บทที่ 4 จ้าวเต๋อฮั่น: คิดไม่ถึงล่ะสิ? ฉันไม่ได้ยักยอกแม้แต่สลึงเดียว!!
ชื่อ: จ้าวฉงหมิง
อายุ: 24 ปี
ประวัติ: ปริญญาโทวิศวกรรมการเงิน สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (เกียรตินิยม)
สถานะ: ผู้ร่วมก่อตั้งสตาร์ทอัพ "NovaQuant" ในซิลิคอนแวลลีย์
"ในปี 2005 อัลกอริทึมเทรดความถี่สูง 'NovaQuant' ที่พัฒนาขึ้น มีผลตอบแทนต่อปีสูงถึง 387% ในการทดสอบตลาดจริงบน NASDAQ ถูกนิตยสาร MIT Technology Review จัดให้เป็น 'ผู้พัฒนาเทคโนโลยีการเงินพลิกวงการอายุต่ำกว่า 35 ปีที่น่าจับตามองที่สุดในโลก' (TR35) และได้รับเชิญไปกล่าวสุนทรพจน์ที่การประชุมสุดยอดเทคโนโลยีการเงินของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด"
กลับประเทศก่อตั้งบริษัทในปี 2007 ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง CEO ของ "ฉงหมิงแคปิตอล"
ที่มาของทรัพย์สิน: กำไรจากเทรดความถี่สูงในตลาดหุ้นสหรัฐ + การขายหุ้นบริษัทสตาร์ทอัพ
เอกสารประกอบ: ใบรับรองการศึกษา, เอกสารจดทะเบียนบริษัท, รายการเดินบัญชีธนาคาร, รายงานข่าว, จดหมายแนะนำจากศิษย์เก่า, คำรับรองวิดีโอจากผู้ร่วมก่อตั้ง… ทั้งหมดถูกสร้างเสร็จ จัดเก็บในไฟล์เข้ารหัสคลาวด์ สามารถเรียกดูได้ตลอดเวลา
ทะเบียนอสังหาริมทรัพย์: อาคาร B17 สวนกุหลาบ เมืองหลวง
ข้างต้น เกือบจะเป็นประสบการณ์ของจ้าวฉงหมิงหลังข้ามมิติแล้ว
ความจริง ตอนอยู่สหรัฐฯ จ้าวฉงหมิงไม่ได้ตั้งใจเรียนมากนัก
แต่ก็ต้านไม่ไหวที่ระบบมอบของดีมาให้เพียบตั้งแต่แรก
ตอนให้หุ้น NovaQuant นี้มา ก็แถมใส่ความรู้การเงินมากมายเข้ามาในสมอง
รวมถึงอัลกอริทึมเทรดความถี่สูงต่างๆ
เหมือนอยู่ดีๆ ระบบก็ถ่ายความรู้จำนวนมากมาให้
ความรู้ สิ่งนี้โกหกกันไม่ได้
ต่อมา จ้าวฉงหมิงทั้งก่อตั้งบริษัท ทั้งเรียนปริญญาโท
มีความรู้แล้ว หัวข้อวิจัยไหนก็เอาชนะเขาไม่ได้
แน่นอน ระหว่างกระบวนการนี้ เขาก็เจอสิ่งยั่วยวนไม่น้อย
สาวสวยเสนอตัวถึงที่ มีคนดึงไปกินดื่มเที่ยวเล่น
แต่จ้าวฉงหมิงปฏิเสธเกือบหมด
ไม่ใช่ว่าเขาไม่หวั่นไหว แต่สิ่งยั่วยวนมันมากเกินไป กระสุนหวานหอม
เพื่อนนักเรียนนอกคนหนึ่งของเขา แค่ไปเที่ยวบาร์คืนเดียว ตื่นขึ้นมาวันรุ่งขึ้นก้นเจ็บ
แถมถูกหลอกให้ติดสารกระตุ้น
หลังจากนั้น ก็เอาแต่ขอเงินพ่อแม่ไม่หยุด
ชาตินี้พังทลายแล้ว
เดิมที จ้าวฉงหมิงจะเรียนต่อก็ได้
แต่สถานการณ์ในสหรัฐฯ นี่แหละ ที่ทำให้จ้าวฉงหมิงถอดใจ
เขาไม่ใช่คนดีอะไร และก็โลภ รักสวยรักงาม
พอได้ปริญญาโทมา จ้าวฉงหมิงก็ขายหุ้นทันที กลับประเทศ
จ้าวฉงหมิงเก็บอารมณ์: "ระบบ ฉันเหลือจับรางวัลอีกสี่ครั้งใช่ไหม?"
