จีฝูเหยายังพูดต่ออีกว่า “แต่ข้ารู้วิธีที่จะไม่ให้พลังที่มันกักเก็บไว้สูญสลายไป”
พูดพลาง จีฝูเหยาก็ยื่นมือเรียวงามออกมา ปลุกเปลวเพลิงวิญญาณอ่อนโยนขึ้นมาดวงหนึ่ง พร้อมกับโยนสมุนไพรวิญญาณชั้นสูงหลายต้นออกมาจากแหวนเก็บของ
ชั่วพริบตา พลังยาที่กักเก็บอยู่ในสมุนไพรวิญญาณก็กลายเป็นลำแสงเจิดจ้าไหลทะลักเข้าไปในเนื้อมังกร พลังแห่งอัคคีวิญญาณในเนื้อมังกรก็ไม่แพร่กระจายออกไปอีก
กลิ่นหอมอ่อน ๆ จาง ๆ ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ
ลู่เสวียนถามขึ้นว่า “สมุนไพรวิญญาณพวกนี้มีประโยชน์อะไรบ้าง”
จีฝูเหยาอธิบายว่า “ต้นหนึ่งคือหญ้าเพลิงแรงกล้า สามารถดึงประสิทธิภาพของเนื้อมังกรอัคคีออกมาได้ดียิ่งขึ้น ต้นหนึ่งคือหญ้าแสงดารา เป็นสมุนไพรวิญญาณธาตุเย็น สามารถปรับสมดุลพลังอัคคีวิญญาณ ไม่ให้พลังจากเนื้อมังกรอัคคีรุนแรงเกินไป ส่วนอีกต้นคือ...”
ลู่เสวียนฟังจนปวดหัว
แค่อร่อยก็พอแล้ว
ไม่เห็นต้องยุ่งยากขนาดนี้เลย
เมื่อเห็นจีฝูเหยาจดจ่อขนาดนั้น ลู่เสวียนก็เดินออกจากกระท่อม มานอนอาบแดดอยู่ข้างนอก เขาพึมพำว่า “ไม่รู้ว่าเจ้าจะทำอร่อยรึเปล่า”
ได้ยินดังนั้น จีฝูเหยาถึงกับอกสะท้าน นางขมวดคิ้วงามแล้วถามว่า “อาจารย์ทำเนื้อสัตว์อสูรแบบนี้เป็นประจำหรือ”
ลู่เสวียนตอบว่า “ใช่”
จีฝูได้แต่ถอนหายใจเบา ๆ
พูดแบบนี้ก็เท่ากับว่า ลู่เสวียนได้ผลาญทรัพยากรฝึกฝนไปอย่างสูญเปล่ามากมายตลอดหลายปีที่ผ่านมา!
บนเก้าอี้นอนนอกกระท่อม ลู่เสวียนกำลังอาบแดดอย่างอารมณ์ดี
มีศิษย์แล้วดีจริง ไม่ต้องทำอาหารกินเองแล้ว!
ทันใดนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้น
“ติ๊ง! ทริกเกอร์ภารกิจฝึกฝนศิษย์: ภายในสามวัน ทำให้จีฝูเหยาก้าวเข้าสู่ขอบเขตจอมราชัน! วิถีอัคคีวิญญาณ บรรลุถึงขั้นสมบูรณ์! รางวัลภารกิจจะแจกจ่ายตามระดับความสำเร็จ”
ลู่เสวียนนิ่งงันไป
จีฝูเหยาตอนนี้อยู่ที่ระดับกลางของขั้นจอมราชันขั้นสูง จะให้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตจอมราชันภายในสามวัน เวลาค่อนข้างกระชั้นชิดเลยนะ
แต่เขามีเนื้อมังกรอยู่มาก สามารถเพิ่มพูนระดับฝึกฝนได้!
จนปัญญาจริง ๆ ก็ยังมียาเม็ดที่อาจารย์ทิ้งไว้ให้
ต่อให้ต้องถม ก็ต้องถมให้ถึงขั้นให้ได้!
ส่วนเรื่องที่วิถีอัคคีวิญญาณต้องบรรลุขั้นสมบูรณ์น่ะหรือ?
