“แอนิเมชันเรื่องนี้สนุกก็จริง แต่ค่านิยมดูมีปัญหานิดหน่อยนะ”
“จริง หลายตอนมานี้เจ้าหมูตายไปไม่รู้กี่รอบแล้ว ยังโกงใช้ลูกอมแทนยาอีกเหรอ?”
“เอาการโกงมาเชิดชูในการแข่งขันกีฬา ทีมผู้สร้างคิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้”
“บทอาจคิดว่าเนื้อเรื่องต้องเป็นแบบนั้นมั้ง ยังไงก็เป็นแอนิเมชันนี่”
“แอนิเมชันแล้วไง? เป็นแอนิเมชันก็เชิดชูการกินยาได้เหรอ? ถ้าเด็ก ๆ ดูแล้วจะคิดยังไง?”
“ก็จริง รอดูตอนต่อไปก่อนแล้วกัน”
“เทพซูคงไม่หมดอนาคตหรอกนะ?”
“แย่แล้ว คราวนี้กระแสวิจารณ์แรงแน่!”
“พวกนายอย่าทำให้ฉันอดดูหมีป่าป่วนเมืองนะ!”
“อย่ามาปั่นสิ @ซูยวน นายเขียนเนื้อเรื่องแบบนี้ ฉันไม่กล้าให้ลูกดูแล้วนะ”
“นั่นสิ ทำลายค่านิยมสุด ๆ ดูเรื่อง ‘หมาจับหนู’ ยังดีกว่า”
“เฮ้อ เทียบกับอนิเมะญี่ปุ่นแล้ว แอนิเมชันจีนยังไม่มีประสบการณ์จริง ๆ ถึงทำพลาดแบบนี้ได้ คงต้องใจกว้างกันหน่อยแหละ”
“อยากใจกว้างก็ไปใจกว้างเองสิ”
“ยังเหลืออีกตอนนะ ทุกคนอย่าเพิ่งด่า ดูให้จบก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”
“......”
ชาวเน็ตแบ่งออกเป็นสองฝ่ายอย่างชัดเจน
ฝ่ายหนึ่งมองว่าเนื้อเรื่องของ ‘จูจูเสีย’ เชิดชูการโกง ถือว่าค่านิยมผิดเพี้ยนอย่างร้ายแรง ดูแล้วทั้งงงทั้งปวดหัว
อีกฝ่ายคิดว่าแอนิเมชันก็แค่ดูเอาสนุก จะเอาจริงเอาจังเกินไปก็หมดสนุกพอดี
ถึงขั้นถอยออกไปไกลแค่ไหนก็เถอะ
เจ้าหมูตัวน้อยกินอมยิ้มสักหน่อยแล้วมันผิดตรงไหน?
มันเป็นหมูที่เพิ่งมาใหม่ รอบตัวมีแต่ยอดฝีมือด้านกีฬา ถ้าไม่กินอมยิ้มแล้วแพ้การแข่งขัน พวกนายจะชดเชยให้มันหรือไง?