ทว่าท่ามกลางความทุกข์ทรมานอันไร้ขอบเขตนั้น กลับมีความรู้สึกยินดีอย่างบิดเบี้ยวแทรกอยู่เสี้ยวหนึ่ง
เธอเสียใจ
เพราะนับตั้งแต่แม่หายตัวไป พ่อที่เคยทะนุถนอมเธอราวกับวางไว้บนฝ่ามือก็กลายเป็นพ่อเลี้ยงผู้เย็นชาไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนที่โดดเดี่ยวและไร้ที่พึ่งที่สุดในโลก
เธอยินดี
เพราะคนที่เลือดเย็นไร้หัวใจกับเธอเช่นนี้ ไม่ใช่พ่อของเธอ
ส่วนพ่อแท้ ๆ ของเธอไม่เคยเปลี่ยนใจ ไม่เคยทรยศแม่เลยแม้แต่น้อย! พ่อจะต้องรักเธอเหมือนเมื่อก่อนอย่างแน่นอน
แต่ในใจเธอก็รู้ดีว่า พ่อแม่แท้ ๆ ของเธอคงไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว...
อารมณ์สุดขั้วสองด้านนี้ฉุดรั้งเธออย่างบ้าคลั่ง จนแทบทำให้เธอพังทลาย
หากเธอไม่ได้คิดเรื่องทั้งหมดจนกระจ่าง แล้วหมดสติไปเพราะรับแรงกระแทกอันใหญ่หลวงนี้ไม่ไหว เธอคงเสียสติไปตรงนั้นแล้ว!
เซี่ยเฉิงหยวนฟังคำคร่ำครวญสะอึกสะอื้นอันแตกสลายของเธอ ขอบตาของเขาก็ค่อย ๆ แดงก่ำขึ้นเช่นกัน
เขาปวดใจ จึงประคองศีรษะที่สั่นเทาของเธอไปแนบกับหน้าท้องแข็งแกร่งของตนอย่างแผ่วเบา ปลอบโยนเธออย่างเงียบงัน
ตอนที่เธอหมดสติ เขาได้ทบทวนข้อมูลทั้งหมดของตระกูลเสิ่นในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาเดาความเป็นไปได้นี้ไว้นานแล้ว เพียงแต่ไม่กล้ายืนยัน
จนกระทั่งตอนนี้ ได้ยินเธอพูดออกมาด้วยปากตัวเอง เขาถึงกล้ายืนยันว่าตนเดาไม่ผิด
เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ!
ต้องรู้ไว้ว่า
ตระกูลเสิ่น มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งไห่เฉิง เป็นหัวข้อที่ผู้คนในไห่เฉิงพูดถึงกันมาโดยตลอด
แทบทุกคนในไห่เฉิงล้วนรู้ดี
เสิ่นเยว่หัว อดีตมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง กับสามีซูหยุนไห่รักกันลึกซึ้งดุจมหาสมุทร รักมั่นไม่เปลี่ยนแปลง เรื่องนี้คนทั้งเมืองต่างรู้กันดี ไม่ใช่การแสดงละครฉาบฉวยอย่างแน่นอน
ทั้งคู่ยังรักและทะนุถนอมลูกสาวเพียงคนเดียวอย่างเสิ่นซูหลี่ราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า
ก่อนหน้านี้เซี่ยเฉิงหยวนคิดไม่ตกมาตลอด
ผู้ชายคนหนึ่งจะรีบร้อนพาผู้หญิงอีกคนกับลูกทั้งสี่ของเธอเข้าบ้านได้อย่างไร ทั้งที่ภรรยาซึ่งตนรักอย่างสุดหัวใจเพิ่งหายตัวไปไม่ถึงหนึ่งเดือน!
ที่แท้ คนผู้นี้ไม่ใช่ซูหยุนไห่เลย!
แต่เป็นซูหยุนซาน พี่ชายฝาแฝดของเขา!
เป็นเขาที่ปลอมตัวเป็นซูหยุนไห่!