พอฟ้าสว่าง สำนักวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวหย่งอานก็เข้าสู่สภาวะยุ่งขิงอย่างเป็นทางการ
ที่ผ่านมาเขตท่องเที่ยวของตัวเองถูกแจ้งความผิดจนถึงขั้นให้ประเทศส่งคนมาตรวจสอบก็แล้วไปเถอะ แต่ครั้งนี้ เสิ่นจวงสาบานกับตัวเองในใจว่า เขาจะปกป้องสวี่จิ้งให้ดี!
ภูเขาต้าหานเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแนววิทยาศาสตร์ล้วน ๆ! จะโดนใครสั่งปิดอีกไม่ได้เด็ดขาด!
จู้โส่วทำกำไรยับ ผิงผิงที่อยู่ในกลุ่มแฟนคลับหมายเลข 1 ของเขาว่าน-หยวน พอฟังจบ สะใจแล้ว ก็เริ่มกระจายข่าวกันอย่างบ้าคลั่งในวงการของตัวเอง
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้คนก็กลับมาสนใจใคร่รู้เขตท่องเที่ยวที่เงียบเหงาไปพักใหญ่แห่งนี้อีกครั้ง พวกเขาคลิกเข้าเว็บไซต์ทางการและเริ่มแห่ซื้อตั๋วกันอย่างบ้าคลั่ง
น่าเสียดายที่ส่วนใหญ่มาช้าไปก้าวหนึ่ง
ตั๋วขายล่วงหน้า 7 วันถูกขายหมดเกลี้ยงแล้ว ส่วนวันที่หลังจากนั้นก็ขึ้นว่า 'ยังไม่เปิดจำหน่าย'
สาเหตุที่ยังไม่เปิดขาย ก็เพราะสวี่จิ้งรู้สึกว่าหลี่หวนซิงคงอยู่ที่นี่ได้อีกไม่นานแล้ว บางทีอาจจะไปหลังจากนี้อีกหนึ่งสัปดาห์ก็ได้
เขาเดินตามเจียงฉงกับคนอื่น ๆ ไปที่โซนสำนักงาน แล้วปิดประตู
"เรื่องการรับสมัครงานที่เราคุยกันไว้ก่อนหน้านี้เป็นยังไงบ้าง?"
เจียงฉงหันหลังกลับทันที หยิบกระดาษปึกหนึ่งออกมาจากลิ้นชักมาวางตรงหน้าสวี่จิ้ง
"นักดำน้ำในอำเภอชิงซานหายากครับ ในตัวเมืองพอมีอยู่บ้าง แต่ราคาก็จะแพงขึ้นหน่อย"
สวี่จิ้งโบกมือ
"เงินไม่ใช่ปัญหา แต่ต้องมีประสบการณ์เก๋าๆ และมีความรับผิดชอบสูง"
ตอนนี้เงินสดหมุนเวียนในมือเขาค่อนข้างเหลือเฟือ ก่อนหน้านี้เจ้าหนี้ที่พยายามจะรีดไถเขาเป็นล้าน ไม่รู้ไปเจออะไรมาหนัก ผ่านไปไม่กี่วันก็โทรศัพท์มาหาด้วยท่าทีเคารพยกย่อง ให้เลขบัญชีมา พอโอนเงินแล้วก็หายเข้ากลีบเมฆไปเลย