【ใช่ เจ้าบ้าน การเลื่อนขั้นห้าขั้นของจ้าวเต๋อฮั่นในช่วงครึ่งชีวิตแรก ใช้ไปแล้วหนึ่งครั้ง (ตอนอยู่สหรัฐฯ) เหลืออีกสี่ครั้ง】
"ก็จับต่อเลย!"
จ้าวฉงหมิงขยับร่างกาย ยังไงโหวเหลียงผิงก็ยังไม่มา ว่างก็ว่าง
【เริ่มจับรางวัลครั้งที่สี่——】
【ได้รับ: เซรุ่มซูเปอร์โซลเจอร์】
【มาจากโครงการทหารของจักรวาลคู่ขนาน สามารถเพิ่มสมรรถภาพทางกาย ปฏิกิริยาตอบสนอง และพลังใจของเจ้าบ้านให้ถึงขีดจำกัดมนุษย์ ผลข้างเคียง: ปวดเล็กน้อย นาน 30 วินาที】
"โครงการทหารจักรวาลคู่ขนานอะไรกัน พูดตรงๆ ว่ากัปตันอเมริกาเถอะ!" จ้าวฉงหมิงคิดในใจ
【จะฉีดเดี๋ยวนี้หรือไม่?】
จ้าวฉงหมิงไม่ลังเล: "ฉีด!"
ชั่วพริบตา ของเหลวร้อนฉ่าคล้ายถูกฉีดเข้าจากกระดูกสันหลัง แผ่ซ่านไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว
"อ๊า——!"
เขาทรุดเข่าข้างเดียวลงกับพื้น กล้ามเนื้อเหมือนถูกเข็มเหล็กนับหมื่นทิ่มแทง กระดูกส่งเสียงดัง "เป๊าะแป๊ะ" เบาๆ
เส้นเลือดใต้ผิวหนังปูดโปนขึ้นมา แต่ราบเรียบลงในวินาทีถัดมา ดั่งถูกหลอมใหม่ในเตาหลอม
สามสิบวินาทีต่อมา อาการปวดจางหาย
เขาค่อยๆ ลุกขึ้น เดินไปหน้ากระจกบานใหญ่ตรงโถงทางเข้าบ้าน
คนในกระจกนั้น เปลี่ยนไปเป็นคนละคนแล้ว
ใบหน้าที่เคยซูบซีด กลับมีเค้าโครงชัดเจน ขากรรไกรคมราวถูกมีดกรีด โหนกคิ้วสูงนูนขึ้น แววตาคมกริบ ไหล่กว้างเอวสอบ กล้ามเนื้อหน้าอกและแผ่นหลังเรียวสวยไม่เวอร์วัง แฝงพลังที่เก็บงำไว้ ผิวแทนสุขภาพดี ราวกับฮอร์โมนเดินได้
เขากำหมัด ข้อนิ้วดังกร๊อบ
ความเร็ว พละกำลัง ความอดทน... ทุกอย่างถูกยกระดับจนคนธรรมดาเอื้อมไม่ถึง ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ ความคิดของเขาก็แจ่มชัดผิดปกติ ราวกับสมองถูกฟอร์แมตแล้วติดตั้งระบบใหม่
"นี่สินะ ความรู้สึกของกัปตันอเมริกา? ได้ยินว่ากระสุนยิงมายังเหมือนยุงกัดเลย!" เขาหัวเราะเบาๆ: "ระบบ พ่อพระเจ้า ฉันรักนายจะตาย!"
ระบบ: "..."
จ้าวฉงหมิงที่เคยขี้ขลาด ต้องพึ่งพ่อ หากินกับพ่อ ได้ตายไปแล้ว
ตอนนี้คนที่ยืนอยู่ตรงนี้ คือจ้าวฉงหมิงคนใหม่ ที่กุมทุน มีระบบ ร่างกายดั่งเหล็ก จิตใจดั่งคมมีด
เอนตัวนั่งบนโซฟาอย่างสบาย จ้าวฉงหมิงรู้สึกโล่งโปร่งไปทั้งร่าง
แอบดึงกางเกงในชำเลืองดู
อืม ไม่เลวเลย!
