ถ่าน
สิ่งที่กำลังลุกไหม้ พวยพุ่งออกไป ราวกับดอกไม้ไฟและดาวตก
ก็คือดอกถ่าน!
กรงเหล็กที่ปลายเชือกทั้งสองข้างหมุนเหวี่ยงเต็มที่ แสงนับไม่ถ้วนวาบขึ้น กลุ่มไฟดาวตกนับไม่ถ้วน ส่องผิวน้ำของทะเลสาบนางฟ้าที่เงียบสงบให้สว่างไสว
ระบำดอกถ่าน
แต่ยังไม่จบแค่นี้!
หวังฮ่าวมองไปที่อาซาน ต้าลู่ และคนอื่น ๆ ที่อยู่ไกลออกไป พยักหน้า
[ปล่อยเชือก!]
ท่ามกลางเสียงกลองที่เร้าใจยิ่งขึ้น ในที่สุดพวกเขาก็ค่อย ๆ ปล่อยเชือกที่กำไว้ในมือเพิ่มขึ้น
ชั่วพริบตา กลุ่มไฟก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว
สะเก็ดไฟที่กระจัดกระจายไปทั่วรวมตัวกันเป็นเมฆสีแดงทอง ลอยขึ้นตามลมสู่ท้องฟ้า ทำให้นักท่องเที่ยวตะลึงจนหยุดหายใจ
"เฮ้ย... ค้อนดาวตกไฟสัญญาณศึก..."
ผิงผิงรีบปิดปากจู้โส่ว
"ไร้วัฒนธรรม!"
แต่นั่นก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้น เมื่อจังหวะกลองเปลี่ยนไป เสียงดนตรีก็ดังขึ้น ทุกคนถึงได้พบว่า ม่านที่ชั้นสองของศาลากลางทะเลสาบถูกเปิดออกแล้ว
ข้างในเป็นวงดนตรีเต็มวงที่สวมชุดแปลกตา สีหน้าผ่อนคลาย?
ลุงที่เล่นซอเอ้อร์หรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง ดื่มด่ำไปกับเสียงดนตรี
ผู้หญิงที่ถือซอม้าผมเปีย ตาสว่างเป็นประกาย รอคอยเวลาที่ตัวเองจะได้ออกมาแสดง
อานักที่กำซัวหน่าไว้ สีหน้าผ่อนคลาย มุมปากมีรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ
ข้างในมีทั้งเครื่องเป่า ดีด สี ตี ครบครัน
ประกอบไปกับการแสดงบนผิวทะเลสาบ ที่เร้าใจขึ้นเรื่อย ๆ
คนบนทะเลสาบถึงกับระบำไปพร้อมกับไฟที่ลุกโชน โปรยแสงดาวเต็มท้องฟ้า สู่โลกมนุษย์!
"พวกเขาเหมือนกำลังวาดรูปอะไรบางอย่าง?"
มีนักท่องเที่ยวที่ตะลึงงัน สังเกตเห็นความแตกต่างบางอย่าง ชี้ไปที่ทะเลสาบแล้วร้องเบา ๆ