“สามร้อยล้านเหรอ?”
ซูยวนมองยอดเงินในบัญชีด้วยความตกใจอย่างไม่ต้องสงสัย
แม้จะเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว
แต่พอเงินก้อนโตโอนเข้าบัญชีจริง ๆ ซูยวนก็ฟินสุด ๆ
หนังเรื่องเดียวก็ทำให้เขามีอิสรภาพทางการเงินได้แล้ว
มิน่าบริษัทอนิเมะญี่ปุ่นพวกนั้นถึงหมายตาตลาดจีน
รายได้ขนาดนี้ ใครเห็นก็ต้องตาลุกวาวทั้งนั้นแหละ
แต่ถึงอย่างนั้น
ซูยวนก็รู้ว่าส่วนแบ่งก้อนนี้ได้มาเพราะคุณติงดูแลเขา
ขณะเดียวกันก็เป็นเพราะบริษัทดนตรีชิงหวานใจกว้างกับเขาด้วย
ถ้าเล้งชิงหว่านไม่ยอมแบ่งส่วนแบ่งให้เขาครึ่งหนึ่ง ยังไงเขาก็ไม่มีทางได้เงินมากขนาดนี้
“จริง ๆ ฉันตั้งใจจะควักเงินส่วนตัวเพิ่มให้นายอีกห้าสิบล้าน แต่สถานการณ์ของบริษัท นายก็รู้...”
ติงเฉียงพูดอย่างกระดากใจเล็กน้อย
เขาไม่ใช่คนที่เห็นเงินสำคัญกว่าสิ่งอื่น
ถ้าไม่มีซูยวน «หมีป่าป่วนเมือง ตอน ตรุษจีน» ก็คงทำผลงานได้ไม่ดีขนาดนี้
แต่ถึงอย่างไรบริษัทก็ยังต้องดำเนินกิจการต่อไป
พอขยายขนาดขึ้น ค่าใช้จ่ายสารพัดก็เพิ่มตาม
ติงเฉียงอยากขอบคุณซูยวนเป็นการส่วนตัว แต่ตอนนี้ไม่มีเงินพอแล้ว
“คุณติงพูดอะไรอย่างนั้นครับ เกรงใจกันเกินไปแล้ว”
ซูยวนพอใจกับรายได้ตอนนี้มากแล้ว เขาจึงพูดว่า “อีกอย่าง พอซีรีส์ออกอากาศผมก็ได้ส่วนแบ่งอยู่แล้ว จะไปเอาเงินจากคุณเพิ่มอีกได้ยังไงครับ”
“นายไม่รังเกียจก็ดีแล้ว”
ติงเฉียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
หัวข้อสนทนาถัดมาจึงเปลี่ยนไปเป็น «หมีป่าป่วนเมือง ตอน ตรุษจีน» อย่างเป็นธรรมชาติ
“ได้ยินว่าช่วงนี้กรรมการรางวัลอินทรีทองกำลังคุยกันว่าจะให้รางวัลกับ «ตรุษจีน» ดีไหม”
ติงเฉียงพูดอย่างรู้สึกทึ่ง
“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอครับ?”
ซูยวนค่อนข้างแปลกใจ
ไม่ใช่เพราะคิดว่า «หมีป่าป่วนเมือง ตอน ตรุษจีน» ไม่มีคุณสมบัติพอ แต่เพราะมันมีคุณสมบัติเหลือเฟือ
รายได้หนังสูงสุดในช่วงฉายเทศกาลตรุษจีน