ฟังดูไม่เลวเลย!
สวี่จิ้งเริ่มจริงจังขึ้นมา
“ฉันต้องทำอะไรบ้าง?”
หวังไข่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
【นายไม่อยู่ตรงนั้น ฉันก็ไม่รู้รายละเอียด ทัวร์ในหย่งอานล้วนร่วมมือระยะยาวกับแหล่งท่องเที่ยวพวกนั้น พวกเขาให้ส่วนแบ่งผลกำไรไม่น้อยเลย… ในแหล่งท่องเที่ยวของนายมีโครงการที่คนใช้จ่ายเยอะไหม? หรือมีร้านของที่ระลึกสินค้าพื้นเมืองหรือเปล่า? ปกติทัวร์พวกนั้นอาศัยการใช้จ่ายตรงนี้เพื่อรับส่วนแบ่งผลกำไร】
สวี่จิ้งหรี่ตา
คำพูดของหวังไข่ทำให้เขานึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
ร้านของที่ระลึก!
แต่ตอนนี้แหล่งท่องเที่ยวของเขายังไม่สมบูรณ์ ทำแบบนั้นไปก็ไม่มีประโยชน์เท่าไร รอให้สร้างไอพีของหมิงเยวี่ยจ้ายขึ้นมาได้ก่อน เขาค่อยเริ่มลงมือ
“ตอนนี้ยังไม่มี เป็นแค่แหล่งท่องเที่ยวสำหรับเที่ยวชมอย่างเดียว”
แต่สวี่จิ้งไม่อยากปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือ “ข่ายจื่อ ช่วยติดต่อให้ฉันไว้ก่อนได้ไหม? ถ้ามีโอกาสร่วมมือกันได้ก็ยิ่งดีเลย!”
หวังไข่พยักหน้ารับอยู่ปลายสาย
【ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันช่วยถามให้ นายตั้งใจทำต่อไปนะ ไว้วันไหนฉันจะไปหานายสักครั้ง ดูซิว่าทำเขาว่าน-หยวนออกมาเป็นแบบไหนแล้ว~】
“ฮ่าๆๆ! ได้เลย! ถ้านายมา ฉันจะพาเที่ยวให้ทั่วเลย”
“อ้อ ฉันยังมีอีกเรื่องอยากขอให้ช่วย…”
【ว่ามาสิ…】
หลังวางสาย สวี่จิ้งรู้สึกว่าตัวเองมีแนวทางใหม่เพิ่มขึ้นมาอีก จึงรีบจดไอเดียลงกระดาษ
เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการผจญภัย แต่เรื่องบริหารและจัดการแหล่งท่องเที่ยวนั้น จริงๆ แล้วเขาไม่ค่อยเข้าใจนัก ดังนั้นคำแนะนำอะไรก็ตามที่เป็นประโยชน์ต่อแหล่งท่องเที่ยว เขายินดีรับฟังทั้งหมด
“เฮ้อ… หรือวันหลังไปหาคนเก่งด้านบริหารจัดการมาทำงานด้วยดี?”
เขาถอนหายใจยาว มุดเข้าไปในผ้าห่มแล้วยืดเส้นยืดสาย
พนักงานเหนื่อย เขายิ่งเหนื่อยกว่า!
แต่ก็เพราะเหนื่อยขนาดนี้ เขาถึงได้ผลลัพธ์ที่ต้องการมาสักที!