เหยียนเยว่แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง เลือกเพียงหิมะ
เหตุวุ่นวายจากการแย่งชิงจึงผ่านพ้นไปอย่างราบรื่น ด้วยการแกล้งทำเป็นมึนงงของนาง
หลายวันต่อจากนั้น ทุกคนต่างใช้ชีวิตกันอย่างสบาย ๆ
หลีขุดถ้ำเล็ก ๆ เดิมให้ลึกเข้าไปด้านในกว่าเดิม
แม้จะพักอยู่เพียงไม่กี่วัน พวกเขาก็ไม่อยากอยู่อย่างขอไปที
เหยียนเยว่หยิบโต๊ะหินกับของอื่น ๆ ออกมา ต่อไปของเหล่านี้จะไม่เก็บไว้ในมิติของนางแล้ว ให้พวกเขาเก็บไว้ใช้ได้ทุกเมื่อจะสะดวกกว่า
มิติเล็ก ๆ ของนางต่อจากนี้จะเก็บไว้เฉพาะของจำเป็นที่ตัวเองใช้ได้เท่านั้น
มั่วเจ๋อเห็นนางชอบ จึงไปหาแผ่นหินมาอีกหลายแผ่น ตั้งใจจะทำเพิ่มอีกหลายชิ้น แล้วแยกเก็บไว้ในมิติของแต่ละคนเผื่อเอาไว้
ซิงหยวนกำลังตัดเย็บเสื้อผ้าให้นาง เขารวบรวมหนังสัตว์สวย ๆ และหนา ๆ ทั้งหมดจากมิติของพวกเขามาไว้แล้ว
ฉือจิ้นออกไปล่าสัตว์ สองวันนี้หน้าที่ของเขาคือหาเนื้อสัตว์ร้ายที่เจ้าแม่ประจำกลุ่มชอบกินมาให้มากหน่อย ฆ่าแล้วรีดเลือดออกให้หมด ก่อนโยนเข้าไปในมิติเป็นเสบียงระหว่างทาง
เสี่ยวเหิงบินวนอยู่แถวนี้รอบหนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอันตรายใด ๆ ก็ร่อนลงตรงหน้านางทันที
เหยียนเยว่ชะงักไป ก่อนจะได้ยินเขาเอ่ยถามว่า “เจ้าคิดจะกินผลึกสัตว์ราชาเมื่อไร?”
“คืนนี้”
เหยียนเยว่ตกลงกับเสวี่ยไว้แล้ว
ตอนนี้ไม่ได้ยินเสียงเสวี่ย คาดว่าเขาคงกำลังเตรียมตัวสำหรับคืนนี้
เสี่ยวเหิงกำชับว่า “พลังของผลึกสัตว์ราชาสูงกว่าผลึกสัตว์ทั่วไปมาก ตอนดูดซับอย่ารีบร้อน ส่วนดวงตาของเจ้า ต้องรอให้พลังของผลึกสัตว์ราชาหลอมรวมเข้ากับร่างกายจนหมดก่อน จึงจะค่อย ๆ เห็นผล”