วันแรก ขายตั๋วเพียงสองร้อยใบ
นี่เป็นความคิดของเจียงฉง
หนึ่ง เพราะมีจุดชมวิวใหม่เปิด พวกเขาจำเป็นต้องปรับตัวตามปฏิกิริยาของนักท่องเที่ยว
สอง เพราะก่อนเปิดเพียงไม่กี่วัน สวี่จิ้งถึงมาแจ้งพวกเขาว่า จุดชมวิวใหม่ต้องใช้เส้นทางน้ำอีกสายหนึ่ง
ใช่แล้ว
นั่นคือแม่น้ำเตี้ยวเจี่ยวที่ทุกคนเดากันอยู่แต่ไม่กล้าเชื่อนั่นเอง
แม้สวี่จิ้งจะรับประกันว่าระดับน้ำลดลงไปมากแล้ว แต่เจียงฉงก็ยังเตรียมการไว้ พร้อมหาฝีพายฝีมือดีมาเพิ่มอีกหลายคน
ลุงเซวียเบ้ปากใส่
"แก่แล้ว! ไร้ประโยชน์แล้ว! ตอนนี้พายเรือไม่ต้องใช้ฉันแล้ว!"
ทว่าการบ่นของเขาก็อยู่ไม่นาน สวี่จิ้งยังมอบหมายเส้นทางส่วนหนึ่งให้พวกเขาอยู่ดี
ถึงตอนนี้
การจัดการบุคลากรทั้งหมดจึงถือว่าเรียบร้อย
เช้าวันที่ 21 พฤษภาคม บนถนนชนบทตำบลว่าน-หยวน อำเภอชิงซาน
มีรถยนต์ขับผ่านลานจอดรถต่อเนื่องกัน
"เฮ้?"
หนุ่มหล่อแว่นดำที่ขับรถเหลือบมองลานจอดรถผ่านกระจกหลัง
"ป้ายประกาศเขียนว่า 'ลานจอดรถปิดชั่วคราว' หมายความว่าไง?"
สาวทันสมัยที่นั่งข้างคนขับก็ยื่นหน้ามองออกนอกหน้าต่างด้วยความสงสัยเช่นกัน "เหมือนว่ารอบนี้ประตูหลักไม่เปิด วันนี้เราต้องเข้าทางประตูด้านข้าง... ประตูสองนี้อยู่ไกลกันไหม?"
ชายหนุ่มผมสั้นเกรียนที่เบาะหลังยักไหล่
"เขาว่าน-หยวนใหญ่นะ ไกลกันหน่อยก็ปกติ"
กลุ่มคนนี้คือโจวผีผีและพวกอีกสองคนนั่นเอง
แม้จะชิงตั๋วไม่ทัน แต่พวกเขาก็เป็นผู้บริจาคเงินที่มีค่า ดังนั้นหลังจากโจวพั่วหน้าด้านไปอ้อนวอน พวกเขาจึงได้รับตั๋วล่วงหน้าพิเศษจากสวี่จิ้งสามใบ