ฝูสุยตรวจดูแล้ว ในห้องไม่มีกล้องวงจรปิด แต่กล้องที่ติดอยู่เหนือทางเดินสามารถจับภาพภายในห้องได้ มีเพียงมุมหนึ่งในห้องน้ำที่ดูเหมือนจะเป็นจุดอับกล้อง
หลังรับอาหารเช้ามา ฝูสุยก็ไปนั่งใกล้ห้องน้ำ
ผ่านไปหลายนาที ก็ไม่มีใครเข้ามา
ฝูสุยยังไม่กล้าประมาท เธอแอบกวักนิ้วเรียกซือจิ้งเหยียน
ซือจิ้งเหยียนอ้อยอิ่งถือชามขยับมานั่งข้างเธอ
ฝูสุยอาศัยร่างของอีกฝ่ายบังสายตา เทอาหารลงในโถส้วม ที่จริงการทำแบบนี้เสี่ยงมาก เธอไม่รู้ว่าคนข้างนอกคอยจับตาดูพวกเธออยู่ตลอดหรือเปล่า
โชคดีที่ไม่มีใครสนใจพวกเธอ บางทีอีกฝ่ายอาจมั่นใจเต็มที่ว่าพวกเธอไม่มีทางก่อเรื่องได้
เมื่อเวลาผ่านไป ฝูสุยก็เข้าใจว่าทำไมพวกนั้นถึงวางใจนัก
เธอถูกขังไว้ที่นี่ได้สามวันแล้ว หลังจากผ่านไปสองวัน พลังจิตของเธอก็กลับมาใช้ได้ แต่เธอก็ยังทำลายบ้านหลังนี้เพื่อหนีออกไปไม่ได้
ยังดีที่ฝูสุยมีวิชาซ่อมแซม หลังจากวันที่สามมีคนนำอาหารมาให้ เธอก็ลองใช้วิชาซ่อมแซมกับอาหาร แล้วแยกสลายตัวยาที่ผสมอยู่ข้างใน
เธอลองกินไปหนึ่งมื้อ พลังจิตก็ยังใช้ได้ตามปกติ
เจ็ดวันต่อมา ซูอวี้เปิดประตูห้อง สายตาหยุดอยู่บนตัวฝูสุยครู่หนึ่ง
ฝูสุยมองตอบ สีหน้าไม่เปลี่ยน
ก่อนซูอวี้จะมาถึง เธอใช้วิชาระเบียบออกคำสั่งห้ามตัวเองใช้พลังจิตไว้แล้ว
ส่วนที่รู้ว่าซูอวี้จะมาได้อย่างไร แน่นอนว่าเพราะเธอใช้วิชาประทานวิญญาณหาแหล่งข่าวไว้บ้าง
สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ของที่พบเห็นกันทั่วไป คนธรรมดาคงนึกไม่ถึงว่าพวกมันจะได้รับความสามารถอื่นมา กลายเป็นว่ามีประโยชน์มากทีเดียว
ซูอวี้ไม่พบความผิดปกติจริง ๆ เธอชี้ไปทางซือจิ้งเหยียน «เธอกับเสี่ยวสุย ออกมากับฉัน»
ซือจิ้งเหยียนมองเธอ ผ่านไปสองสามวินาทีก็ลุกขึ้นอย่างหงอ ๆ เดินตามหลังฝูสุยไป
ซูอวี้พาพวกเธอเดินผ่านทางเดินยาวเหยียด จากนั้นเลี้ยวตรงหัวมุม ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไป ฝูสุยเห็นเคาน์เตอร์รับผู้ป่วยที่คุ้นตา