จากนั้น
เหล่าอัจฉริยะขอบเขตจอมราชันจำนวนมากต่างพากันเข่นฆ่าสัตว์เพลิงอย่างบ้าคลั่งในชั้นแรกของเขตลี้ลับหุบเหวเพลิง!
ศิษย์ฝ่ายในที่เฝ้ามองอยู่รอบด้านต่างตกตะลึงอย่างที่สุด
สัตว์เพลิงที่เคยแข็งแกร่งยามปกติ กลับกลายเป็นอ่อนแอราวกับไม่เหลือเรี่ยวแรง
ภายในวันเดียว มีผู้สังหารสัตว์เพลิงไปถึงกว่าสามหมื่นตัว!
เหล่าศิษย์อัจฉริยะต่างสังหารกันอย่างบ้าคลั่ง!
เข่นฆ่าจนสัตว์เพลิงในชั้นแรกก่อตัวขึ้นไม่ทันด้วยซ้ำ
เจตจำนงแห่งหุบอัคคีปรากฏกายขึ้นมาหยุดยั้งโดยไว “สัตว์เพลิงสูญเสียมากเกินไป ชั้นแรกของหุบอัคคีจะไม่ก่อเกิดสัตว์เพลิงใหม่ภายในสามวัน!”
เหล่าศิษย์จำนวนมากตกตะลึงอย่างยิ่ง
ภายใต้การกระตุ้นของศิษย์น้องจีฝูเหยา เหล่าอัจฉริยะจำนวนมากจึงบ้าระห่ำถึงเพียงนี้!
เข่นฆ่าอย่างบ้าคลั่ง!
และในยามนี้ ฟางหยาน ลั่วหลิงคง หลิ่วเซวียนและศิษย์สายตรงระดับยอดคนอื่นๆ ต่างได้ก้าวเข้าสู่หุบอัคคีชั้นที่สองแล้ว!
เริ่มทำลายสถิติของจีฝูเหยา!
สัตว์เพลิงพิทักษ์ด่านตรงปากทางเข้าชั้นที่สองเบะปาก เมื่อเห็นสัตว์เพลิงจำนวนมากถูกสังหาร มันอัดอั้นตันใจอย่างที่สุด
เนื่องจากสัตว์เพลิงเหล่านี้ล้วนก่อตัวขึ้นจากพลังของมันเอง ยามปกติที่เหล่าศิษย์เข่นฆ่า มันสามารถควบคุมความสมดุลของพลังได้ แต่ตอนนี้ศิษย์ที่คลุ้มคลั่งมีมากเกินไป ทำให้สภาพลมปราณของมันในตอนนี้ค่อนข้างอ่อนเปลี้ย เกรงว่าคงต้องพักฟื้นสักช่วงหนึ่งจึงจะฟื้นคืนกลับมาได้
“บ้ากันไปหมดแล้ว ถึงกับต้องขนาดนี้เชียว?”
ไม่นานนัก ศิษย์ผู้หนึ่งจากยอดเขากระบี่เหาะทะยานมาบนกระบี่ จ้องมองสัตว์เพลิงพิทักษ์ด่านจากเบื้องบน เอ่ยวาจาราบเรียบ “ข้าชักกระบี่แล้ว”
สัตว์เพลิงพิทักษ์ด่านหมอบราบอยู่กับพื้น หัวมหึมาดุจเนินเขาเล็กๆ บนกายแผ่ซ่านเพลิงวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัว ดวงตาที่เบิกโพลงดุจระฆังทองแดง ค่อยๆ เอ่ยว่า
“ลงมือได้”
“ฉึก!”
ทันใดนั้น กระบี่ชี่สายหนึ่งแปรเปลี่ยนเป็นแพรไหมยาวพุ่งทะยานออกไป
เมื่อเห็นเช่นนั้น สัตว์เพลิงพิทักษ์ด่านที่มีร่างใหญ่โตก็ลุกขึ้นยืน ตะปบอุ้งเท้าหนึ่งเข้ามายังลั่วหลิงคง
ชั่วขณะต่อมา
สัตว์เพลิงพิทักษ์ด่านก็ถูกกระบี่ชี่ตัดขาดออกเป็นสองส่วน!
สังหารในพริบตา!
