เพิ่งเข้าสู่เกมได้ไม่นาน พลังจิตและชีวิตของฟานเฉินก็ไม่ได้อยู่ในสถานะเต็ม
แต่เพียงแค่ชั่วครู่เดียว มันก็กลับมาเต็มอีกครั้ง
“ในเอกสารกล่าวว่าพรสวรรค์แบ่งออกเป็นระดับ F ถึง S รวมทั้งหมดเจ็ดระดับ แต่ผู้กลืนกินวิญญาณคือระดับเดียวเท่านั้น”
“ระดับเดียว เหนือกว่าระดับทั้งหมดแน่นอน!”
ความคิดเหล่านี้แล่นผ่านในหัวของฟานเฉิน
ผีหิวโหยข่วนและกัดเขา แต่ไม่ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย แต่ความรู้สึกนี้ มันน่าขยะแขยงจริงๆ
“เข้าร้านก่อน!”
เขาดิ้นหลุดจากการรุมล้อมของผีหิวโหย แล้ววิ่งตรงไปยังร้านอาหารกุหลาบแดง
เมื่อเขาเข้าไปในร้านแล้ว ผีหิวโหยทั้งหมดก็ถูกกั้นอยู่ด้านนอก แม้แต่เสียงพึมพำของพวกมันก็ถูกตัดขาด
เห็นเพียงร่างอันน่าสะพรึงกลัวของพวกมันเบียดเสียดอยู่หน้านอกประตู แต่ไม่สามารถทะลุผ่านประตูกระจกนั้นเข้ามาได้
ในร้านอาหารสามารถหลบเลี่ยงการโจมตีของผีหิวโหยได้จริงๆ!
สายตาของฟานเฉิน กวาดมองภายในร้านอาหารอย่างรวดเร็ว
ร้านอาหารเป็นโครงสร้างสองชั้น ชั้นล่างเป็นโถงใหญ่มีโต๊ะอาหารสองสามตัววางอยู่ ด้านหลังเป็นครัว ด้านข้างมีบันไดนำไปสู่ชั้นสอง
ชั้นสองเป็นห้องหลายห้อง ดูเหมือนจะเป็นห้องส่วนตัวของร้านอาหาร
ที่นี่ก็เหมือนกับร้านอาหารจริงๆ ไม่มีความแตกต่างอะไรเลย
ยกเว้นพนักงานเสิร์ฟผีผู้หญิงที่ผิวซีดเผือดคนนั้น
ดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงก่ำของมัน จ้องมองไปที่เหล่าผู้เล่นนักโทษประหาร ประกอบกับรอยยิ้มที่แข็งทื่อ ยิ่งทำให้รู้สึกน่าขนลุกอย่างบอกไม่ถูก
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพนักงานเสิร์ฟคนนี้คือผี แต่ตอนนี้มันยังไม่มีความก้าวร้าวอะไร
จากนั้น ฟานเฉินมองไปที่ผู้เล่นคนอื่นๆ พวกเขากำลังมองสำรวจสภาพแวดล้อมในร้านด้วยความตื่นตระหนก และหลีกเลี่ยงการเข้าใกล้พนักงานเสิร์ฟด้วยความกลัว
พวกเขาค่อนข้างประหลาดใจที่ฟานเฉินสามารถรอดชีวิตจากการล้อมของผีหิวโหยมาได้
“เขายังมีชีวิตอยู่อีกเหรอ?”
“ฉันเห็นชัดๆ ว่าเขาถูกล้อมรอบด้วยผีหิวโหยเหล่านั้น...”
ในหมู่พวกเขา ลี่หู่ก็มีสีหน้าตะลึงเล็กน้อย แต่สีหน้าก็กลับกลายเป็นความเย็นชาอย่างรวดเร็ว
สีหน้าของฟานเฉินก็เย็นชาลงเช่นกัน: “ถ้ามีโอกาส ต้องกำจัดเขาให้ได้!”
ในคุก ลี่หู่คอยหาเรื่องเขาตลอดเวลา ตีเขาทุกๆ สองสามวัน
เมื่อครู่ยังจงใจผลักเขาเข้าไปหาผีหิวโหยอีก!