รู้สึกว่าสู้กับสาวสวยสิบคนไหวสบาย
เขานั่งบนโซฟา พูดกับตัวเอง: "พ่อจ๋า พ่อเดินหน้าต่อไปเถอะ——ทีละก้าว ทีละก้าว เดินไปสู่จุดสูงสุด ไปสู่ตำแหน่งที่ประชาชนต้องการพ่อยิ่ง"
"โลกทุนนิยมชั่วช้าบัดซบนี่..." จ้าวฉงหมิงยืดเส้นยืดสายทั่วร่างอย่างสบาย "พ่อคงคุมไม่อยู่ ให้ลูกช่วยผ่าความหนาวไปให้เถอะ!"
ไกลออกไป รถ Volkswagen Santana สีดำคันหนึ่งแล่นผ่านทางเข้าสวนกุหลาบอย่างช้าๆ
……
……
ไกลออกไป รถ Volkswagen Santana สีดำคันหนึ่งแล่นผ่านทางเข้าสวนกุหลาบอย่างช้าๆ
ไฟหน้าตัดผ่านความมืด จอดหน้าประตูอาคาร B17
ประตูรถเปิดออก โหวเหลียงผิงลงมาก่อน ตามด้วยอัยการอีกสองคน จ้าวเต๋อฮั่นตามหลังสุด มือยังจูงเจ้าโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ "ต้าจ้วง" สีหน้าราบเรียบ กระทั่งดูสบายอารมณ์ราวกับมาเดินเล่นในสวน
ประตูเหล็กดัดเปิดอัตโนมัติ——จ้าวฉงหมิงอนุญาตทางไกลไว้แต่เนิ่น
โหวเหลียงผิงยืนอยู่ที่โถงทางเข้า กวาดตามองห้องนั่งเล่นสูงหกเมตร พื้นหินอิตาลี ระบบไฟอัจฉริยะ เอ่ยน้ำเสียงมีความหมายลึกซึ้ง:
"หัวหน้าจ้าว คุณคุ้นเคยที่นี่ดีใช่ไหม?"
จ้าวเต๋อฮั่นจัดปกเสื้อจงซาน ยิ้มบางๆ:
"ฉันย่อมคุ้นเคยดี"
"นี่คือวิลล่าที่จ้าวฉงหมิง ลูกชายฉัน ซื้อด้วยเงินที่เขาหามาเอง"
โหวเหลียงผิงอดชะงักไป: "คุณว่าอะไรนะ? นี่วิลล่าที่จ้าวฉงหมิงลูกชายคุณซื้อ?"
จ้าวเต๋อฮั่นผงกหัว: "แน่นอนอยู่แล้ว ลูกชายฉัน จ้าวฉงหมิง ไปเรียนที่สหรัฐฯ มาก็ห้าหกปีได้ เขาเรียนหนังสืออยู่ที่นั่นมาตลอด อีกอย่างยังทำธุรกิจด้วย เพราะงั้นที่เขาซื้อวิลล่าหลังนี้ก็เป็นเรื่องปกติมิใช่หรือ!"
โหวเหลียงผิงทั้งโกรธทั้งขำ: "คุณหมายความว่า วิลล่านี้ไม่ใช่ของคุณที่ได้มาจากการทุจริต?"
"พ่อหนุ่ม!" จ้าวเต๋อฮั่นว่า "ไม่มีหลักฐาน ท่านอาศัยอะไรมาว่าข้าทุจริต? ข้ามาที่วิลล่านี้บ่อยก็จริง แต่นี่ของลูกชายข้า ข้าแวะมาทำความสะอาดบ่อยๆ ผิดกฎหมายข้อใด?"
โหวเหลียงผิงไม่ตอบอีก หันไปพยักเพยิดไปด้านหลัง: "ค้น"
"พวกคุณเป็นใคร ทำไมบุกรุกบ้านฉัน?"
พอดีตอนนั้นเอง เสียงเกียจคร้านก็ดังมาจากทางบันได
ทุกสายตาจับจ้องไปที่บันได ก็เห็นจ้าวฉงหมิงหาวหวอดๆ เดินลงมาจากชั้นบนอย่างเฉื่อยชา
รูม่านตาจ้าวเต๋อฮั่นหดตัวทันที จำลูกชายตัวดีของตนได้
ฝ่ายจ้าวฉงหมิงกวาดตามองทั่วห้อง สายตาหยุดที่จ้าวเต๋อฮั่น
"โอ๊ะ ป๊า มาด้วยเหรอ?"