หลังมื้อเย็น ซุนโรวช่วยหลี่ชุ่ยเหลียนผู้เป็นแม่เก็บชามตะเกียบ แล้วจดรายการวัตถุดิบที่ต้องใช้ในร้านอาหารตามสั่งวันพรุ่งนี้เสร็จ จึงกลับเข้าห้องและล็อกประตูตามหลัง
เธอเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เปิดบานตู้ออก ข้างในมีเสื้อผ้าที่ใส่เป็นประจำพับไว้อย่างเป็นระเบียบ ส่วนชุดนักเรียนแขวนอยู่ด้านนอกสุด กินพื้นที่ไปเกือบครึ่งตู้
เธอมองตู้เสื้อผ้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอื้อมมือไปหยิบกระโปรงที่กองอยู่ล่างสุดออกมาทีละตัว
ตัวแรกเป็นเดรสสีขาวที่ซื้อมาใส่วันเกิดเมื่อปีก่อน เธอใส่แค่ครั้งเดียว เพราะรู้สึกว่าดูเป็นทางการเกินไปหน่อย
จากนั้นก็เป็นกระโปรงสั้นสีฟ้าอ่อนตัวนั้น จับคู่กับเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวแล้วดูสวยดี แต่เธอกลับรู้สึกว่าสีฟ้าไม่ค่อยขับผิว
เธอวางกระโปรงทั้งสองตัวไว้บนเตียง แล้วค้นตัวที่สามออกมา
กระโปรงลายดอกสีเหลืองตัวหนึ่ง
ชายกระโปรงยาวเลยเข่าลงมาเล็กน้อย พื้นผ้าสีเหลืองอ่อนแต่งด้วยดอกไม้สีขาวเล็ก ๆ ประปราย คอเสื้อเป็นแบบเปิดไหล่ ส่วนเข็มขัดตรงเอวผูกเป็นโบเล็ก ๆ ข้างลำตัว
แม่ซื้อกระโปรงตัวนี้ให้ตอนเดินตลาดกลางคืนช่วงหน้าร้อนปีนี้ ตอนนั้นเธอรู้สึกว่ามันลายฉูดฉาดเกินไป จึงไม่กล้าใส่มาตลอด
ซุนโรวถือกระโปรงขึ้นมาเทียบหน้ากระจก ก่อนถอดชุดนอนแล้วสวมลงไปอย่างระมัดระวัง
ซิปอยู่ด้านหลัง เธอออกแรงอยู่พักใหญ่กว่าจะรูดขึ้น จากนั้นก็หมุนตัวไปยืนหน้ากระจกเต็มตัว
เด็กสาวในกระจกสวมกระโปรงลายดอกสีเหลือง ผมหางม้าปล่อยคลอเคลียอยู่ด้านหลังไหล่อย่างหลวม ๆ แก้มแดงระเรื่อ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสีของกระโปรงช่วยขับผิว หรือเพราะแผนการของวันพรุ่งนี้ทำให้เธอเขินกันแน่
ซุนโรวหมุนตัวหน้ากระจก ชายกระโปรงพลิ้วขึ้นเบา ๆ ก่อนจะทิ้งตัวลง
ดูเหมือนจะใช้ได้อยู่นะ
เหมาะกว่าสองตัวนั้นเสียอีก
เธอพยักหน้าให้ตัวเองในกระจก ก่อนถอดกระโปรงอย่างระมัดระวัง พับวางไว้บนเก้าอี้ข้างเตียง แล้วนำกระโปรงอีกสองตัวไปแขวนคืนในตู้