"บัดนี้สำนักต้าเต้ากวาดล้างสาขาย่อยทั้งสิบของหอเทียนหลัว ชื่อเสียงของหอเทียนหลัวก็เสียหายยับเยิน! ในช่วงเกือบหมื่นปีมานี้ หอเทียนหลัวสร้างศัตรูไว้กับอิทธิพลมากมาย หากท่านและสหายเทียนหยวนต้องบาดเจ็บทั้งคู่ อิทธิพลอื่น ๆ ก็อาจ..."
พูดมาถึงตรงนี้ ท่านบรรพชนจิ่วจวินก็ไม่กล่าวต่ออีก
สีหน้าของต้วนหุนเซิงแปรเปลี่ยนเป็นเลวร้ายอย่างยิ่ง
การกระทำของสำนักต้าเต้าครั้งนี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นในการต่อต้านหอเทียนหลัว
หากเขาบาดเจ็บสาหัส แนวโน้มแห่งเต๋าของหอเทียนหลัวก็จะดับวูบ!
เพราะหอเทียนหลัวมีเพียงเขาผู้เดียวที่เป็นจอมจักรพรรดิ์เก้าดาว!
เมื่อถึงตอนนั้น สาขาย่อยที่เหลืออยู่ของหอเทียนหลัวก็จะไม่ปลอดภัย และยังมีอิทธิพลระดับผู้ทรงอำนาจอื่น ๆ บุกหอใหญ่อีกด้วย!
เพราะตลอดเกือบหมื่นปี หอเทียนหลัวของพวกเขาขุ่นเคืองกับอิทธิพลใหญ่ไว้มากมายนัก
เมื่อครู่ เขาต่อสู้กับบรรพชนเทียนหยวนอย่างดุเดือด และรู้ดีว่าตนเองไม่อาจรับมือบรรพชนเทียนหยวนได้
ต้วนหุนเซิงตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
สู้ต่อ?
ก็มีแต่จะบาดเจ็บทั้งคู่!
ถอย?
ชื่อเสียงของหอเทียนหลัวจะไปอยู่ที่ใด?!
เดิมทีการต่อสู้ครั้งนี้ เขาคิดว่าจะจัดการสำนักต้าเต้าได้อย่างง่ายดาย แต่ใครจะคิดว่าสำนักต้าเต้าจะมีจอมจักรพรรดิ์เก้าดาวมาปรากฏตัวเช่นกัน
ในขณะนั้นเอง
ท่านบรรพชนจิ่วจวินมองเห็นความลำบากใจของต้วนหุนเซิง จึงยิ้มจาง ๆ "สหายทั้งสอง ลองคิดกันยาว ๆ ดูจะเป็นเช่นไร? วันนี้ทั้งสองสหายถอนตัวไปก่อน ก็ถือว่าเป็นการถอยเพื่อรุก!"
ถอยเพื่อรุก!
ต้วนหุนเซิงคิดในใจว่าเป็นคำพูดที่สวยหรู
เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ เขาก็ทำได้เพียงยอมหยุดมือ
รอจนกลับถึงหอเทียนหลัว เขาจะต้องไปขอคำชี้แนะจากท่านชราผู้เงียบงัน ถึงแผนการขั้นต่อไป!
คิดดังนั้น
ต้วนหุนเซิงจึงส่งเสียงเย็นชา พุ่งขึ้นสู่ฟ้าโดยตรง พร้อมกับเรียกป้ายเทียนหลัวกลับคืน
"ปัง!"
ต้วนหุนเซิงฉีกฟากฟ้าแล้วจากไปโดยตรง
"สำนักต้าเต้า! เรื่องนี้ยังไม่จบง่าย ๆ! หอเทียนหลัวของข้า หนี้ทุกอย่างต้องชำระ!"
เสียงกล่าวจบ ต้วนหุนเซิงก็หายวับไปในท้องนภา
ห่างออกไปสุดสายตา เรือวิญญาณโบราณกาลของหอเทียนหลัวก็พุ่งทะยานออกฉับพลัน ผ่าท้องนภา แล้วออกจากแคว้นหยุนตรง ๆ