เรื่องนี้ง่ายมาก
ตอนนี้เขาก็บรรลุวิถีอัคคีวิญญาณขั้นสมบูรณ์แล้ว ด้วยความสามารถในการเข้าใจของจีฝูเหยา แค่เขาชี้แนะนิดหน่อย มันก็ง่ายจะตายไป
ลู่เสวียนรู้สึกว่าทุกอย่างอยู่หมัดขึ้นมาทันที แล้วก็นอนอาบแดดต่อไปอย่างสบายใจ
ไม่นานนัก
จีฝูเหยาก็เช็ดเหงื่อหอม ๆ บนใบหน้า แล้วยกเนื้อมังกรอัคคีที่ทำเสร็จออกมา วางลงบนโต๊ะหินตรงหน้าลู่เสวียน
เริ่มกินข้าวกัน
ลู่เสวียนชิมไปหนึ่งคำ แล้ววิจารณ์ว่า “พอกินได้”
จีฝูเหยาส่งเสียงฮึอย่างไม่พอใจเบา ๆ
นางก็ชิมเนื้อมังกรอัคคีไปหนึ่งชิ้นเช่นกัน ไม่นานนัก พลังอัคคีวิญญาณอันเข้มข้นก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของนาง ใบหน้าของนางซึมไปด้วยเหงื่อหอมเม็ดเล็ก ๆ ลมหายใจของนางเริ่มถี่กระชั้น
แม้ว่านางจะปรุงแต่งเนื้อมังกรอัคคีแล้วก็ตาม แต่พลังที่กักเก็บไว้ในนั้นก็ยังคงรุนแรงเกินไป!
นางก็นึกขึ้นได้ในทันใดว่า แม้แต่นางยังรับไม่ไหว เกรงว่าลู่เสวียนจะต้องเป็นอะไรแน่
นางรีบมองไปทางลู่เสวียน แล้วก็ชะงักไป
ลู่เสวียนกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้แต่เหงื่อสักหยดก็ไม่มี!
หืม?
ทำไมนางถึงสัมผัสระดับขั้นของลู่เสวียนไม่ได้แล้วล่ะ
ลู่เสวียนยิ้มจาง ๆ “ศิษย์เอ๋ย เป็นอะไรไป”
จีฝูเหยาขมวดคิ้วงาม นางพบว่าตัวเองเริ่มมองลู่เสวียนไม่ออกเสียแล้ว
แต่ก็ไม่ได้คิดมาก
นางกินเนื้อมังกรต่อไป พลางหลอมรวมพลังอัคคีวิญญาณไปด้วย
นางประมาณว่า เนื้อมังกรหนึ่งจานนี้มีพลังที่กักเก็บไว้มากกว่าเลือดมังกรหยดนั้นหลายเท่า!
เรื่องที่เลือดมังกรถูกยึดไป ก็ถือว่าถูกลู่เสวียนชดเชยคืนให้แล้ว!
ไม่นานนัก
ในที่สุดจีฝูเหยาก็กินเสร็จ นางเงยหน้าขึ้น ก็พบว่าลู่เสวียนกินเสร็จไปนานแล้ว ตอนนี้กำลังนอนเอกเขนกบนเก้าอี้อย่างสบายใจ
ตอนนั้นเอง ลู่เสวียนหันหน้ามา ชี้ไปที่ชามตะเกียบบนโต๊ะหิน “ศิษย์เอ๋ย ไปล้างชามล้างตะเกียบให้หน่อย”
ได้ยินดังนั้น จีฝูเหยาก็ไม่พอใจอย่างยิ่ง
นางเป็นถึงจักรพรรดินีแห่งแคว้น!
เคยมีใครมาใช้สอยนางแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
ลู่เสวียนนี่ถือว่านางเป็นศิษย์จริง ๆ หรือ?!
ตอนนั้นเอง ลู่เสวียนก็นึกอะไรขึ้นมาได้ มือขวาคลี่ออก ยาฐานวิถีระดับสวรรค์ก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา
“อ้อ ใช่แล้ว ศิษย์เอ๋อ ยาเม็ดนี้เจ้าเอาไปกินเสีย”
จีฝูเหยาตัวแข็งค้างอยู่กับที่ทันที
ในดวงตาของนางมีประกายเทพพวยพุ่ง ไม่อยากจะเชื่อ “นี่...นี่มันคือ... ยาฐานวิถี ระดับสวรรค์!”
นางจำมันได้ตั้งแต่แรกเห็น!
เพราะในชาติที่แล้ว นางเคยประมูลยาฐานวิถีมาได้หนึ่งเม็ดด้วยราคาฟ้า แล้วนำมากิน
กลิ่นอายแบบนี้ไม่มีทางจำผิด!
เดี๋ยวนะ
จีฝูเหยามองไปที่รัศมียาเก้าชั้นบนยาฐานวิถี รู้สึกตกตะลึง
ในชาติที่แล้ว ที่นางประมูลมาได้ราคาฟ้า ก็เป็นแค่ร่องรอยพลังยาสามชั้น!
