หลังเพ่ยฉวยเสวียนจากไป ห้องซ้อมก็กลับมาเป็นบรรยากาศที่ทุกคนต่างฝึกซ้อมของตัวเองดังเดิม
ราวสี่โมงกว่า ประตูห้องซ้อมถูกแง้มออก เจียงหยางค่อย ๆ โผล่หัวเข้ามาอย่างระมัดระวัง ดวงตากลมโตของเขากวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดอยู่ที่เจียงตู้พอดี
“เจียงตู้!” เขาเรียกเสียงเบา ราวกับกลัวจะรบกวนคนอื่นในห้อง
เจียงตู้กำลังดื่มน้ำ พอได้ยินเสียงก็หันไปมอง เห็นเจียงหยางโผล่หน้าอยู่ตรงประตู แต่ไม่ได้เข้ามา
เขาวางขวดน้ำลง เดินไปที่ประตูแล้วดึงเปิดออก
เจียงหยางยืนอยู่ตรงทางเดิน มือถือแท็บเล็ตที่ทีมงานแจกให้ หน้าจอยังค้างอยู่ที่วิดีโอเพลง “กลอรี่”
“ทำไมไม่เข้ามา?” เจียงตู้ถาม
“คือว่า...” เจียงหยางเกาหัวอย่างเขิน ๆ “ผมกลัวจะรบกวนพวกนาย มีอยู่ท่าเดียวที่ผมยังเต้นไม่ค่อยคล่อง นายช่วยดูให้ตรงนี้ก็พอแล้ว”
เจียงตู้เหลือบมองเข้าไปในห้องซ้อม คนอื่น ๆ กำลังฝึกซ้อมของตัวเอง ไม่มีใครสังเกตเห็นคนที่ประตู
“ตรงนี้เลยเหรอ?” เขาถาม
“อืม!” เจียงหยางพยักหน้าแรง ๆ “แค่ท่าเดียวเอง เร็วมาก ไม่เสียเวลานายมากหรอก”
เห็นเขายืนกราน เจียงตู้จึงไม่คะยั้นคะยอ “ได้ งั้นเต้นให้ดูสักรอบ”
เจียงหยางรีบไปยืนตรงพื้นที่ว่างในทางเดิน สูดหายใจลึก ๆ แล้วเริ่มเต้นช่วงสั้น ๆ ที่เขาเต้นได้ไม่ค่อยดีมาตลอด
ท่าช่วงแรก ๆ ยังลื่นไหลดี จนถึงท่าหมุนตัวแล้วต่อด้วยการย่อตัวลง ตอนหมุนตัวเขาถ่ายน้ำหนักไปยังขาหลักไม่ทัน จึงเซไปเล็กน้อย