วิหคยักษ์ตัวมหึมาราวขุนเขาถูกหลินเฉินลากจนขยับเขยื้อน
ตูม! ร่างของมันกระแทกลงด้านหลังเขา
“มารยักษ์หมอกดำ!” ผู้อาวุโสชิวอุทานด้วยความตกใจ พลางชักอาวุธออกมาตัดสายสัมพันธ์ระหว่างปราณสีดำกับวิหคยักษ์
“หลินเฉิน เจ้าค้นพบมารพิษดำนี้ได้อย่างไร?” ผู้อาวุโสชิวจำสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้ จึงประหลาดใจอย่างยิ่ง
แม้แต่เขายังไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของมารยักษ์หมอกดำ
แต่หลินเฉินกลับค้นพบมัน
ทั้งยังหาวิธีรับมือได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเข้าใจด้วยว่าเป้าหมายของศัตรูไม่ใช่วิหคยักษ์เลย
แต่ใช้ร่างมหึมาของวิหคยักษ์เป็นแหล่งหล่อเลี้ยงมารหมอกดำ
มารยักษ์หมอกดำเป็นกายกลืนวิญญาณชนิดหนึ่งที่สำนักกลืนวิญญาณเลี้ยงไว้
พวกมันเกาะติดอยู่ในหมอกได้ และเมื่ออาศัยการโจมตีเป็นตัวนำ ก็จะดูดซึมเข้าไปในร่างของผู้ถูกโจมตี
ดูดกลืนพลังชีวิตเพื่อหล่อเลี้ยงตนเองให้เติบโต
สิ่งนี้เติบโตได้สูงสุดถึงระดับหก กลายเป็นสัตว์ร้าย ซึ่งเทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์ในขั้นสุญญากาศ
หากครั้งนี้หลินเฉินค้นพบมันไม่ทัน สิ่งนี้คงดูดพลังชีวิตของวิหคยักษ์จนหมด แล้วสังหารพวกเขาทั้งหมดได้
ผู้อาวุโสชิวยิ่งเชื่อมั่นว่าหลินเฉินคือผู้ยิ่งใหญ่กลับชาติมาเกิด
หลังจากหลินเฉินลงมือ มารโลหิตหมอกดำที่ปรากฏอยู่ในตอนนี้จึงมีพลังเพียงระดับห้า
“บัดซบ! ตายซะ!” ผู้อาวุโสชิวพุ่งเข้าใส่ ฟันดาบใส่มันอย่างบ้าคลั่ง
หลินเฉินหยิบแก่นไขกระดูกวิญญาณไม้เสวียนที่เตรียมไว้ล่วงหน้า กดลงบนบาดแผลของวิหคยักษ์
พลังชีวิตแผ่กระจาย ไอดำบนร่างวิหคยักษ์ที่กำลังคลุ้มคลั่งสลายไปจนหมดสิ้น