เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินเฉินก็ชะงักไป
ที่ผ่านมาเขามักปักใจเชื่อก่อนเสมอว่าตนข้ามภพมา
แต่หากเป็นอย่างที่อู่คงกล่าว เขาอาจเพียงตื่นขึ้นพร้อมความทรงจำจากชาติก่อนก็ได้
ความทรงจำสองสายสลับผสานเข้าด้วยกัน ย่อมทำให้เขาคิดว่าเจ้าของร่างเดิมตายไปแล้ว ส่วนตนเข้ามาแทนที่ร่างนี้
แท้จริงแล้ว เขาเพียงตื่นขึ้นพร้อมความทรงจำจากชาติก่อนภายใต้สภาพแวดล้อมอันสุดขีด
ซี้ด!
หลินเฉินสะดุ้งอยู่ในใจ
หากเป็นเช่นนั้น สมมติฐานทั้งหมดที่เขาเคยคิดไว้ก่อนหน้านี้ก็ต้องถูกล้มล้าง
นี่เป็นเรื่องใหญ่ทีเดียว!
“ท่านอาจารย์ ศิษย์ไม่ได้พูดเหลวไหล แต่เคยพบคนเช่นนี้มาจริง ๆ เผ่าของข้า… แค่ก ๆ…”
อู่คงกล่าวถึงตรงนี้ สีหน้าฉายแววลังเลอยู่บ้าง ทว่าไม่นานก็ปรับอารมณ์ได้แล้วกล่าวต่อ
“ยอดฝีมือบางคนละทิ้งกายเนื้อเพื่อแสวงหาขอบเขตที่สูงขึ้น แล้วไปเกิดใหม่บำเพ็ญอีกครั้ง ทั้งยังผนึกความทรงจำของตนเอาไว้ ความทรงจำเหล่านั้นจะถูกปลุกขึ้นก็ต่อเมื่อพบเจอสถานการณ์พิเศษ”
อู่คงเงยหน้ามองหลินเฉิน เขาคิดว่าหลินเฉินอาจเป็นเช่นนั้นอย่างยิ่ง
หากเป็นเช่นนี้ เรื่องผิดปกติทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ก็มีคำอธิบายแล้ว
นี่เพียงพอจะพิสูจน์ว่าการตัดสินใจของเขาถูกต้อง
หลินเฉินคือยอดคนผู้กลับชาติมาเกิด มิฉะนั้นกลิ่นอายเหนือธรรมดาจะปรากฏขึ้นบนตัวเขาเป็นครั้งคราวได้อย่างไร?
เมื่อนึกถึงตรงนี้ อู่คงก็กล่าวต่อว่า “ท่านอาจารย์ เมื่อความทรงจำตื่นขึ้น ท่านจะได้รับความสามารถพิเศษบางอย่างที่ฝึกฝนมาในชาติก่อน ทำให้พลังบำเพ็ญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่ถูกจำกัดด้วยพรสวรรค์…”
ให้ตายเถอะ!
หลินเฉินยิ่งตกตะลึงอยู่ในใจ
สิ่งที่อู่คงพูดกลับตรงกับเรื่องของเขาเกือบทั้งหมด