เรือนสี่ประสาน: ทายาทผลาญทรัพย์แห่งปี 1944

ตอนที่ 52 ลานสี่ประสาน: ปี 1944 ผมเป็นลูกเศรษฐีมือเติบ

5 นาที· 1.2K คำ

ชั้นสองบ้านเซโตนี

เซโตนีที่เอาแต่ร้องขอชีวิตยังพูดความลับออกมาอีกเรื่อง โดยคิดไปเองว่าความลับนี้จะทำให้ฉินฉางหลินยอมปล่อยเขาไป!

ใครจะคิดว่าฉินฉางหลินกลับหัวเราะเย็นชา ในใจคิดแค่ว่ารู้ว่าของอยู่แถวสถานีรถไฟก็พอแล้ว

เขามีโดรน พรุ่งนี้กลางคืนค่อยบินไปดู สอดแนมสักหน่อยก็พอ!

คิดได้ดังนั้น เขาก็ยกมือยิงสามนัด จัดท่าไม้ตายคลาสสิกแบบจอห์น วิคให้เซโตนี

วิธียิงโมซัมบิกฉุกเฉินกล่อมให้นอน! เสียงร้องขอชีวิตของเซโตนีขาดห้วงลงทันที

ฉินฉางหลินลุกขึ้นยืน กวาดตามองรอบ ๆ ภรรยาของเซโตนีก็มีเลือดท่วมตัว นอนแน่นิ่งอยู่ข้างเตียง ไม่รู้ว่ายังมีชีวิตอยู่หรือไม่!

พวกสาวใช้ก็นอนกองอยู่มุมห้อง หมดสติไม่รู้เรื่อง แต่ดูจากหน้าอกที่ยังขยับขึ้นลง ก็น่าจะยังมีชีวิตอยู่

เขามองพวกนางแวบหนึ่ง ไม่ได้ยิงซ้ำ เขาไม่ใช่ฆาตกรโรคจิต ไม่จำเป็นต้องฆ่าให้หมด!

จากนั้นก็หันไปกวาดตู้เซฟกับกล่องนิรภัยของเซโตนีเข้าไปในพื้นที่ระบบรวดเดียว

แล้วยังรีบค้นทั้งชั้นบนชั้นล่าง เก็บของมีค่าที่ขายทำเงินได้เข้าไปในพื้นที่ระบบจนหมด!

แม้แต่แป้งกับแฮมในครัวก็ไม่เว้น

หลังจัดการทุกอย่างเสร็จ ตั้งแต่เริ่มยิงจนถึงตอนนี้ เวลาก็ผ่านไปเจ็ดแปดนาทีแล้ว!

ข้างล่างมีเสียงตะโกนดังขึ้น พร้อมกับเสียงหมาเห่า คงเป็นพวกสารวัตรทหารญี่ปุ่นที่มาถึงแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป