"ภารกิจฝึกสอนศิษย์ออกคำสั่ง: ท่านเจ้าสำนักจงเดินทางไปยังชางโจว ช่วยเหลือจีฝูเหยา ล้างบางหอเซียนจุ่ย!"
สิ้นเสียง!
ลู่เสวียนรีบตรวจสอบแผงระบบของจีฝูเหยาทันที
[ศิษย์เอก: จีฝูเหยา!
ระดับพลัง: ขอบเขตนักบุญขั้นสูงขั้นหนึ่งดาว!
บาดเจ็บ: เผาวิญญาณ (สาหัส)!]
เห็นดังนั้น
สีหน้าลู่เสวียนพลันหม่นหมอง มุ่งสังหารพลุ่งพล่านดั่งคลื่นทะเล
เขาล่วงรู้ดีถึงกำลังของจีฝูเหยา หากนางถูกบีบให้ต้องเผาวิญญาณ แสดงว่ามีจอมจักรพรรดิลงมือแน่นอน!
เขามีเจตจำนงขัดเกลาศิษย์ แต่หากผู้ใดบังอาจรังแกผู้อ่อนแอ เขาจักต้องสังหารมันให้สิ้น!
เจตนาสังหารของลู่เสวียนซัดสาดดุจมหาสมุทร
ระบบกล่าว "ระบบได้กำหนดตำแหน่งของจีฝูเหยาให้ท่านสำนักแล้ว ชางโจว เมืองหลิวเฉิง!"
ในชั่วพริบตา ลู่เสวียนรู้สึกถึงสายสัมพันธ์อันล้ำลึกกับจีฝูเหยา แม้อยู่ห่างหลายสิบล้านลี้
ลู่เสวียนระดมเสี้ยวหนึ่งของลายค่ายกลจอมจักรพรรดิสูงสุดทันที
ดังกัมปนาท
พลันรอบกายมีพลังมิติโบราณลึกลับปั่นป่วน ลู่เสวียนรู้สึกราวจิตใจปลอดโปร่ง ลายค่ายกลนี้บรรจุ "เต๋า" และ "สัมผัส" แห่งกฎเกณฑ์อันล้ำลึกยิ่ง
เพียงหนึ่งห้วงความคิด
ร่างของลู่เสวียนหายวับจากยอดเขาเขียวคราม กลายเป็นเพียงสายลมบางเบา!
……
ชางโจว
เมืองหลิวเฉิง
จีฝูเหยาสวมชุดกระโปรงยาวแดงเพลิง กำศาสตราจักรพรรดิ์ระดับหกดาวแยกฟ้า ทุกหนึ่งหอกตวัดแหวก เปี่ยมพลานุภาพกวาดล้างพันทัพ
กระบวนท่าหอกแปรเป็นมังกรสวรรค์ท่องฟากฟ้าไม่หยุดหย่อน ทั้งยังแรงกล้าขึ้นเมื่อจีฝูเหยาเผาวิญญาณ อานุภาพศาสตราจักรพรรดิ์น่าพรั่นพรึงขึ้นทุกขณะ แม้แต่กึ่งจักรพรรดิก็ยากจะต้านทาน!
แม้แต่สองจอมจักรพรรดิขั้นหนึ่งดาวแห่งหอเทียนหลัวยังรู้สึกรับมือลำบาก
เว่ยเหยียนมองอย่างเย้ยหยัน แววตาแฝงความสมเพช มองมายังชิงเยียนและพรรคพวก "ถึงพวกเจ้าจะเผาวิญญาณกันหมด ก็หนีความตายไม่พ้น!"
ชิงเยียนกัดริมฝีปากแน่น ด่าออกมาด้วยโทสะ "สุนัขชั่ว! วันนี้ข้าตายก็ต้องฆ่าเจ้า!"
ว่าแล้วชิงเยียนก็โชติช่วงด้วยจิตสังหาร เผาวิญญาณ ส่งกล้าแข็งขึ้น นางมองไปที่จีฝูเหยา "จักรพรรดินี ครานี้เราจักตาย ก็ตายด้วยกัน!"