ครู่หนึ่งต่อมา
หลิ่วเซวียนสวมชุดกระโปรงยาวสีขาว เรียวขาหยกงามกวัดไกวไม่หยุด ร่อนลงสู่ยอดสระวิญญาณ
ทันใดนั้น ศิษย์พี่ศิษย์น้องหญิงจำนวนมากต่างคารวะทันที "ศิษย์พี่หลิ่วเซวียน สวัสดีเจ้าค่ะ!"
หลิ่วเซวียนผงกศีรษะ ก้าวเท้ามุ่งหน้าสู่ถ้ำฝึกตนของอาจารย์
นางมีข้อสงสัยในการฝึกฝนบางประการ แต่หลังจากขอคำชี้แนะจากอาจารย์แล้ว นางก็จะไปยังยอดเขาเขียวครามเพื่อประลองกับจีฝูเหยาอีกครั้ง!
ทันใดนั้น ใต้ฝ่าเท้าหยกของนางปรากฏกลีบดอกไม้สีศักดิ์สิทธิ์แพรวพราวนับไม่ถ้วน ทะยานขึ้นฟ้าไปโดยตรง
ศิษย์พี่ศิษย์น้องหญิงจำนวนมากต่างตกตะลึง "ศิษย์พี่หลิ่วเซวียน ท่านจะทำอะไรหรือเจ้าคะ?"
ศิษย์พี่หลิ่วเซวียนยิ้มบางเบา "ไปยอดเขาเขียวคราม!"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ศิษย์พี่ศิษย์น้องหญิงจำนวนมากก็รีบลุกขึ้นจากสระวิญญาณ สวมเสื้อคลุมปกปิดเรือนร่างอรชร แล้วติดตามหลิ่วเซวียนไป
บนนภาในชั่วพริบตา ลำแสงหลากสีพุ่งทะยาน ดั่งดวงดาวตกที่สาดแสงตรงไปยังยอดเขาเขียวคราม
……
ยอดเขากระบี่
"เคร้ง!"
เสียงกระบี่ดังกังวานใสกึกก้องไปทั่วฟากฟ้า ไอกระบี่น่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทั่วทุกทิศ
ในชั่วขณะถัดมา กระบี่วิญญาณขั้นจักรพรรดิราชันเล่มหนึ่งพุ่งทะยานสู่เวหา หมุนวนไม่หยุดกลางฟากฟ้า
ขั้นสามแห่งขอบเขตจอมกระบี่!
ในชั่วขณะนั้น กระบี่วิญญาณที่คาดอยู่ที่เอวของศิษย์ยอดเขากระบี่จำนวนมากล้วนสั่นสะท้าน ส่งเสียง "อู้อิง"
ลั่วหลิงคงสวมชุดคลุมเขียว ทันใดนั้นก็ทะยานขึ้นจากถ้ำฝึกตน เหยียบอยู่บนกระบี่วิญญาณ ร่างกายแผ่กลิ่นอายเจตจำนงกระบี่จางๆ มือไพล่หลังยืนสง่า ดูหลุดพ้นจากโลกีย์ ลอยละล่องยิ่งนัก
ศิษย์น้องหญิงบางคนของยอดเขากระบี่รีบปิดปาก หน้าขึ้นสีเอ่อระเรื่อ ล้วนส่งเสียงอุทานด้วยความตกตะลึง
"นั่นคือศิษย์พี่ลั่วหลิงคง!"
"ศิษย์พี่ออกจากที่เก็บตัวฝึกฝนแล้ว! เขาทะลวงสู่ขอบเขตจอมปราชญ์ขั้นสามได้อย่างไร!"
"ศิษย์พี่ดูมีเสน่ห์กว่าแต่ก่อนอีกนะ!"
ศิษย์ยอดเขากระบี่จำนวนมากล้วนสะเทือนขวัญอย่างยิ่ง
สมกับเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในรุ่นเยาว์ของสำนักต้าเต้า อันดับหนึ่งแห่งวิถีกระบี่!
แม้จะพ่ายแพ้ให้กับจีฝูเหยา แต่กลับแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเพราะสิ่งนี้!