ซ่งจื้อหมิงนั่งลงอย่างเกร็ง ๆ ไม่เหลือท่าทีหยิ่งยะโสเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว
ตั้งแต่การสร้างหมู่บ้านหมิงเยวี่ยจ้าย ไปจนถึงการปรากฏของทะเลสาบนางฟ้า
ผู้รับผิดชอบที่ชอบจิบไวน์แดงอวดคนอื่นคนนี้ ก็สงบเสงี่ยมลงในที่สุด
เขาขอโทษอย่างจริงใจ และบ่นด่าพฤติกรรมสกปรกต่ำช้าของเจ้าของภูเขาใบไม้แดงยกใหญ่
จากนั้นก็ดื่มอีกสองแก้ว แสดงออกถึงความจริงใจและความประจบประแจงอย่างเต็มที่
ทั้งหน้าตาเต็มไปด้วยความหมายว่า [พี่ครับ ขอซดน้ำซุปให้หน่อยเถอะ]
เสิ่นจวงมองดูอยู่แต่ไกล ก็เข้ามาไกล่เกลี่ยอย่างเหมาะเจาะ
การท่องเที่ยวหย่งอานก็เป็นครอบครัวเดียวกัน นอกจากคนที่เคยรังแกสวี่จิ้งเกินไปที่เขาไม่ได้เรียกมาแล้ว คนอย่างซ่งจื้อหมิงที่ยืดหยุ่นพลิกแพลงได้ ไม่ทำอะไรเด็ดขาดเกินไป ก็ยังพอผ่อนปรนความสัมพันธ์ได้บ้าง
สวี่จิ้งคิด ๆ ดู ก็เห็นว่าไม่สำคัญอะไร
ฟังจากงานเลี้ยงนี้เขาก็เข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว
จูหงพาพวกคุณป้าคุณลุงสภาวัฒนธรรม ช่วยพูดจายกย่องให้เขายืดยาว แถมมีข่าวรายงานและวิดีโอเด่น ๆ เกี่ยวกับเขาว่าน-หยวนช่วงนี้
ดังนั้นผู้นำระดับสูงจึงตั้งใจสั่งการมาว่าต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่
วันนี้ที่เขามา ก็แค่มาทำความรู้จักหน้าตากัน หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับกรมการท่องเที่ยวและวัฒนธรรม ในอีกครึ่งปีข้างหน้าจะช่วยเหลือการก่อสร้างถนนและการประชาสัมพันธ์วัฒนธรรมของเขาว่าน-หยวนและอำเภอชิงซานอย่างเต็มที่
ดังนั้น การให้อภัยซ่งจื้อหมิงที่แต่เดิมก็ไม่ได้ทำเรื่องเลวร้ายอะไร
ไม่เห็นเป็นไรเลย
สวี่จิ้งยกแก้วขึ้น ชนกับคุณลุงหนุ่มหล่อ แล้วดื่มไปหนึ่งอึก
"ไว้ติดต่อสองคนนี้แล้วกัน"
เขาแสดงความเป็นมิตร แล้วให้เบอร์ของเจียงฉงและจ้าวหมั่งไป
"หย่งอานพัฒนาดี ๆ พวกเราต่างก็ได้ประโยชน์ทั้งคู่"