(แผนที่เขาว่าน-หยวนออกมาแล้ว คอมเมนต์นี้จะแนบมาหนึ่งรูป ทางฝั่งนักเขียนก็จะแนบมาให้หนึ่งรูปเหมือนกัน)
เพิ่งนึกได้ว่าบัญชีถึง v4 แล้ว กลับมาแทรกรูปได้แล้วนี่นา
สามจุดชมวิว ตอนนี้ระดับความสำเร็จก็สูงมากแล้ว
สิ่งเดียวที่สวี่จิ้งคาดไม่ถึงคือ อู่ดอกท้อไม่ใช่จุดชมวิวที่แยกออกมาต่างหาก จำเป็นต้องรวมเข้าไปในขอบเขตของภูเขาสักลูกหนึ่งถึงจะได้
แต่การผูกมัด ก็หมายถึงการตัดสินใจเลือกเขตต่อไปที่จะปลดล็อก
แต่ตอนนี้เขายังคิดไม่ออกเลยว่าจะปลดล็อกเขตไหนดี
ทีมสำรวจก้นทะเลสาบยังไม่มา งานชุมนุมแลกเปลี่ยนระหว่างภูเขาศักดิ์สิทธิ์กับทะเลสาบนางฟ้าก็ยังไม่เริ่ม
เมื่อเขตเปิดกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ไอเทมที่แต่ละเขตต้องใช้ก็มากขึ้นตาม
โดยเฉพาะงานเฉลิมฉลองที่ใกล้จะมาถึง
รูปแบบที่เขาจินตนาการไว้ ต้องคิดค้นทำขึ้นมาเองแน่นอน
บุคลากรที่มีความสามารถก็ขาดแคลนหนัก
พอภัยพิบัติสายฟ้าปรากฏตัวขึ้น ทางการคงติดต่อมาเร็ว ๆ นี้แน่ เขาก็ต้องดูสถานการณ์ก่อนว่าเป็นยังไง
ก่อนที่เรื่องพวกนี้จะคลี่คลาย เขาไม่อยากตัดสินใจเลือกเขตต่อไปแบบหุนหันพลันแล่น
ก็เหมือนที่ชาวเน็ตวิจารณ์นั่นแหละ
เขตท่องเที่ยวพัฒนาความเร็วจนแซงความเร็วในการเที่ยวของพวกเขาแล้ว
เขาผ่อนจังหวะลงหน่อยได้จริง ๆ
เมื่อเป็นเช่นนั้น...
สวี่จิ้งเลื่อนนิ้วขึ้นอ่านข้อมูลในมือถือ เลือกข้อความหนึ่งขึ้นมาแล้วกดโทรออก
[ฮัลโหล?]
น้ำเสียงปลายสายแฝงแววดุดัน
“พี่ใหญ่ครับ พ่อแม่ผมเคยกู้เงินพวกพี่ไว้ 100หมื่น หมื่น* ผมดูวันที่แล้ว เดือนนี้ครบกำหนดพอดี”
สวี่จิ้งกวาดตามองบัญชีส่วนตัว ตัวเลขยาวเหยียดทำให้มั่นใจเต็มเปี่ยม