แต่ยาฐานวิถีตรงหน้านี้ กลับมีรัศมียาถึงเก้าชั้น!
สุดยอดระดับสวรรค์!
นางตระหนักได้ว่า ยาฐานวิถีเม็ดนี้มีค่าเทียบฟ้า มากพอที่จะก่อให้เกิดคลื่นเลือดในถิ่นร้างทิศใต้!
ในมือของลู่เสวียน มียาเม็ดที่เหนือธรรมดาถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?
ฐานวิถีของนางแตกสลาย ถ้าได้กินเข้าไป ต้องซ่อมเสริมฐานวิถีให้สมบูรณ์ได้แน่!
ยาเม็ดนี้สำคัญต่อนางมาก!
คิดได้ดังนั้น
จีฝูเหยาจึงจ้องมองอย่างลึกซึ้ง ร่างงามสั่นสะท้าน “อาจารย์ นี่มันคือ...สุดยอดยาฐานวิถี!”
ลู่เสวียนยิ้มจาง ๆ แล้ววางยาฐานวิถีลงในมือเรียวงามของนาง
จีฝูเหยาชะงัก “นี่มันมีค่ามากเกินไป!”
ลู่เสวียนพูดอย่างไม่ใส่ใจ “นี่จะมีค่าอะไรกัน ข้ามีของดี ๆ อีกมากมาย เจ้าไปล้างชามเถอะ”
เงียบงันไปชั่วขณะ
จีฝูเหยากัดริมฝีปากอ่อนนุ่มแน่น “ข้าล้าง! แต่ไม่เกินสามวัน!”
นางเก็บยาฐานวิถีระดับสวรรค์ แล้วเริ่มเก็บชามตะเกียบ
ยาฐานวิถีนี้ล้ำค่าเกินไป สามารถซ่อมแซมความเสียหายของฐานวิถีของนางได้!
นางต้องรับมันไว้
เดิมทีนางเข้ามาในสำนักต้าเต้าก็เพื่อใช้ ‘คัมภีร์ต้าเต้า’ มาซ่อมเสริมฐานวิถี แต่ตอนนี้มียาฐานวิถีสุดยอดระดับสวรรค์แล้ว นางก็จะไม่หยุดอยู่แค่การซ่อมเสริมฐานวิถีให้สมบูรณ์อีกต่อไป นางจะใช้ ‘คัมภีร์ต้าเต้า’ สร้าง ‘ฐานวิถีสมบูรณ์แบบ’ ในตำนาน!
ฐานวิถีสมบูรณ์แบบ...นึกไม่ถึงเลยว่านางจะได้รับโอกาสเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้!
อย่างไรก็ตาม จีฝูเหยาก็ยังสงสัยอยู่บ้าง
ลู่เสวียนยังไม่รู้ถึงค่าของยาฐานวิถีนี้หรือเปล่า?
ยาเม็ดระดับนี้ ถือเป็นระดับสุดยอดประจำสำนักเลยทีเดียว!
ขณะนั้นเอง เสียงของลู่เสวียนก็ลอยมาแผ่ว ๆ
“ศิษย์เอ๋ย อย่าลืมทำอาหารทุกวันด้วยนะ”
จีฝูเหยากำลังจะปฏิเสธ
ลู่เสวียนก็หยิบเนื้อมังกรก้อนใหญ่ออกมาวางบนโต๊ะหิน
จีฝูเหยาจึงกลืนคำพูดที่จะเอ่ยออกไปลงคอ “สามวัน! ข้าจะทำอาหารสามวัน! ล้างชามสามวัน!”
ลู่เสวียนพูดอย่างไม่ยี่หระ “ตามใจ”
เขารู้ว่า อีกสามวัน ก็จะมีรางวัลระบบอีกแล้ว
ถึงตอนนั้น...
ลู่เสวียนยิ้มจาง ๆ “อ้อ ฝูเหยา ตอนนี้เจ้าอยู่ในขอบเขตจอมราชันขั้นสูง แต่พวกศิษย์สายตรงน่ะอยู่ขอบเขตจอมปราชญ์หมดแล้ว ต่อไปเจ้าจะประมาทไม่ได้! พรุ่งนี้เป็นต้นไป ต้องรีบเร่งฝึกฝน”
พูดจบ ลู่เสวียนก็เดินจากไป
เมื่อมองแผ่นหลังของลู่เสวียน ในดวงตาของจีฝูเหยาก็ปรากฏแววซับซ้อน
อาจารย์ของนางไม่ได้เป็นคนไร้ค่าเหมือนที่ข่าวลือว่า!
