"สหายท่านนี้ค่อนข้างลึกลับ ข้าเองก็รู้ไม่มากนัก"
ท่านมู่กล่าวพลางมองไปทางลู่เสวียน
ลู่เสวียนยิ้มบาง ไม่ได้อธิบายอะไรอีก
เพราะผ่านมาหลายครั้งแล้วที่เขาอธิบายว่าเขาคือลู่เสวียน ลู่เสวียนก็คือเขา
แต่ไม่มีใครเชื่อ!
ก็ช่างเถิด
เขาเหนื่อยแล้ว
ให้พวกเขาเดากันต่อไป
เมื่อเห็นท่าทีสงบนิ่งของลู่เสวียน บรรดาจักรพรรดิ์แห่งแคว้นไป๋ก็พากันถอนหายใจ "จักรพรรดิ์ท่านนี้ช่างเปี่ยมด้วยอำนาจบารมี!"
เงียบงันไปชั่วขณะ
ชายชราคลุมเทาเอ่ยถามด้วยความผิดหวังเล็กน้อย "ท่านผู้อาวุโสมู่หยุนไห่ ยอดฝีมือที่เคยส่งเสียงในถิ่นร้างทิศใต้มิตามมาที่นี่ด้วยหรือ?"
ท่านมู่มองลู่เสวียนแล้วตอบเรียบๆ "มาแล้ว ยืนอยู่ตรงหน้าพวกท่าน"
จักรพรรดิ์แคว้นไป๋หลายคนอึ้งไป กวาดตามองผ่านลู่เสวียน ปล่อยกระแสจิตค้นหา แต่ก็ไม่พบ
พวกเขายิ้มขม "ดูท่าระดับยอดฝีมือแข็งแกร่งผู้นั้นมิยอมปรากฏกายให้เห็น น่าเสียดายนัก! น่าเสียดาย!"
คนจากสำนักต้าเต้า "…"
เย่เฉินและจีฝูเหยาสบตากันยิ้มๆ
อาจารย์ก็เป็นเช่นนี้แหละ
ยืนอยู่ตรงหมู่สรรพสิ่ง ทรงพลังหาที่เปรียบมิได้ แต่กลับทำให้ไม่มีใครมองเห็น!
ชายชราคลุมเทากล่าว "ดูท่าต่อไป อัจฉริยะปีศาจของตระกูลข้า ควรเลือกสำนักต้าเต้าเป็นอันดับแรก! สำนักต้าเต้าดีต่อศิษย์เกินไปแล้ว"
ท่านมู่ยิ้มมุมปาก "ยินดี ยินดี"
ไม่คิดว่าการกวาดล้างหอเทียนหลัวสาขาย่อยในครั้งนี้ จะเป็นช่องทางโฆษณาประชาสัมพันธ์สำนักต้าเต้าไปด้วย
ดูท่าต่อไปคงรับอัจฉริยะมาเป็นศิษย์ได้มากขึ้น!
นี่นับเป็นความยินดีที่เหนือคาดหมาย
เย่เฉินกระแอมเบาๆ เอ่ยว่า "ยอดเขาเขียวครามก็พิจารณาได้นะ"
คนแคว้นไป๋ "…"
มีจักรพรรดิ์ถามว่า "ให้บุรพาจารย์ผู้แข็งแกร่งเบื้องหลังเย่เฉินและจีฝูเหยาสอนศิษย์ แต่มิให้ลู่เสวียนสอนได้หรือไม่?"
เพราะตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่า บนยอดเขาเขียวครามมีบุรพาจารย์ลึกลับแอบแฝง!
เป็นอาจารย์ของจีฝูเหยาและเย่เฉิน!
หากได้ฝากตัวเป็นศิษย์กับบุคคลนี้ ก็เท่ากับชนะตั้งแต่เริ่มต้น!
เย่เฉินและจีฝูเหยามองหน้ากัน "นั่นเป็นไปไม่ได้ ทำได้เพียงให้อาจารย์ลู่เสวียนของข้าสอนเท่านั้น"
คนแคว้นไป๋ว่า "ลู่เสวียนสอนเรอะ… เอ๊ะ! เช่นนั้นต้องไม่มีทางไปยอดเขาเขียวครามเป็นแน่!"
ลู่เสวียน "…"
เย่เฉิน "…"