ภายนอกเสียงอึกทึกครึกโครม แต่นักท่องเที่ยวก็ยังคงเที่ยวเล่นกันต่อไป
ผู้คนที่มุ่งหน้าไปยังทะเลสาบนางฟ้าหลั่งไหลไม่ขาดสาย ไม่ว่าจะมาดูการแสดง ดูภาพลวงตาของหมู่บ้านลั่วซานยามค่ำคืน หรือผู้ที่ยังคงตามหาเบาะแสเพื่อไขปริศนา
ทุกคนล้วนกระตือรือร้น ไม่คิดจะพักผ่อนเลยแม้แต่น้อย
ตั้งแต่เปิดสวนสนุกก็คึกคักเป็นพิเศษ หมิงเยวี่ยจ้ายกลับรู้สึกเหมือนถูกแย่งซีนไปเป็นครั้งแรก มีคนมาหาฟางกุ้ย ฟางกุ้ยมาหาเจียงฉง เจียงฉงครุ่นคิดแล้วจึงไปหาสวี่จิ้ง
[หมิงเยวี่ยจ้ายต้องการนักวางแผนกิจกรรมมากประสบการณ์]
หรือพูดอีกอย่างก็คือ ทั่วทั้งเขาว่าน-หยวนต่างก็ต้องการ
กิจกรรมประจำสัปดาห์จะจัดยังไง จะเพิ่มความแปลกใหม่ได้ยังไง? ในฐานะจุดชมวิวที่เปิดมานานที่สุดของหมิงเยวี่ยจ้าย ก็ต้องไม่ถูกพวกจุดใหม่ๆ แย่งความสนใจไปหมดเด็ดขาด!
สวี่จิ้งเห็นด้วย
เพราะตั้งแต่แรกที่มีแค่หมิงเยวี่ยจ้าย เขายังพอมีเวลาและใจไปช่วยดูแลจัดการ แต่ตอนนี้จุดชมวิวเริ่มมากขึ้น เรื่องยุ่งยากก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้นตาม
นอกจากสัมภาษณ์ที่ไม่รู้จะมาตอนไหนแล้ว พวกเด็กๆ ในคณะแลกเปลี่ยนก็ต้องคอยดูแล ยังไม่นับว่าวันก่อนได้รับอีเมลจากสมาคมระบำซีเจียงฉบับหนึ่ง บอกว่าอยากพาทีมมาเยี่ยมชมและเรียนรู้ที่สวนสนุก…
เขาต้องการนักวางแผนกิจกรรมที่มีความสามารถจริงๆ
แต่คนแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ
เขาต้องคุมเอง ถ้าพลาดจับพวกไร้ฝีมือเข้ามา ไม่เท่ากับทำลายป้ายชื่อตัวเองเหรอ?
จัดการเรื่องเรียบร้อย ในที่สุดสวี่จิ้งก็ได้พักเสียที