"สหายลู่เสวียน ข้าไม่เกรงใจแล้ว!"
"ฟู่!"
หมอกไร้รูปไร้สีก่อตัวลอยเข้าหาลู่เสวียน
นี่คือไอหมอกมายาลวงตา!
สามารถทำให้จอมจักรพรรดิ์ขั้นสูงมึนงงได้!
ลู่เสวียนยิ้มบาง งับปากสูดไอหมอกทั้งหมดเข้ารูจมูกทันที
รู้หรือไม่ว่าเวลานี้เขาคือจอมจักรพรรดิดาราทมิฬขั้นแปดดาว!
รูปลักษณ์ไร้เทียมทานไม่เพียงสังหารจอมจักรพรรดิ์เก้าดาวได้ในพริบตา ยังต้านทานการโจมตีใด ๆ ระดับจักรพรรดิ์เก้าดาวได้อีกด้วย!
เขา หมื่นธรรมไม่รุกราน!
ไอหมอกเหล่านี้สำหรับเขาแล้ว ไม่ต่างอะไรจากสิ่งที่ไม่มีอยู่!
ยิ่งกว่านั้น เขายังมีความสำเร็จด้านแพทย์วิถีระดับจักรพรรดิ์ห้าดาว
ไอหมอกมายาลวงตาสำหรับเขา ไร้ประโยชน์โดยสมบูรณ์!
ครู่ต่อมา
ลู่เสวียนจามหนึ่งครั้ง
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ด้านข้าง หุ่นเชิดไม้ของเฉินฉางเซิงตะลึงงัน
นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?
จักรพรรดิ์ธรรมดายังถูกทำให้ติดภาพลวงได้เลยนะ!
ลู่เสวียนก้าวเท้า กำลังจะออกจากกระท่อมมุงจาก
ทันใดนั้น
พลานุภาพลี้ลับสุดประมาณพุ่งขึ้นจากแนวเขาไร้นาม เพียงชั่วลมหายใจ ค่ายกลแพรวพราวไร้ขอบเขตก่อตัวขึ้นจากฟ้าดิน ค่ายกลนี้เปิดใช้งานรวดเร็วมาก พลังอักขระวิญญาณเชื่อมสวรรค์พวยพุ่งราวกับแม่น้ำดวงดาว
เพียงพริบตา ลู่เสวียนก็ตกอยู่ในค่ายกลวงกตสิบชั้น
เบื้องหน้าเขา นิมิตประหลาดก่อตัวและแปรเปลี่ยนไม่หยุด บ้างเป็นขุนเขา บ้างเป็นแม่น้ำลำธาร บ้างเป็นหิมะภาคเหนือ ดูซับซ้อนลึกลับ ชวนใจสั่น
"ค่ายกลผนึกนภาเก้าชั้น!"
ลู่เสวียนตกตะลึง
ศิษย์สามคนนี้มีดีอยู่บ้าง!
ภายใต้ค่ายกลปิดนภาเก้าชั้น ลายค่ายกลไร้ขอบเขตถักทอและเคลื่อนไหวราวกับร่างแหยักษ์ปกคลุมฟ้าดิน
หุ่นเชิดไม้ของเฉินฉางเซิงส่งเสียงออกมา "สหายลู่เสวียน หากละทิ้งความคิดรับข้าเป็นศิษย์ ข้าก็จะปล่อยให้สหายกลับไปยังสำนักต้าเต้า"
สิ้นเสียง!
ป้ายหยกเก่าแก่แผ่นหนึ่งลอยลงมา แขวนอยู่ตรงหน้าลู่เสวียน
ลู่เสวียนรับป้ายหยกเก่าแก่ ส่งกระแสจิตเข้าไป
ภายในนั้นกลับเป็น "คำสาบานด้วยปราณนภา"
"ข้า ลู่เสวียน วันนี้ขอสาบานต่อสวรรค์ ไม่มีวันรับเฉินฉางเซิงเป็นศิษย์..."
นอกจากการไม่รับศิษย์แล้ว ในคำสาบานยังพูดถึงการไม่ทำร้ายกัน ไม่ล่วงล้ำความลับของอีกฝ่าย ห้ามเปิดเผยบทสนทนาใด ๆ ของทั้งสอง... และอีกมากมาย