หลานเยวี่ยไม่หันกลับไปมอง ปล่อยพลังปราณสายหนึ่งออกไปปะทะกับสิ่งที่พุ่งมาจากด้านหลัง วัตถุที่จู่โจมนางถูกพลังปราณกระแทกเข้ากับโขดหินข้าง ๆ เกิดเสียง 'ติ๊ง' ดังขึ้นราวกับโลหะกระทบหิน
มันคือลูกธนูหน้าไม้
พร้อมกันนั้น หลานเยวี่ยก็เก็บไข่ทั้งหมดเข้าแหวนมิติอย่างรวดเร็ว แล้วหันกลับไปมองคนขี้ขโมยที่ลอบทำร้ายนาง
เป็นกลุ่มคนจากสำนักเล็กสำนักหนึ่ง มีประมาณสิบกว่าคน สำนักอู๋ซวงหรือ? หรือสำนักอู๋ซวง?
หลานเยวี่ยจำได้ว่าตอนพวกเขาขึ้นเรือ มีคนพูดถึงอยู่ข้าง ๆ
“เจ้าขโมย! ไข่นั่นข้าพบก่อน! เจ้ากล้าดียังไงฉวยโอกาสตอนข้าไปตามศิษย์พี่มา ขโมยไข่ของพวกเรา! รีบส่งคืนมาเดี๋ยวนี้!”
ศิษย์หญิงเพียงคนเดียวในสำนักอู๋ซวงเห็นหลานเยวี่ยเก็บไข่อสูรทั้งหมดไป ก็โกรธจนคิ้วตั้งเป็นสันเขา ดุด่าอย่างดุเดือด
นางเป็นคนพบไข่นั่น
แต่นางกลัวว่าบริเวณนั้นจะมีอสูรที่ตนรับมือไม่ได้ จึงรีบไปตามศิษย์พี่ร่วมสำนักมาด้วยกัน จะได้ทั้งเก็บไข่และสู้กับอสูร
แต่ตอนนี้กลับถูกหลานเยวี่ยชิงตัดหน้าไปก่อน จะไม่ให้นางโกรธได้อย่างไร
นางกลับไม่รู้ว่า ตอนนั้นอสูรไก่นั่นอยู่ในแหวนมิติของหลานเยวี่ยเรียบร้อยแล้ว มิฉะนั้น คนที่จะถูกไล่เต้นเป็นเจี๊ยบตกใจก็คงเป็นพวกสำนักอู๋ซวงของนาง
“ไข่ของพวกเจ้า?” หลานเยวี่ยเลิกคิ้ว กวาดตามองกลุ่มคนที่ถือดีท่าทางไม่เป็นมิตรตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วหัวเราะเยาะ “ข้ากลัวพวกเจ้าออกลูกเองไม่ได้น่ะสิ”