ข่าวลือข้างนอกไม่เป็นความจริง!
ไม่นานนัก
จีฝูเหยาก็จัดเก็บกระท่อมเรียบร้อย แล้วกลับไปยังที่พำนักของตน
มือเรียวงามของนางยกขึ้น ตบผนึกต้องห้ามนับไม่ถ้วนออกมา นั่งขัดสมาธิ เริ่มทำจิตใจให้สงบนิ่ง บนใบหน้าอันงดงามอ่อนเยาว์นั้นปรากฏแววเย็นชางามสง่าเล็กน้อย ภายใต้ชุดกระโปรงยาวสีเพลิงแดง รูปร่างอันสมส่วนของนางไม่อาจปกปิดได้ ก่อเกิดเป็นเส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบ
นางเริ่มทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้
เดิมคิดว่าเมื่อเข้าร่วมยอดเขาเขียวครามแล้ว นางจะเป็นผู้ควบคุมทุกสิ่ง
แต่ไม่คิดเลยว่าลู่เสวียนจะไม่ธรรมดา
นางจำได้ราง ๆ ว่า ตอนขึ้นเขามากับลู่เสวียน ยังพอจะมองเห็นระดับขั้นของลู่เสวียนได้ แต่หลังจากกลับมาแล้ว กลับไม่อาจตรวจสอบได้อีก
แล้วลู่เสวียนยังยื่นยาฐานวิถีสุดยอดให้นางอย่างไม่ใส่ใจด้วย!
หรือว่ายาฐานวิถีนี้จะมีปัญหาอะไร?
คิดได้ดังนั้น จีฝูเหยาก็เปลี่ยนเคล็ดลับในมือ ใช้วิชาลับโบราณตรวจสอบยาฐานวิถี รัศมียาเก้าชั้นหมุนวนดุจดวงดาราทอแสง กลไกลี้ลับลึกซึ้งพวยพุ่ง “เต๋า” และ “สัมผัส” ที่กักเก็บในยาสุดยอดก็ปรากฏขึ้นอย่างเลือนราง ภายในยาเม็ดมีพลังอันน่าสะพรึงกลัวเป็นที่สุดอยู่
ครู่หนึ่ง จีฝูเหยาก็คลายคิ้ว ยาฐานวิถีนี้ไม่มีปัญหาอะไรเลย
ช่างเถอะ ไม่คิดมากแล้ว
กินยาฐานวิถีระดับสวรรค์นี่ก่อนเถอะ!
คิดได้ดังนั้น จีฝูเหยาก็เร่งวิชาลับโบราณ พลังลึกล้ำไม่รู้จบไหลเวียนไปทั่วร่าง นางปรับสภาพของตัวเองให้ถึงขีดสุด แล้วกลืนยาฐานวิถีเม็ดนี้ลงไปโดยตรง
“ฉี่!”
เมื่อยาฐานวิถีระดับสวรรค์เข้าปาก พลังยาอันบริสุทธิ์อย่างยิ่งก็หลั่งไหลเข้าสู่ปากหยกของจีฝูเหยา ร่างงามของนางสั่นสะท้าน ความรู้สึกซ่าไปทั้งร่างผสานประสานกันในชั่วพริบตา
“เต๋า” และ “สัมผัส” อันลึกล้ำยิ่งที่หมุนวนอยู่บนยาฐานวิถีระดับสวรรค์ได้แทรกซึมเข้าในโลหิตของจีฝูเหยาไปนานแล้ว ชั่วขณะนั้นกลไกลี้ลับลึกซึ้งก็ชำระล้างร่างกายของนาง พลังเหนือโลกหมุนเวียนไม่หยุด
จีฝูเหยาเข้าสู่สภาวะประหลาดอย่างยิ่ง
นางรีบรวบรวมจิตใจ ไม่หยุดที่จะซาบซึ้งถึงความลึกล้ำของยาฐานวิถีระดับสวรรค์!
