"เย่เฉิน ถ้อยคำเหล่านี้ใครเป็นผู้กล่าว? จะกรุณาแนะนำให้รู้จักหน่อยได้หรือไม่?"
เย่เฉินยิ้มน้อย ๆ
ฮ่า ๆ ๆ ๆ!
ในที่สุดก็จะกู้ชื่อเสียงให้ท่านอาจารย์แล้วสินะ?
เย่เฉินทำท่าลึกลับพลางกล่าว "ผู้อาวุโสท่านนั้นอยู่ในที่นี้แล้ว!"
พอคำพูดนี้เอ่ยออกมา ผู้อาวุโสชางหลี ตานเซียงจื่อ และคนอื่น ๆ ก็แผ่กระแสจิตออกกวาดตรวจทั่วแดนดินแห่งนี้ทันที
ผู้สูงส่งผู้นั้นอยู่ในแดนดินแห่งนี้เอง?
ตานเซียงจื่อประสานมือคารวะพร้อมเอ่ยเสียงดัง "ท่านผู้อาวุโส ขอได้โปรดปรากฏกายด้วย! พวกเราได้ฟังหลักการหลอมโอสถของท่านแล้ว ล้วนรู้สึกสะเทือนใจอย่างยิ่ง!"
เย่าไป๋หลี่ก็แสดงสีหน้าคารวะยิ่ง "ท่านผู้อาวุโส พวกเรามีปัญหาอยากขอคำชี้แนะ"
เมื่อเห็นท่าทีของทุกคน ลู่เสวียนก็นิ่งงันไปทันที
เฮ้ย?
วาจาเหล่านี้เขาเพียงกล่าวส่งเดช!
เหตุใดถึงได้สร้างความฮือฮาปานนี้?
ขณะนั้นเอง
เย่เฉินแย้มยิ้มพลางกล่าว "ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย ผู้สูงส่งท่านนั้นอยู่ไกลสุดฟ้า แต่ใกล้เพียงตรงหน้า!"
ตานเซียงจื่อและคนอื่น ๆ ก็ตะลึงงันอีกครา
พวกเขาเต็มไปด้วยความฉงน
???
หาได้ตรวจจับกลิ่นอายของผู้แข็งแกร่งแม้แต่น้อย!
ผู้อาวุโสชางหลีหันขวับไปทางเย่เฉินพลางกล่าวอย่างขัดเคือง "เจ้าหนูนี่ รีบบอกข้ามาว่าเป็นใคร? หากเจ้ายังมาเล่นเป็นคนพูดปริศนาอยู่ที่นี่ ข้าจะลงมือสั่งสอนเจ้าแล้วนะ!"
เย่เฉินใบหน้ากระตุก ชี้ไปที่ลู่เสวียน
ทุกคนพากันตะลึงงัน
พวกเขามองเย่เฉิน "เย่เฉิน หมายความว่าอย่างไร?"
เย่เฉินแสดงสีหน้าจริงจัง "วาจาเหล่านี้ท่านอาจารย์ของข้าเป็นผู้บอกกล่าวแก่ข้า มิผิด ผู้แข็งแกร่งท่านนั้นก็คือท่านอาจารย์ของข้า ลู่เสวียน!"
สิ้นคำกล่าวนั้น ทั่วทั้งลานก็ตกอยู่ในความเงียบงัน
ลู่เสวียน?
เป็นไปได้อย่างไร?
ลู่เสวียนก็เป็นเพียงคนไร้ค่าที่ไม่อาจฝึกฝน ต่อให้เจ้าเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง เขาเกรงว่าคงยังจดจำไม่ได้กระมัง?
ขณะนั้น ลู่เสวียนนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นอย่างผ่อนคลาย
สายตาของนักหลอมโอสถขั้นฟ้าทั้งหลายจับจ้องไปที่ลู่เสวียนราวจะกลืนกิน แต่เขากลับหาได้รู้สึกกดดันแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นเช่นนั้น ทุกคนก็ยิ่งไม่เชื่อใหญ่