คืนวันศุกร์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเสียงนกร้องดังขึ้นในยามเช้าของเขาว่าน-หยวน จ้าวต้าเสวียก็ยกหน้าจอมือถือให้พนักงานทุกคนดูอย่างเบิกบาน
“เป็นไปตามที่พี่จิ้งคิดไว้เป๊ะ! วันนี้พวกเราต้องเตรียมตัวเหนื่อยกันหน่อยแล้ว!”
หน้าเพจร้านค้าแสดงยอดจองเขาว่าน-หยวนของวันนี้ไว้ที่ 283 คน!
“โอ๊ย เทวดาช่วย……” ลุงเซวียไล่นับนิ้ว สีหน้าเคร่งเครียด “ต้องออกเรือกี่เที่ยวกันเนี่ย……”
น่าเสียดายที่มีแค่เขาคนเดียวที่ไม่มีความสุข
ฟางกุ้ยกับพนักงานใหม่คนอื่น ๆ ที่ผ่านการฝึกพิเศษมาสองวันกินอิ่มนอนหลับเต็มที่ ตอนนี้กำลังถูไม้ถูมือ เตรียมต้อนรับนักท่องเที่ยววันนี้
สวี่จิ้งเองก็มีรอยยิ้มบนใบหน้า
เมื่อคืนเขาไปดูการซ้อมเต้นของคณะนาฏศิลป์สุริยันทองคำ ต้องยอมรับว่าพวกเขาทุ่มเทกันอย่างหนักจริง ๆ ใช้เวลาแค่สามวันก็ทำได้ตามข้อกำหนดพื้นฐานของเขาแล้ว
หวังฮ่าวกับอาซานเองก็อยู่ภายใต้การดูแลของเขา คอยพาคนอื่น ๆ ในคณะกายกรรมชิงอวิ๋นปรับปรุงการแสดงที่ผ่านการปรับแก้แล้วให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น
ตอนนี้จำนวนตัวละครสั่งภารกิจในเขตท่องเที่ยวมีมากถึง 40 คนแล้ว!
เพียงพอที่จะรองรับจำนวนนักท่องเที่ยวในตอนนี้ได้อย่างสบาย!
ยิ่งไปกว่านั้น คราวนี้ยังมีคณะนาฏศิลป์สุริยันทองคำมาร่วมด้วย พวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้หุ่นจำลองมาช่วยสร้างบรรยากาศอีกต่อไป แต่ให้ “ชาวบ้าน” ทุกคนมายืนอยู่บนลานจริง ๆ และร่วมพิธีเชิญเทพไปพร้อมกับนักท่องเที่ยว
ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา เขาเองก็ไม่ได้อยู่ว่าง
เขายอมสละเวลานอนบางส่วน เพื่อเตรียมไอเทมชิ้นใหม่สำหรับการแสดงชุดใหม่
สวี่จิ้งยืนอยู่ตรงนั้น กวาดตามองพนักงานทุกคน แววตาเป็นประกาย
เชื่อได้เลยว่าครั้งนี้!
หมิงเยวี่ยจ้าย!