ฟานเฉินเก็บความแค้นไว้ในใจมานานแล้ว
ในเวลานี้ จู่ๆ พนักงานเสิร์ฟผีผู้หญิงก็เดินไปหาผู้เล่นคนหนึ่ง แล้วหยิบเมนูออกมา
มันพูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์: “ยินดีต้อนรับสู่ร้านอาหารกุหลาบแดง เชิญคุณลูกค้า ต้องการจะรับอะไรดีคะ?”
สั่งอาหาร?
ผู้เล่นคนนั้นขนหัวลุก กล่าวด้วยความตื่นตระหนก: “ไม่...ไม่ต้องแล้ว ฉันไม่หิว”
รอยยิ้มของพนักงานเสิร์ฟ จู่ๆ ก็หายไป
“งั้นเชิญคุณออกจากร้านอาหารของเรา”
พูดพลาง มือที่ซีดขาวของมันก็จับแขนของผู้เล่นคนนั้น แล้วลากเขาออกจากร้านอาหาร
ผู้เล่นคนนั้นเป็นชายร่างใหญ่ แขนของเขาใหญ่กว่าต้นขาของพนักงานเสิร์ฟเสียอีก แต่กลับถูกโยนออกไปอย่างไม่มีการต่อต้านใดๆ เลย
เขาถูกผีหิวโหยรุมล้อมอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงกรีดร้อง เลือดและเนื้อกระจายไปทั่ว
เหล่าผู้เล่นนักโทษประหารต่างสูดลมหายใจเย็นเยียบ
รอยยิ้มกลับมาปรากฏบนใบหน้าของพนักงานเสิร์ฟอีกครั้ง แล้วมองไปที่ผู้เล่นคนอื่นๆ
【คำเตือน: ร้านอาหารกุหลาบแดงไม่รับแขกที่ไม่กินอาหาร ลูกค้าที่ไม่ต้องการกินโปรดออกจากร้านอาหาร!】
ข้อความเตือนปรากฏขึ้นตรงหน้าผู้เล่น
ร้านอาหารสามารถกันผีหิวโหยได้ แต่ภายในร้านอาหาร ต้องสั่งอาหาร และกินของที่นี่!
ในเอกสารกล่าวไว้ว่า อาหารในเกมโลกอาถรรพ์สามารถกินได้
แต่อาหารเหล่านี้ส่วนใหญ่มีผลข้างเคียง จะส่งผลต่อพลังจิต ลดค่าชีวิต...
เมื่อเห็นพนักงานเสิร์ฟผีผู้หญิงเดินเข้ามา ผู้เล่นทั้งหลายก็หลบเลี่ยงโดยสัญชาตญาณ
อย่างไรก็ตาม ฟานเฉินกลับเดินเข้าไปหามันอย่างเต็มใจ
“ให้ฉันสั่งก่อนเถอะ พอดีฉันท้องว่างพอดี” เขาพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ แววตาถึงกับยังมีความคาดหวัง
ได้ยินว่าอาหารในเกมโลกอาถรรพ์ นอกจากผลข้างเคียงแล้ว รสชาติก็เหมือนกับอาหารปกติทุกอย่าง
ถูกขังคุกมากว่าครึ่งปี กินแต่ข้าวแห้งกับผักดอง เขาค่อนข้างอยากจะปรับปรุงอาหารการกินบ้าง
ยังไงก็มีพรสวรรค์ผู้กลืนกินวิญญาณ เขาสามารถมองข้ามผลข้างเคียงของอาหารได้อย่างสิ้นเชิง
ท่ามกลางความประหลาดใจของผู้เล่นคนอื่นๆ ฟานเฉินรับเมนูมา พลิกดูสักรอบ แล้วพบว่าข้างในล้วนเป็นเมนูอาหารประจำวัน
เขาสั่งข้าวผัดไข่หนึ่งจาน
