"อย่างนั้นก็ไม่ต้อง"
ท่าทีของเจ้าสำนักบ่งชัดว่าเขาไม่เห็นดีด้วยกับเฉินฉางเซิง
ลู่เสวียนยิ้มบางๆ
เฉินฉางเซิงในตอนนี้ เว้นแต่ตัวเขาเองต้องการเปิดเผย ผู้อื่นไม่มีทางล่วงรู้รากฐานที่แท้จริงของเขาได้เลย
เฉินฉางเซิงมองมาทางลู่เสวียน เผยยิ้มที่แทบสังเกตไม่เห็น
เจ้าสำนักมองลู่เสวียน "อ้อ ใช่แล้วลู่เสวียน ท่านบรรพชนเทียนหยวนเรียกเจ้าพอดี พวกเราไปด้วยกันเถอะ จะได้พาเฉินฉางเซิงกลับมารู้จักเสียหน่อย"
ลู่เสวียนว่า "ก็ได้"
ชั่วพริบตาต่อมา
เจ้าสำนักสะบัดแขนเสื้อ รุ้งเทพสายหนึ่งพลุ่งพล่าน พยุงผู้คนขึ้นทะยานไปยังที่ลับตา
ระหว่างทาง เจ้าสำนักเล่าให้ลู่เสวียนและคนอื่นฟังว่า ท่านบรรพชนเทียนหยวนเชิญอิทธิพลระดับผู้ทรงอำนาจอื่นๆ มาหารือเรื่องสัมผัสของวิหารทองสัมฤทธิ์โบราณ
เมื่อได้ยิน เฉินฉางเซิงส่งกระแสเสียงให้ลู่เสวียน "ท่านอาจารย์ ต่อหน้าจักรพรรดิเก้าดาวมากมายเช่นนี้ จะไม่เปิดเผยไส้ในหรอกหรือ?"
ลู่เสวียนว่า "วางใจเถิด"
ไม่นาน
เจ้าสำนักพาลู่เสวียนและคนอื่นก้าวเข้าสู่ที่ลับตา
"ท่านบรรพชน ลู่เสวียนพวกเขามาแล้ว"
ท่านบรรพชนจิ่วจวิน หนานเฉินจื่อ และคนอื่นมองลู่เสวียนด้วยความสนใจ พลางเอ่ยยิ้มๆ "ท่านคือประมุขยอดเขาลู่ผู้เลื่องชื่อแห่งถิ่นร้างทิศใต้รึ?"
ลู่เสวียนทำท่าสง่าผ่าเผย "ถูกต้อง ข้านี่แหละ"
เจ้าสำนักอดที่จะเตะลู่เสวียนสักทีไม่ได้
ต่อหน้าจักรพรรดิเก้าดาวมากมาย ยังกล้าทำทะเล้นถึงเพียงนี้?
ท่านบรรพชนจิ่วจวินลูบเครา นึกถึงท่านผู้อาวุโสชางหลีเคยเอ่ยถึงว่าลู่เสวียนเป็น "คนหน้าไม่อาย" จึงหัวร่อก้องขึ้นทันที "น่าสนใจ น่าสนใจยิ่ง"
หนานเฉินจื่อแค่นเสียงเย็น
บรรพชนคนอื่นๆ ต่างคารวะลู่เสวียนด้วยการประสานมือ พลางหยอกเย้า "ประมุขยอดเขาลู่ เลื่องลือนามมานาน"
ลู่เสวียนพยักหน้ายิ้มๆ มีมาดผู้แข็งแกร่งอย่างยิ่ง
เห็นดังนี้ เจ้าสำนักก็กลั้นยิ้มไม่อยู่
ขณะนั้นเอง
ท่านบรรพชนเทียนหยวนชี้นิ้วไปที่เฉินฉางเซิง ขมวดคิ้วเล็กน้อย "ผู้นี้คือใคร?"
ลู่เสวียนว่า "ศิษย์คนที่สามของข้า เฉินฉางเซิง"
ท่านบรรพชนเทียนหยวน ท่านบรรพชนชางเสวียน และท่านบรรพชนเทียนสิง สบตากันสามคน "รับศิษย์อีกแล้วรึ?"