แม้ตอนนี้จะไม่รับผิดชอบโปรเจกต์เฉพาะแล้ว แต่เวินรั่วยังคงมาตรงเวลาทุกวันตามปกติ เธอเข้าใจนิสัยของกู้จินเหยียนดี ไม่อยากให้ตอนจะลาออกจริงๆ ถูกเขาเอาเรื่องการเข้าออฟฟิศมาเป็นข้อกล่าวหา
แต่เรื่องธรรมดาๆ แบบนี้เอง กลับกลายเป็นประเด็นให้คนอื่นหาเรื่องได้ เวินรั่วเพิ่งก้าวเข้าบริษัท ก็ได้ยินเสียงคนพูดประชดอยู่ข้างๆ
“เรื่องวุ่นวายขนาดนี้ ยังมาบริษัทตรงเวลาทุกวันได้ ฉันก็โคตรจะทึ่งในใจเขาจริงๆ”
“ว่าแล้วเชียว ถ้าเป็นเรา คงอายจนไม่กล้ามาแล้ว แต่เขาสิ ไม่แยแส มาทุกวัน เห็นได้ชัดเลยว่าเขาไม่อยากออกจากบริษัทแค่ไหน บางทีอาจจะคิดว่า วันไหนประธานกู้อารมณ์ดี จะคืนโปรเจกต์พวกนั้นให้เขาก็ได้”
“ช่างเพ้อฝันจริงๆ เธอรู้ข่าวรึยัง ว่าลูกค้าพอรู้ว่าเปลี่ยนผู้รับผิดชอบโปรเจกต์ ไม่มีใครคัดค้านแม้แต่รายเดียว บางรายถึงกับบอกว่านี่เป็นเรื่องดี เชื่อว่าภายใต้การนำของดีเจียนกู้ ความร่วมมือจะยิ่งดีขึ้นไปอีก ดูท่า บางคนก็ไม่ได้สำคัญอะไรเท่าไหร่”
“นึกว่าเก่งนัก ที่แท้ปีๆ ในก่างเฉิงก็แค่เปลือกกลวงๆ พอโดนชนก็แตกละเอียด”
พูดจบ พวกเธอก็แอบหัวเราะ แล้วเหลือบมองเวินรั่วเป็นระยะๆ ชัดเจนว่าตั้งใจพูดให้ได้ยิน
จริงๆ เวินรั่วไม่ค่อยแคร์เรื่องพวกนี้เท่าไหร่ ปกติก็ไม่คิดจะถือสา แต่เมื่อวานนี้เกิดอารมณ์อยากลองดี และที่สำคัญคือไม่มีอะไรทำ เลยคิดจะเล่นด้วยสักหน่อย