นี่คืออาหารที่ถูกที่สุด มูลค่าสิบธนบัตรผี
เงินเริ่มต้นของผู้เล่นมีเพียงสามสิบธนบัตรผี ไม่รู้ว่าจะใช้ทำอะไรอีก ฟานเฉินคิดว่า ตัวเองควรประหยัดไว้ดีที่สุด
“เชิญคุณลูกค้ารอสักครู่ อาหารจะเสิร์ฟมาในไม่ช้า” พนักงานเสิร์ฟกล่าว แล้วมองไปที่ผู้เล่นคนอื่นๆ
หลังจากการสาธิตของผู้เล่นคนก่อนหน้า ไม่มีใครกล้าปฏิเสธการสั่งอาหารอีก ต่างเลือกอาหารของตัวเองทีละคน
ฟานเฉินหาที่นั่งลง แล้วทำท่ารอคอยอาหารที่จะมาเสิร์ฟ
โลกความเป็นจริง
เว็บไซต์แห่งหนึ่งชื่อว่าเว็บบอร์ดผู้เล่นโลกอาถรรพ์
มีเพียงผู้เล่นของโลกอาถรรพ์เท่านั้นที่สามารถเข้าสู่เว็บบอร์ดนี้ได้
เว็บบอร์ดมีหมวดถ่ายทอดสด แสดงภาพของผู้เล่นโลกอาถรรพ์ในเกม
ภาพการถ่ายทอดสดของฟานเฉิน ลี่หู่ และผู้เล่นนักโทษประหารคนอื่นๆ ปรากฏอยู่ที่นั่นอย่างเด่นชัด
“ไม่คิดว่าเกมเพิ่งเริ่ม ก็สูญเสียผู้เล่นไปสองคนแล้ว!”
“ดูท่าคุณภาพของนักโทษประหารกลุ่มนี้จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่”
“ไม่ได้หวังว่าพวกเขาจะสามารถบุกเกมได้ คุณค่าของพวกเขาก็คือการรวบรวมข้อมูลให้เรา”
“หวังว่าพวกเขาจะทำประโยชน์ได้มากขึ้น”
คอมเมนต์ลอยประปราย แวบผ่านไปในภาพการถ่ายทอดสด
ร้านอาหารกุหลาบแดงเป็นด่านประหลาดที่ปรากฏครั้งแรก ด่านแบบนี้อัตราการตายสูงมากมาโดยตลอด
ผู้เล่นนักโทษประหารก็เหมือนหนูทดลองเพื่อขจัดอันตราย การดูการถ่ายทอดสดของพวกเขา สามารถทำให้ผู้เล่นที่เข้ามาทีหลังได้รับข้อมูลสำคัญสำหรับการผ่านด่าน
นี่คือจุดประสงค์หลักในการรับนักโทษประหารเข้าสู่เกมโลกอาถรรพ์
แน่นอนว่าหากนักโทษประหารสามารถแสดงผลงานได้ดีในเกม การลดโทษก็ไม่ใช่เรื่องปลอมๆ
ห้องถ่ายทอดสดเฉพาะของฟานเฉิน
ห้องถ่ายทอดสดมีผู้ชมเพียงเก้าคนที่น่าสมเพช
ผู้เล่นที่ชื่อลี่เฉียน ส่งคอมเมนต์ลอยหนึ่งข้อความ:
“คนที่ชื่อฟานเฉินคนนี้ก็พอไหว เห็นได้ชัดว่าไม่เพียงแต่หนีจากการโจมตีของผีหิวโหยมาได้ แต่สภาพร่างกายก็รักษาไว้ได้ดีทีเดียว”
ผู้ชมคนอื่นๆ ในห้องถ่ายทอดสดเดียวกัน ส่งคอมเมนต์ลอยโต้กลับทันที:
“ไอ้หนุ่มนี่ก็แค่ใจกล้าหน่อยเท่านั้น แต่ไม่ค่อยรอบคอบ”
“ฉันบอกได้เลยว่า เขาเร็วๆ นี้ต้องเกมโอเวอร์แน่นอน!”
“หรือว่าเธอเห็นเขาหน้าตาดี เลยเชียร์เขาเหรอ?”
“@ลี่เฉียน น้องสาว มีแฟนยัง?”
