พร้อมกับการแข่งเรือมังกรที่ล่องลัดเลาะไปตามทะเลสาบ งานฉลองวันที่สองก็จบลงเช่นนี้
นักท่องเที่ยวต่างพากันถอนหายใจด้วยความอาลัยก่อนจากไป
เพื่อน ๆ ของโจวพั่วยืนคุยกันอย่างตื่นเต้นถึงภาพงดงามที่เพิ่งเห็น รอให้โจวพั่วลงจากเรือ
"พวกนายนี่เจ๋งจริง!"
คนหนึ่งตบไหล่โจวผีผีแรง ๆ พร้อมชูนิ้วโป้ง
"ปกติได้ยินพวกนายเล่าทุกวันว่าสนุกยังไงบ้าง วันนี้ได้เห็นกับตา! สมคำร่ำลือจริง ๆ!"
"ใช่แล้ว!" โจวพั่วหัวเราะลั่น "แต่น่าเสียดายที่ฉันต้องไปนั่งเรือมังกร เลยได้แค่มองพวกโคมปลาโชว์ลีลาอยู่ไกล ๆ! เจ๋งสุด ๆ ไปเลย!"
จิตรกรน้อยยืนเงียบ ๆ อยู่ข้างเขา ตรงข้ามกับโจวพั่วที่พูดไม่หยุดอย่างชัดเจน ได้ยินประโยคนี้เท่านั้นแหละ ดวงตาจึงเป็นประกายขึ้นมา
ใช่แล้ว
เมื่อกี้ที่ทุกคนช่วยกันยกโคมปลา บรรยากาศตอนเคลื่อนขบวนคึกคักเกินไปจริง ๆ ใครไม่รู้คงนึกว่าหมู่บ้านไหนกำลังฉลองตรุษจีน
เขาคิด ๆ ดู แล้วเอ่ยขึ้นมาเอง
"แต่ว่า..."
ทุกคนหันมามอง เงียบฟังเขาพูด
"ได้ยินพวกเขาบอกว่า เมื่อวานหมิงเยวี่ยจ้ายถวายของต่อเทพแม่น้ำ วันนี้เทพแม่น้ำตอบแทนของขวัญ ดังนั้นเมื่อวานจึงเป็นการรำบวงสรวงและเทพเจ้าเป็นหลัก ส่วนวันนี้เป็นการรำอีกแบบกับปลามังกรเป็นหลัก"
"แล้วงานฉลองวันพรุ่งนี้ จะเป็นอะไร?"
ทุกคนฟังแล้วใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ
จริงด้วย!
เขาว่าน-หยวนไม่เคยหลอกลวงใคร เขาเตรียมงานฉลองสามวัน ต้องมีการแสดงสามวันแน่ ๆ
แล้ววันสุดท้ายคืออะไร?
...
ไม่ใช่แค่พวกเขาที่คิดอย่างนี้ คนอื่นก็คิดเช่นกัน