ยังมีอีกเหรอ?
คนที่กินเสร็จแล้วหรือยังไม่เสร็จ ต่างก็เช็ดปากแล้วลุกขึ้นยืน
การได้ลงมาอยู่ใต้ทะเลสาบก็ทำให้พวกเขาทึ่งมากพอแล้ว ส่วนร้านอาหารใต้ทะเลสาบที่ระลอกน้ำกระเพื่อมไหวนั่นยิ่งวิจิตรอลังการเข้าไปใหญ่
แต่นี่มันยังไม่จบอีกเหรอ?
สวี่จิ้งนำทุกคนเดินอ้อมกำแพงหิน ทางเดินทอดยาวลงด้านล่างเผยให้เห็น เขาเดินนำหน้าไปพลางอธิบายไปพลาง เจ้าหน้าที่อีกหลายคนก็ตามมาสมทบกับกลุ่ม ทุก ๆ ช่วงจะมีคนคอยยืนบรรยายอยู่ตรงนั้น
"สิ่งก่อสร้างที่หลงเหลืออยู่นี้ เราได้สำรวจมาแล้ว ชั้นบนสองชั้นเป็นพื้นที่อยู่อาศัย แต่ถ้าลงลึกลงไปอีก คือพื้นที่สังเกตการณ์ที่คนภายนอกพวกนั้นเตรียมเอาไว้..."
"สังเกตการณ์?"
เสิ่นจวงสงสัย
สังเกตการณ์อะไร?
หรือใต้ทะเลสาบแห่งนี้จะมีความลับอะไร?
สวี่จิ้งยิ้ม ทางลาดเริ่มราบเรียบ
"ทะเลสาบนางฟ้าเดิมเป็นที่อยู่อาศัย เพียงแต่น่าเสียดายที่ถูกทะเลสาบกลบทับ แต่ได้ยินว่ารูปแบบสถาปัตยกรรมที่นี่น่าสนใจมาก คนภายนอกพวกนี้ถึงได้มาสร้างสถานที่วิจัยตรงนี้"
แต่...
สวี่จิ้งหันขวับกลับมา ในทางเดินที่หนาวเย็นและมืดมิด ใบหน้าถูกแสงสลัวสีเหลืองอำพันส่องสว่างวูบวาบ น้ำเสียงเจือแววชวนขนลุก
"ได้ยินว่าวิจัยสถาปัตยกรรมเป็นเพียงฉากหน้า จุดประสงค์ที่แท้จริงของพวกเขา..."
"คือการศึกษาผู้คนที่ยังใช้ชีวิตอยู่ใต้ทะเลสาบนี้!"
ทุกคนชะงัก จากนั้นขนลุกซู่หนาแน่นไปทั่วแผ่นหลัง เสี่ยวหลี่เลขากลืนน้ำลายแล้วก้าวขึ้นไปเป่าเทียนในมือสวี่จิ้งดับลง
ให้ตายสิ นี่ยังพกพร็อพสร้างบรรยากาศมาด้วย!
น่าขนลุกชะมัด!