อะไรนะ?
คนจากสำนักอวิ๋นไห่หรือ?
ผู้อาวุโสหูกับผู้อาวุโสชิวเข้าสู่สภาวะพร้อมรับมือทันที เปิดประตูออกจากห้องลับ
“พวกเขามีกันกี่คน?” ผู้อาวุโสหูถามเป็นคนแรก
ศิษย์ที่ยืนอยู่ด้านนอกประสานหมัดตอบ “เรียนผู้อาวุโส พวกเขามีกว่าพันคน สภาพดูอเนจอนาถมาก คล้ายเพิ่งหนีออกมา”
“ต้องเป็นฝีมือสำนักเสวียนเทียนแน่ สำนักอวิ๋นไห่พ่ายยับเยิน คิดจะหนีผ่านหุบผามังกรพิษไปยังแดนนอกหรือ ฝันไปเถอะ”
ผู้อาวุโสหูออกคำสั่งทันที “แจ้งทุกคน เตรียมรับศึก ห้ามปล่อยให้หนีไปแม้แต่คนเดียว!”
ในเวลาเดียวกัน บรรพชนกับประมุขสำนักอวิ๋นไห่พากลุ่มผู้อาวุโสและศิษย์ชั้นยอดมาถึงบริเวณทางเข้าหุบผามังกรพิษอย่างรวดเร็ว
“รายงาน!”
ศิษย์ที่ถูกส่งไปสืบข่าววิ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว “ประมุข หุบผามังกรพิษถูกทำลายแล้ว กำแพงเมืองพังทลาย ค่ายพักแรมกลายเป็นเถ้าธุลีไปหมดแล้ว”
เมื่อได้ยินข่าวนี้ สีหน้าเคร่งเครียดของหลี่อวิ๋นไห่ก็คลายลงในที่สุด
“ดูท่าสำนักกลืนวิญญาณจะกำจัดคนที่นี่ไปแล้ว ขอเพียงเราผ่านหุบผามังกรพิษไปได้ ก็จะไปถึงแดนนอก ส่วนความแค้นของสำนักเสวียนเทียนกับสำนักชิงซาน เราจะต้องชำระคืนสักวัน!”
กล่าวจบ เขาสะบัดมือ “กินโอสถหลบพิษ แล้วเข้าไปในหุบผามังกรพิษ!”
“อวิ๋นไห่...”
ทันใดนั้น เสียงเรียกแผ่วเบาก็ดังมาจากด้านหลัง
หลี่อวิ๋นไห่หันกลับไป เห็นบรรพชนสำนักอวิ๋นไห่นอนอยู่บนเปลหาม จึงรีบเดินเข้าไปใกล้แล้วปลอบประโลม
“บรรพชน วางใจเถิด ข้าต้องช่วยท่านได้แน่”
บรรพชนสำนักอวิ๋นไห่ถอนหายใจ “ก่อนหน้านี้ ข้าคิดว่าขอเพียงทะลวงสู่ขั้นสุญญากาศ ก็จะต่อกรกับสำนักเสวียนเทียนได้
แต่หลังจากศึกก่อน ข้าจึงพบว่าพวกเราคิดผิดอย่างมหันต์...”