ด้านหลังพวกเขาไม่มีอะไรเลย!
หล่านเยว่: "???"
"รีบหนีเถอะ คุณหนู!"
ทั้งสองคนเห็นหล่านเยว่ไม่หลบ ไม่หลีก ไม่หนี ก็ร้อนใจทันที กระบี่เหินพุ่งตรงมาหาเธอ เตรียมจะพาตัวเธอไปโดยตรง
หล่านเยว่หลบหลีกไปด้านข้าง ไม่เอานะ นางมีแผลใจเรื่องกระบี่เหินของคนอื่น!
ตอนนี้เอง ในที่สุดนางก็เห็นว่าในที่ไกลออกไปด้านหลังคนทั้งสอง กิ่งไม้สั่นไหววุ่น กิ่งไม้สูงใหญ่ถูกผลักออกอย่างรุนแรง หัวสีเหลืองๆ โผล่ออกมา
จะงอยปากแหลมสีดำ ดวงตาเล็กๆ สองดวงกำลังมองมาทางนี้
พอเห็นคนทั้งสองบนกระบี่เหิน มันก็แหงนหัวส่งเสียงร้องเกรี้ยวกราด "กะ...กะ กะ กะ..."
ดวงตาเล็กๆ สองดวงจ้องเขม็งคนทั้งสอง ปีกกระพือ ถางต้นไม้ที่ขวางทางราวกับภูผาถล่ม วิ่งตรงมาทางนี้
ระหว่างที่ไล่ตาม มันยังคงส่งเสียง "กะๆๆ" ที่เต็มไปด้วยความโกรธอย่างต่อเนื่อง
หล่านเยว่ชะงัก ไก่ตัวเมีย?
หรือเป็นไก่นักสู้ตัวยักษ์พิเศษ?
"คุณหนู รีบหนีเถอะ!"
ผู้บำเพ็ญชายทั้งสองเห็นนางยังไม่หนี นึกว่านางถูกอสูรยักษ์ตัวนี้ทำเอาตกใจกลัว ในใจเสียใจที่ไม่น่าวิ่งมาทางนี้ รีบวกกลับมาคิดจะฉุดหล่านเยว่ไปด้วย
"ไม่เป็นไรๆ ไม่ต้องห่วงข้า!"
หล่านเยว่เลียริมฝีปาก แม้เพิ่งกินอิ่ม แต่ของดีไม่เคยรังเกียจว่ามาก!
ดูปีกคู่ที่กระพือขึ้นมาอย่างแข็งแรงนั่นสิ กับน่องไก่อันกำยำนั่นอีก แค่ดูก็รู้ว่าเนื้อไก่ตัวเมียตัวนี้ต้องแน่นเด้งเป็นพิเศษแน่ ถ้าเอาไปตุ๋นไฟอ่อนสักสิบชั่วโมง...
ซี้ด...
ทำไมเหมือนจะหิวอีกแล้วนะ?
ข้อมือพลิกกลับ กระบี่ยาวอยู่ในมือแล้ว หล่านเยว่หันปลายกระบี่เฉียงลงพื้น ยันเท้า ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูกของศิษย์ทั้งสอง ไม่เพียงไม่หนี กลับพุ่งเข้าใส่ไก่ตัวเมียตัวใหญ่นั่น