คนอื่นๆ ดูจะไม่มองฟานเฉินดีเท่าไหร่
ลี่เฉียนไม่ได้ตอบกลับอีก แต่ไอดีของเธอกลับยังคงอยู่ในห้องถ่ายทอดสดของฟานเฉิน
ในเวลานี้ หลังจากผู้เล่นนักโทษประหารสั่งอาหารเสร็จ อาหารก็ถูกพนักงานเสิร์ฟผีผู้หญิงทยอยยกออกมาทีละจาน
ต่ออาหารภายในร้านผีนี้ ผู้เล่นนักโทษประหารส่วนใหญ่ต่างแสดงท่าทีต่อต้านและหวาดกลัว
แต่...
ในภาพการถ่ายทอดสดของฟานเฉิน เมื่อข้าวผัดไข่ถูกวางไว้ตรงหน้า เขาแค่มองดูคร่าวๆ แล้วก็หยิบช้อนขึ้นมากินทันที
ตอนแรกยังมีความลังเลเล็กน้อย แต่ไม่นานก็มีความสุขมาก ราวกับหิวมาเป็นเวลาหลายวัน
ผู้ชม: “...”
พูดตามตรง ไม่ว่าเขาจะอยู่รอดจนถึงที่สุดได้หรือไม่ ความกล้าของไอ้หมอนี่ มันใหญ่จริงๆ
เอาจริงเอาจังกับร้านผีนี้เหรอ?
ภายในร้านอาหารกุหลาบแดง
ผู้เล่นนักโทษประหารทั้งหมดนั่งประจำที่แล้ว พวกเขานั่งเบียดกันอยู่ รวมกลุ่มกันโดยมีลี่หู่เป็นหัวหน้า ส่วนฟานเฉินนั่งโต๊ะเดียวตามลำพัง
นักโทษประหารเหล่านี้รู้เรื่องความขัดแย้งระหว่างลี่หู่กับฟานเฉิน เกรงกลัวความโหดร้ายของลี่หู่ จึงจงใจห่างเหินจากฟานเฉิน
ฟานเฉินก็ไม่ใส่ใจ
“ข้าวผัดไข่หอมจริงๆ”
เขากินอย่างเอร็ดอร่อย พร้อมกับถอนหายใจ
รสชาติเหมือนกับอาหารปกติทุกอย่าง และเพราะก่อนหน้านี้กินข้าวจากโรงอาหารของคุกมากว่าครึ่งปี สำหรับฟานเฉินแล้วมันยิ่งอร่อยเป็นพิเศษ
อร่อยจนอยากจะร้องไห้
พร้อมกันนั้น กับข้าวผัดไข่ทีละคำที่ส่งเข้าปาก ข้อความเตือนก็แวบขึ้นมาตรงหน้าฟานเฉินไม่หยุด
【คำเตือน: คุณได้กินข้าวผัดไข่ที่ถูกสาป!
ชีวิต +1
พลังจิต +1
ความทนทาน +1
...】
ทันใดนั้น!
ขีดจำกัดชีวิต +1!
ตอนนี้ฟานเฉินอยู่ในสถานะคุณสมบัติเต็ม การเพิ่มค่าชีวิตอย่างต่อเนื่อง ทำให้ขีดจำกัดของค่าชีวิตเพิ่มขึ้นหนึ่งจุด
จากเดิม 98 กลายเป็น 99
“หลังจากสถานะเต็ม แล้วเพิ่มคุณสมบัติต่อไป ที่แท้ก็สามารถเพิ่มขีดจำกัดได้”
“ถ้าถูกโจมตีด้วยสิ่งอาถรรพ์ไม่หยุด ฉันก็จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ได้ไม่จำกัดน่ะสิ?”
การค้นพบนี้ทำให้ฟานเฉินรู้สึกว่าข้าวผัดไข่จานนี้อร่อยยิ่งขึ้น
ผู้เล่นนักโทษประหารคนอื่นๆ ตอนแรกยังลังเลอยู่ พอเห็นท่าทางของฟานเฉิน ต่างก็เริ่มลงมือกินกัน...