จิตใจของท่านหัวหน้าตระกูลร้อนรนยิ่งนัก
ความบาดหมางระหว่างเขากับท่านผู้อาวุโสใหญ่มีมานานแล้ว บัดนี้ไม่อาจแก้ไขได้อีก
การช่วงชิงตำแหน่งหัวหน้าตระกูลในอดีตยังไม่จบสิ้น บัดนี้กลับกลายเป็นการช่วงชิงตำแหน่งผู้สืบทอด
เย่เฉินได้รับภัยเคราะห์ที่มิอาจคาดเดา!
คิดถึงตรงนี้
ท่านหัวหน้าตระกูลก็รีบมุ่งไปยังห้องของเย่เฉิน
เขาตกตะลึงเล็กน้อย
ค่ายกลผนึกต้องห้ามในห้องของเย่เฉินยังคงอยู่
เขาส่งเสียงสื่อสารเข้าไปหาเย่เฉิน
ไม่มีเสียงตอบกลับ
ทว่าในแหวนเก็บของสื่อสารของเขากลับมีข้อความเสียงจากเย่เฉินอยู่หลายข้อความ
"ท่านพ่อ ก่อนถึงการประชุมตระกูล ข้าจะไม่ออกจากห้อง!"
"เชื่อข้าเถิด ถึงเวลาประชุมตระกูล ข้าจะมอบความประหลาดใจอันยิ่งใหญ่ให้ท่าน!"
"……"
ได้ฟังเช่นนั้น ท่านหัวหน้าตระกูลก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ส่ายศีรษะเบาๆ
คำพูดเช่นนี้ เขาได้ยินมาหลายครั้งเกินไปแล้ว
หลายวันก่อนการประชุมตระกูลในปีก่อนๆ เย่เฉินก็ขังตัวเองในห้องเพื่อหวังสร้างปาฏิหาริย์!
แต่พลังประหลาดลึกลับนั่นแม้แต่บรรพชนกึ่งจักรพรรดิก็ยังแก้ไขไม่ได้ เย่เฉินจะแก้ไขด้วยตัวเองได้อย่างไร?
กระนั้น ในใจเขาก็ยังเกิดไออุ่นวาบหนึ่ง
"เฉินเอ๋ย เจ้าเป็นเด็กดี เป็นความภาคภูมิใจของพ่อ เจ็ดปีแล้วที่เจ้าไม่เคยย่อท้อ! ข้อนี้ใครเล่าจะทำได้?"
"หากแม่ของเจ้ารู้ คงต้องดีใจยิ่งนัก...แต่..."
คิดพลาง ท่านหัวหน้าตระกูลก็จากที่พักของเย่เฉินไป
อีกด้านหนึ่ง
ท่านผู้อาวุโสใหญ่มาถึงที่พักของเย่เหลียงเฉินบุตรชายแล้ว
"อ้า..."
"เร็วอีกนิดสิ ท่านพี่เหลียงเฉิน..."
"อืม..."
จากนอกห้อง มีเสียงครวญครางของสตรีดังออกมา
"แค๊กๆๆ"
ท่านผู้อาวุโสใหญ่กระตุกใบหน้า กำหมัดแล้วแสร้งกระแอม
เขาเข้าใจนิสัยบุตรชาย ตอนปกติก็ชอบเที่ยวหาสตรี
ท่านผู้อาวุโสใหญ่ไม่คิดว่านั่นเป็นข้อเสีย เพราะในฐานะอัจฉริยะอันดับหนึ่งของตระกูลเย่ในปัจจุบัน สตรีรูปงามที่ยอมโผเข้ากอดมีมากมายเกินไป
บุตรชายของเขาก็ทำแต่เรื่องทางกาย ไม่เคยให้ใจ
ดังนั้น เขาจึงเห็นว่าไม่เป็นอุปสรรค กลับช่วยการฝึกตน ผ่อนคลายจิตใจ ผสมผสานการทำงานกับพักผ่อน
หากเป็นปกติ เมื่อรู้ว่าบุตรชายกำลังทำเรื่องที่ชอบทำ เขาจะเดินจากไปเอง
แต่ตอนนี้ไม่ได้!
เขาร้อนใจมาก!