นี่เป็นยาสุดยอดระดับสวรรค์ ไม่อาจใช้สามัญมาวัดได้ แม้แต่จีฝูเหยาก็ยังไม่รู้ว่าร่างกายของนางจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นไร
จีฝูเหยาใช้สัมผัสเทวะตรวจดูภายในโลกแห่งร่างกายของตน นางรู้สึกตกตะลึง
รอยประทับมากมายเปล่งประกายเจิดจ้าดุจสายรุ้งเทพ ไม่ขาดสายในโลหิต ในเส้นลมปราณ ส่องแสงในปอด ฉายสะท้อนในไขกระดูก
โลกภายในร่างกายของนางประหนึ่งดินแดนกว้างใหญ่ไพศาล ส่วนพลังของยาฐานวิถีระดับสวรรค์นั้น ประหนึ่งดวงดารานับหมื่นส่องสว่างไปทั่วฟากฟ้า!
ท่ามกลางแสงเทพอันเจิดจ้านี้ ฐานวิถีของนางก็เปล่งรัศมีร้อนแรงอย่างยิ่ง ดุจตะวันยักษ์แผดเผาฟ้า หลอมหลอมเอกภพ
ยิ่งใหญ่นัก!
จีฝูเหยาอดอุทานขึ้นมาไม่ได้
“ภาพอัศจรรย์เช่นนี้ ข้ายังจำได้ว่าในชาติที่แล้วเพิ่งปรากฏตอนที่ข้าก้าวเข้าสู่ขอบเขตปราชญ์!”
“ยาฐานวิถีเม็ดนี้มิใช่เพียงซ่อมแซมฐานวิถีของข้า ยังปรับปรุงร่างกายของข้าด้วย จากเลือดไปจนถึงกระดูก จากเส้นลมปราณไปจนถึงปอด...กำลังเปลี่ยนแปลงทั้งหมด!”
“ค่าของยาฐานวิถีเม็ดนี้ ล้ำค่ากว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก!”
จีฝูเหยาอดนึกขึ้นมาไม่ได้ว่า วิถีใหญ่มีนับพัน หนทางสู่ปลายทางนั้น แม้ต่างสายแต่ก็บรรจบสู่จุดหมายเดียวกัน
ดังคำกล่าวที่ว่า ทุกหนทางล้วนนำไปสู่จุดสูงสุด!
วิถีใด ๆ เมื่อเดินถึงที่สุดแล้ว ก็จะสอดคล้องกับเต๋าฟ้า สะท้อนพ้องกับฟ้าดิน
และยาฐานวิถีระดับสวรรค์เม็ดนี้ก็ได้บรรลุถึงจุดสูงสุดของวิถีโอสถแล้ว ดังนั้นจึงได้ก่อให้เกิดภาพอัศจรรย์ภายในกายของนาง!
และในตอนนี้ ฐานวิถีที่เสียหายของนางก็กำลังซ่อมเสริมอย่างต่อเนื่อง เปล่งประกายแวววาวเจิดจรัส จากที่แตกสลายกลายเป็นสมบูรณ์ จากที่มืดหม่นกลายเป็นแวววาวเปล่งปลั่ง
ในร่างของจีฝูเหยา กระดูกของนางกำลังถูกหลอมตีขึ้นใหม่ เกิดเป็นเสียง “เคร้งคร้าง” ดังขึ้น
นางรู้สึกตะลึง นี่มันคือ “เต๋า” และ “สัมผัส” ที่กำลังหลอมตีนาง!
เลือดของนางประหนึ่งแม่น้ำลำธารใหญ่ หลั่งไหลไม่หยุด ทอประกายด้วยรอยมรรคแปลกประหลาด
นี่ก็คือรอยประทับที่ยาฐานวิถีตีฝังไว้!
ปอดของนางเกิดการเต้นที่สั่นสะเทือนที่สุดเป็นประวัติการณ์ ทุกการเต้นล้วนเหมือนจะสอดคล้องกับวิถีใหญ่ นางพลันเข้าใจวิธีการหายใจที่เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ!
ในยามนี้ จีฝูเหยาตกตะลึงแล้ว
นี่คือประสิทธิผลของยาฐานวิถีสุดยอดระดับสวรรค์หรือ?
ความเข้าใจของนางกำลังเพิ่มพูน!
เส้นลมปราณของนางกำลังถูกเปลี่ยนแปลง!
ฐานวิถีของนางกลายเป็นไร้มลทิน ไร้ตำหนิ!
เส้นผมของนางเปล่งประกายแวววาว ร่างกายเปล่งรัศมีศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ดั่งเทพธิดาเสด็จสู่โลกมนุษย์ ผิวพรรณของนางยิ่งขาวเนียนอ่อนนุ่ม ดั่งทารกแรกเกิด
ในใจของจีฝูเหยาซัดสาดคลื่นมหึมา
นางกำลังเปลี่ยนสภาพ!
...