“เธอก็ไม่อยากให้แฟนของเธอตกงานใช่ไหม?”
ล็อบบี้โรงแรม
ชายร่างอ้วนหัวโตหูใหญ่กดคีย์การ์ดใบหนึ่งลงบนโต๊ะ
“อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ พลาดโอกาสครั้งนี้ไปแล้ว เธอจะไม่มีโชคดีแบบนี้อีก”
“คิดให้ดี ๆ ล่ะ”
“มีคนตั้งเท่าไหร่ที่อยากคว้าตัวเพ่ยจี้ไว้”
“เขาเป็นเจ้าพ่อแห่งวงการลงทุน ได้รับความสนใจจากเขาถือเป็นโชคดีของเธอแล้ว”
ชายคนนั้นตบโต๊ะ ก่อนลุกขึ้นเดินออกไป
จวงชูอิ้งมองคีย์การ์ดบนโต๊ะเงียบ ๆ ในใจเยาะเย้ย
โชคดีงั้นเหรอ?
ถ้าเป็นโชคดีแบบนี้ยกให้แก แกจะเอาไหมล่ะ?
ถ้าเธอไม่ได้เพิ่งย้อนกลับมาเกิดใหม่เมื่อครู่ คงเชื่อคำพูดเหลวไหลของผู้กำกับอ้วนคนนี้ไปแล้ว!
ชาติที่แล้ว เธอก็ฟังคำพูดเขา
แล้วถือคีย์การ์ดไปที่ห้องของเพ่ยจี้
แล้วผลเป็นยังไงล่ะ?
พอเข้าประตูก็ถูกบอดี้การ์ดสองคนจับกุมทันที! คนหนึ่งเอาปืนจ่อหน้าผาก อีกคนเอามีดพาดคอ
เธอตกใจจนแทบเป็นลมหมดสติคาที่
เพ่ยจี้ถูกใจเธออะไรกัน เป็นเรื่องตลกชัด ๆ!
ปีศาจอย่างเขาจะถูกใจใครได้ เกรงว่าคงมีแต่ตัวเองเท่านั้น!
เมื่อนึกถึงประสบการณ์ในชาติที่แล้ว จวงชูอิ้งก็ยังรู้สึกขนลุก
เธอเป็นแค่พนักงานตัวเล็ก ๆ ธรรมดาคนหนึ่ง
แฟนของเธอเป็นผู้ช่วยผู้กำกับที่ทำงานอยู่ในกองถ่าย
หลายวันก่อน เธอไปเยี่ยมแฟนที่กองถ่าย เดิมทีตั้งใจจะไปดูดารา แต่กลับบังเอิญเจอเพ่ยจี้ที่มาตรวจงานในกองถ่ายพอดี
ไม่รู้เพราะอะไร เขาถึงมองเธอมากกว่าคนอื่นอยู่แวบหนึ่ง
ผู้กำกับอ้วนคนนั้นก็เลยพลการตัดสินว่าเพ่ยจี้ถูกใจเธอ