแปรสภาพเป็นเงามหึมา ดุจขุนเขาใหญ่ ดุจดวงดาว
โอสถศักดิ์สิทธิ์หยุนหยาง อำนาจแห่งจักรพรรดิราชันแม้ทรงพลังหาใดเปรียบ แต่ต่อหน้าพลังนี่ของลู่เสวียน กลับเปราะบางอย่างสิ้นเชิง